شاهنامه بایسنقری(۱۳۸۶)

عنوان اثر: شاهنامه بایسنقری
صاحب اثر: ابوالقاسم منصور ابن حسن فردوسی ( ۱۰۲۰ ۹۴۱ میلادی)
محل نگهداری اثر: کاخ موزه گلستان
تاریخ ثبت اثر در حافظه جهانی یونسکو: سال ۱۳۸۶
اهمیت اثر: شاهنامه بایسنقرییکی از مهمترین آثار کلاسیک به زبان فارسی است. از ویژگیهای این اثر این
است که هر چند در زمان خلق آن زبان عربی در علوم و ادبیات کاربرد داشت، اما فردوسی فقط زبان فارسی را
به کار برد. بنابراین به احیا و حفظ این زبان کمک شایانی کرد.
شاهنامه بایسنقری در میان شاهنامههای مصور بسیار زیادی که در کتابخانهها و موزههای جهان موجود است،
یکی از نامورترین آنها می باشد. چند ویژگی، این کتاب را از سایر نسخ مشهور متمایز میکند. مهمترین امتیاز،
کامل و دستنخورده بودن آن در میان شاهنامههای مشهوری همچون شاهنامه دموتو شاهنامه شاه طهماسبی
است.
دیگر آن که نگارگری، تذهیب و تجلید و دیگر آرایههای کتاب نیز به استادی تمام انجام شده است و سومین
امتیاز این نسخه، وجود مقدمهای است که برای نخستین بار بر این شاهنامه افزودهاند. ظاهراً به دستور
بایسنقرمیر ا ز، دستنویسهای متعددی از شاهنامه گردآوری شد و مقدمهای مفصل با تلفیق مقدمههای پیشین،
در این شاهنامه و نسخههای دیگر همزمان آن نوشته شد.

جهت دانلود کلیک نمایید

مطلب قبلی

فرهنگ واژگان یونسکو -بخش آموزش

مطلب بعدی

شعار امسال هفته جهانی آموزش: سرمایه گذاری برای آینده،۲۴ تا ۳۰ آوریل۲۰۱۶