گزارش “نشست عالی‌رتبۀ مشورتی در زمینۀ آموزش ۲۰۳۰ در ایران”  به مناسبت رونمایی از سند ملّی آموزش ۲۰۳۰ – ( ۲۰ آذرماه ۱۳۹۵)

 “نشست عالی‌رتبۀ مشورتی، در زمینۀ آموزش ۲۰۳۰ در ایران” توسط کمیسیون ملّی یونسکو، و با حمایت دفتر منطقه‌ای یونسکو در تهران، دفتر صندوق کودکان ملل متحد در ایران و با مشارکت وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، علوم، تحقیقات و فناوری، تعاون، کار و رفاه اجتماعی، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، سازمان برنامه و بودجه کشور، و شرکت مدیران پارسیان در تاریخ ۲۰ آذرماه ۱۳۹۵در مجتمع فرهنگی تلاش برگزار شد.

این نشست دارای چهار بخش: مراسم افتتاحیه، پانل مشترک، سه پنل تخصصی و مراسم اختتامیه بود.

مراسم افتتاحیه با تلاوت آیاتی چند از کلام‌اله مجید و پخش سرود جمهوری اسلامی ایران آغاز شد و سپس آقای دکتر سعداله نصیری قیداری، دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو، خانم استرکیش لاروش، رئیس دفتر خوشه‌ای یونسکو در تهران، خانم کریستین وای‌گاند، قائم مقام نماینده دفتر یونیسف در تهران، و آقایان: دکتر محمد فرهادی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و رئیس کمیسیون ملی یونسکو، دکتر فخرالدین احمدی دانش آشتیانی، وزیرآموزش و پرورش، خانم دکتر شهیندخت مولاوردی، معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده، آقای دکتر محمد امین سازگار نژاد، معاون وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و رئیس سازمان آموزش فنی و حرفه ای، آقای دکتر ایرج حریرچی، قائم مقام وزیر و معاون کل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی سخنرانی کردند. در این مراسم همچنین از سند ملی آموزش ۲۰۳۰ ایران رونمایی شد.

%d8%a7%d9%81%d8%aa%d8%aa%d8%a7%d8%ad%db%8c%d9%87

آقای دکتر نصیری در سخنرانی خود ضمن عرض خیر مقدم به حاضرین در نشست، ابتدا به روند تصویب دستورکار جهانی توسعه پایدار ۲۰۳۰ اشاره کرد و سپس اظهار داشت: “آموزش که هدف چهارم این دستورکار است، نقش اصلی و محوری را در تحقق کلیه اهداف این دستور کار دارد. چارچوب عمل جهانی آموزش ۲۰۳۰  در سی و هشتمین کنفرانس عمومی یونسکو با حضور ۱۸۴ کشور در نوامبر ۲۰۱۵ تصویب شد. در نشستی که خردادماه امسال با حضور دبیران‌کل کمیسیون­های ملی بیش از یکصد و سی کشور و معاونین ذیربط سازمان یونسکو در شهر شانگهای کشور چین برگزار شد، هدف چهارم به اتفاق آرا به‌عنوان اولویت اول دستورکار جهانی ۲۰۳۰ شناخته شد و تأکید شد که آموزش به هدف چهارم محدود نمی­شود و باید به­عنوان اساس موفقیت سایر اهداف توسعۀ پایدار مورد توجه قرار گیرد.”

%d8%af%da%a9%d8%aa%d8%b1-%d9%86%d8%b5%db%8c%d8%b1%db%8cوی سپس در اشاره به نقش سازمان یونسکو، کمیسیون ملی یونسکو و و وزارتخانه‌ها و نهادهای مرتبط با آموزش در اجرای هدف چهارم توسعۀ پایدار ۲۰۳۰ ، افزود:” این سازمان با ایفای سه نقش: هدایت و هماهنگی، نظارت و گزارش­دهی، و ارتقای ظرفیت کارشناسی دولت­ها، و با تاکید بر جلب مشارکت کلیه شرکا در یک رویکرد فرابخشی اعم از نهادهای رسمی و غیررسمی، دولتی و خصوصی، این وظیفه را آغاز کرده است. کمیسیون ملی یونسکو از بدو تدوین و فرایند نهائی‌سازی چارچوب عمل جهانی آموزش ۲۰۳۰ در یونسکو، اقدام به مشورت‌های گستردۀ ملی با نهادهای ذیربط، متخصصان و صاحب‌نظران ارشد و نیز کمیته‌های ملی تخصصی جهت جمع‌بندی نقطه نظرات جمهوری اسلامی ایران در ارتباط با محتوای سند نمود و از طریق نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در یونسکو، دیدگاه‌های کشورمان را به دبیرخانه اسپک ارائه کرد. پس از تصویب نهائی چارچوب عمل جهانی آموزش ۲۰۳۰، کمیسیون ملی یونسکو ضمن طرح موضوع در کمیته‌های آموزش عالی و آموزش و توسعۀ پایدار خود، تدوین سند ملی آموزش ۲۰۳۰ را در دستور کار خود قرار داد. براین اساس قرار شد ۳۰ کار گروه ملی تشکیل شود تا مطابق با شرح وظایف سازمانی خود مسئولیت تدوین سند آموزش۲۰۳۰ را بر عهده گیرند. این کارگروه­ها، بر اساس راهنمای فنّی تهیۀ سند ملّی آموزش ۲۰۳۰ که توسط کمیته های ملّی گروه آموزش کمیسیون تهیه و تصویب شده بود، به‌طور هماهنگ و منسجم، نقشه‌راه پیشنهادی خود را در زمینۀ آموزش ۲۰۳۰ مطابق با تجارب عملکردی و  اسناد کلان بالا دستی کشور در زمان بندی مشخص ارائه کردند. در این مرحله، کمیتۀ تلفیق سند تشکیل شد و با نظارت فنی و علمی که بر چارچوب تهیه سند ملّی انجام داد، زمینۀ لازم را برای انتشار ویرایش اول سند ملّی آموزش ۲۰۳۰ فراهم ساخت. به موازات تدوین سند، کارگروه ملی اجرای آموزش ۲۰۳۰ مرکب از ۱۳ معاون وزیر، دو رییس سازمان و دو رییس دانشگاه در تاریخ ۲۵/۶/۹۵  به تصویب هیأت دولت رسید”. آقای دکتر نصیری در خاتمه از وزرای چهار وزارتخانه ذیربط آموزش، معاون امور آموزشی و فرهنگی سازمان برنامه و بودجه و معاونت ریاست جمهوری در امور خانواده و زنان تشکر و قدردانی کرد و برای اجرای مناسب سند ملی آموزش ۲۰۳۰ توسط دست اندرکاران اجرای سند، ابزار امیدواری نمود.

متن کامل سخنرانی آقای دکتر نصیری

خانم استرکیش لاروش، در سخنرانی خود با اشاره به اهمیت نقش آموزش در دسترسی به اهداف هفده‌گانه توسعۀپایدار ۲۰۳۰ اظهار داشت: “آموزش، امروز بیش از هر زمان دیگر مسئول برطرف ساختن چالش‌های قرن بیست و یکم و افزایش مهارت‌ها و ارزش‌های مورد نیاز برای رشد فراگیر و پایدار و همزیستی مسالمت‌آمیز است و بر این اساس برای تحقق اهداف توسعۀ پایدار از جمله: بهداشت، رشد اقتصادی و استخدام، تولید و مصرف پایدار و تغییر اقلیم نقش به‌سزایی دارد.”وی در ادامه ضمن تاکید بر لزوم گسترش سازوکارهای هماهنگی و همکاری در سطوح ملی و منطقه‌ای، به بحث جمع‌آوری اطلاعات و آمار اشاره کرد و گفت:” دسترسی به داده‌های مناسب و اطلاعات آماری برای ارزیابی میزان تحقق دستیابی به آموزش با کیفیت و فرصت‌های یادگیری مادام‌العمر برای همه ضروری است و اساس نظارت و پایش اهداف و شاخص‌های هدف چهارم توسعۀ پایدار ۲۰۳۰ را تشکیل می‌دهد. گزارش پایش جهانی آموزش که هر سال در ماه سپتامبر توسط یونسکو منتشر می‌شود، منبع ارزشمندی برای بررسی میزان دسترسی کشورها به اهداف مذکور به‌شمار می‌رود.” خانم لاروش در پایان، بر حمایت کامل یونسکو از تحقق اهداف توسعۀ پایدار در کشورهای عضو و از جمله ایران تاکید کرد.

img_6980

خانم کریستین وی‌گاند، در اشاره به وضعیت آموزش در جهان اظهار داشت: “هدف دوم از اهداف توسعۀهزاره یعنی آموزش ابتدایی جهانی، تا حد چشمگیری تحقق یافته است، اما همچنان چالش‌های بسیاری در حوزه آموزش وجود دارد و هنوز بسیاری از کودکان در سراسر جهان از آموزش مناسب بی‌بهره‌اند. بسیاری از کودکان خانواده‌های فقیر و یا معلول به هیچ آموزشی دسترسی نداشته‌اند و یا اینکه به مدرسه رفته‌اند ولی آن را به پایان نرسانده‌اند”. وی تصریح کرد:” این کودکان نیازمند یاری ما هستند و برای تحقق این امر لازم است که همه عاملان و ذینفعان آموزشی از جمله وزارتخانه‌‌های مرتبط با آموزش، جامعه مدنی و بخش خصوصی با یکدیگر مشارکت نمایند.” قائم مقام نمایندۀ دفتر یونیسف در تهران ادامه داد: “یونیسف برای حضور کودکان معلول در نظام آموزشی فعالیت‌هایی انجام داده است که از آن‌جمله می‌توان به: ایجاد یا تجهیز و اصلاح مدارس به منظور حذف موانع فیزیکی، ارتباطاتی، اطلاعاتی، و رفتاری؛ تضمین دسترسی برنامه‌های درسی و مواد آموزشی برای همه؛ آموزش معلمان درجهت ترغیب دانش‌آموزان معلول به حضور در مدارس و فراتر از آن در جوامع؛ و همچنین به جمع‌آوری اطلاعات و داده‌ها در زمینۀ آموزش کودکان با نیازهای ویژه، به‎منظور از بین بردن شکاف‌ها و ارزیابی پیشرفت در این زمینه، اشاره کرد”.

دکتر محمد فرهادی، در سخنرانی خود، ابتدا به پیشینه تصویب دستورکار۲۰۳۰ توسعۀ پایدار ملل متحد اشاره کرد و سپس اظهار داشت: “درکشورما، سابقة آموزش و فعالیت‌های علمی به قرن‌ها پیش باز می‌گردد که دانشمندان آن مانند ابن سینا، فارابی و ذکریای رازی، سهم بسزائی در تولید و گسترش جهانی دانش و تبدیل علم به میراث جهانی داشته‌اند. البته نقش تعالی‌بخش تعالیم دین اسلام و تلفیق مبارک تمدن ایرانی و تدین اسلامی و پیوند دین و دانش را در تعمیق بینش علمی ایرانیان مسلمان، نباید نادیده انگاشت.”وی ادامه داد: “هدف فراگیری که در چارچوب عمل آموزش۲۰۳۰ مورد تاکید قرار گرفته است: تضمین آموزش باکیفیت، برابر و فراگیر و ترویج فرصت‌های یادگیری مادام‌العمر برای همه است. بر این اساس، دولت‌ها مکلف شده‌اند تا از تمامی ابزارها برای تحقق این هدف استفاده کنند. اهداف آموزش ۲۰۳۰ در اسناد کلان بالادستی کشورمان مانند سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، نقشة جامع علم و فناوری کشور و برنامه‌های پنجم و ششم توسعه نیز ملحوظ شده‌اند.” وزیرعلوم ضمن تاکید بر برابرسازی فرصت‌های آموزشی برای دختران و پسران  پس از استقرار جمهوری اسلامی ایران به موضوع کیفیت آموزش اشاره کرد و افزود: “یکی از سیاست‌های مهم آموزش‌عالی ایران طی چند سال گذشته، ارتقای کیفیت آموزشی و هدف‌مندسازی آموزش بوده است و از سال ۱۳۹۲، چندین برنامه راهبردی در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در این ارتباط تدوین شده است که طرح آمایش آموزش عالی، طرح منشور کیفیت، نظام جامع تضمین کیفیت و نظارت از آنجمله می‌باشد. نظام‌ آموزشی کشور ما، باید دانش‌آموزان و دانشجویان را برای زندگی در جوامعی که به‌طور مداوم در معرض تحولات شتابان فناوری است، آماده سازند و شهروندان مسئول و پاسخگوی جهانی مطابق با نظام ارزشی و اعتقادی کشور، تربیت کنند.” آقای دکتر فرهادی افزود: ” اینجانب در اینجا تاکید می‌کنم که جایگاه اسناد کلان بالادستی ما مانند سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، نقشه جامع علمی کشور و سند دانشگاه اسلامی به قوت خود باقی است. هدف اصلی از تدوین سند ملی آموزش۲۰۳۰، ارتقای حضور جمهوری اسلامی ایران در جامعه بین‌المللی در حوزة آموزش و ارتقای مرجعیت علمی و آموزشی جمهوری اسلامی ایران در آسیا و اقیانوسیه و جهان است. خوشبختانه در تدوین سند ملی، این نکات نیز مورد توجه قرار گرفته است. در واقع، تهیة سند ملی آموزش ۲۰۳۰ حرکت هوشمندانة جمهوری اسلامی ایران را مطابق با آخرین مصوبات و دستورالعمل‌های بین‌المللی نشان می‌دهد.

%d8%af%da%a9%d8%aa%d8%b1-%d9%81%d8%b1%d9%87%d8%a7%d8%af%db%8c

 خوشبختانه کمیسیون ملی یونسکو در ایران، اقدام هوشمندانه‌ای در ارتباط با بومی‌سازی چارچوب عمل جهانی آموزش ۲۰۳۰ انجام داده است و با تشکیل کارگروه‌های تخصصی در دستگاه‌هایی که عهده‌دار مسئولیت در حوزه‌های متنوعی از آموزش هستند، اقدام به تدوین سند ملی آموزش ۲۰۳۰ نموده است. در اینجا لازم می‌دانم از تلاش‌های دو کمیتة ملی آموزش و آموزش عالی، دبیرکل و همکاران بخش آموزش کمیسیون ملی یونسکو، همچنین از روسا و اعضای کارگروه‌های تخصصی تدوین سند ملی آموزش ۲۰۳۰ تشکرکنم که طی نه ماه گذشته با تلاش مداومی که انجام دادند، موفق شدند مجموعة سند ملی آموزش ۲۰۳۰ جمهوری اسلامی ایران را تهیه کنند تا امروز بتوانیم با افتخار از آن رونمائی کنیم.” وزیر علوم در پایان بر لزوم  مشارکت گسترده و نظام‌مند و ایجاد هماهنگی در میان بخش‌های متعدد و طیف گسترده‌ای از عاملان و ذینفعان در اجرای آموزش ۲۰۳۰ در کشور تاکید کرد.

 متن کامل سخنرانی آقای دکتر فرهادی

 آقای دکتر فخرالدین احمدی دانش‌آشتیانی، وزير آموزش و پرورش در سخنرانی خود  با اشاره به واگذاري مسئوليت اجرای آموزش ۲۰۳۰ يونسكو به آموزش و پرورش اظهار داشت : “آموزش و پرورش ايران از ظرفيت بالايي براي مشاركت در طرح‌هاي ملي و بين‌المللي برخوردار است. واگذاري مسئوليت اجرای آموزش ۲۰۳۰ يونسكو بر اساس مصوبۀ هيات وزيران جمهوري اسلامي ايران به وزارت آموزش و پرورش، از امكانات و ظرفيت‌هاي اين وزارت‌خانه براي مشاركت در طرح‌هاي ملي و بين‌المللي حكايت دارد و از اين رو اينجانب نيز در برنامۀ تقديمي به مجلس شوراي اسلامي، يكي از بندهاي برنامه خويش را اهتمام بر اين مهم قلمدادكردم.” وزير آموزش و پرورش تصريح كرد: “اين حركت سترگ براي تهيه و تدوين سند ملي آموزش ۲۰۳۰ جمهوري اسلامي ايران و درچارچوب عمل جهاني آموزش ۲۰۳۰ تحت عنوان «به سوي آموزش و يادگيري مادام‌العمر با كيفيت، برابر و فراگير براي همه» اقدامي شايسته است كه ابعاد ناشناخته تعليم و تربيت را از زواياي مختلف و در قالب خرده نظام‌هاي مرتبط، بررسي كرده و با نگاه آينده‌نگري معطوف به تحولات علمي، اجتماعي، فرهنگي و فناورانه، مسائل مرتبط با آموزش را مورد بحث قرار داده است. جا دارد از كليه دستگاه‌هاي اجرايي كه با اين وزارت‌خانه براي ارائه راهكارهاي تحقق اهداف و تعهدات برنامه ۲۰۳۰ همكاري كرده‌اند، تشكر كنم و تشكر ويژۀ اينجانب از دبير كل كميسون ملي يونسكو و همكاران ايشان است.”

%d9%88%d8%b2%db%8c%d8%b1-%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4-%d9%88-%d9%be%d8%b1%d9%88%d8%b1%d8%b4

دکتر شهیندخت مولاوردی، اظهار داشت: “ارائۀ آموزش فراگیر و باکیفیت برای همۀ کودکان، لازم وگامی مهم برای دسترسی به توسعۀ پایدار و جزو اولویت‌های ملی به‌شمار می‌رود. هنوز بسیاری از کودکان نمی‌توانند از فرصت‌های آموزش بهره‌مند شوند. برخی از آن‌ها ممکن است هرگز به مدرسه نروند یا در مناطق دوردست زندگی کرده و یا متعلق به خانواده‌های بسیار محروم باشند، برخی از آن‌ها نیز دچار معلولیت بوده، که این مسائل مانع رفتن آن‌ها به مدرسه می‌شود. این کودکان از پیشرفت‌های جهانی در زمینۀ آموزش عقب مانده‌اند و بیش از دیگران به کمک نیازمندند. بر این اساس برای کمک به دسترسی آن‌ها به آموزش با کیفیت لازم است دست اندرکاران بخش‌های مختلف دست به دست هم دهند”. معاون رییس جمهوری تاکید کرد: “کلید اصلی موفقیت، همکاری و همراهی مشترک تمامی شرکای کاری از جمله وزارت‌خانه های مختلف، نهادهای مدنی، افراد متخصص دانشگاهی و بخش خصوصی است”. خانم دکتر مولاوردی با بیان اینکه باید نیازهای هر کشور دسته‌بندی و بومی‌سازی شود، افزود: “نشست عالی‌رتبۀ مشورتی در زمینه آموزش ۲۰۳۰ در ایران گامی مهم در جهت اولویت‌بندی اهداف توسعۀ پایدار یعنی دست‌یابی به آموزش با کیفیت، فراگیر و ایجاد فرصت‌های آموزش در زندگی و تبدیل آن به راهکار و برنامه عمل با توجه به اولویت‌های جمهوری اسلامی ایران است”. خانم دکتر مولاوردی در پایان، ساخت و یا بازسازی و تجهیز مدارس به منظور حذف هرگونه مانع فیزیکی، ارتباطی، اطلاعاتی و رفتاری بر سر راه کودکان دارای نیازهای ویژه، آموزش معلمان و مربیان برای تقویت تعهدشان و جمع‌آوری شواهد و آمار برای ثبت نیازهای آموزشی ویژۀ کودکان را ضروری عنوان کرد.

%d8%ae%d8%a7%d9%86%d9%85-%d9%85%d9%88%d9%84%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%af%db%8c

دکتر محمد امین سازگارنژاد اظهار داشت: “خلأهایی که باعث عدم پیشرفت نظام آموزشی ما است، نبود وجود یک نظام یکپارچه در آموزش عمومی و خصوصا در بخش آموزش‌های فنی و حرفه‌ای است و این یک چالش اساسی برای ما محسوب می‌شود.” وی ادامه داد: “آموزش‌های مهارتی پلی هستند تا دنیای کار را به دنیای دانش متصل کنند و ما در این زمینه با مشکل مواجه هستیم..” وی تصریح کرد: “بنده به‌عنوان فردی که عهده‌دار آموزش‌های مهارتی هستم معتقدم آموزش‌های مهارتی ۱۰ برابر آموزش‌های نظری برای افراد هزینه‌بر است. برای تحقق اهداف ۲۰۳۰ الزاماتی وجود دارد و باید پاسخی برای نیازهای جامعه وجود داشته باشد. بحران بیکاری و بحران اشتغال چالش اساسی جامعه است و باید پاسخی برای این نیازها داشته باشیم.” رئیس سازمان آموزش فنی و حرفه ای افزود:”دانشجویان و فارغ‌التحصیلان ما بیکار هستند و دارا بودن شغل بر اساس قانون اساسی جزو حقوق شهروندی است و این سند باید بتواند ما را به این مسیر نزدیک کند. دکتر سازگار نژاد ادامه داد: “امیدوارم همه سازمان‌های بین‌المللی خصوصا پس از امضای برجام کمک کنند و انتقال فناوری به کشور صورت گیرد؛ زیرا امروزه برای تحقق آموزش نیازمند تکنولوژی‌های جدید هستیم و آموزش‌های مجازی این فرصت را در اختیار ما قرار می‌‌دهند.” رئیس سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای کشور تصریح کرد: “برای اینکه بتوانیم فارغ‌التحصیلان را به آینده امیدوار کنیم باید سند ملی آموزش ۲۰۳۰ را به اطلاع همه افراد جامعه برسانیم.”

%d8%af%da%a9%d8%aa%d8%b1-%d8%b3%d8%a7%d8%b2%da%af%d8%a7%d8%b1%d9%86%da%98%d8%a7%d8%af

آقای دکتر ایرج حریری، قائم مقام و معاون کل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در خصوص اقداماتی که برای دستیابی به اهداف توسعۀ هزاره انجام شده است، اظهار داشت: “شاخص توسعه انسانی ما در حال حاضر ۷۶۶ هزارم از یک است که نشان‌دهنده حرکت بسیار جدی در ۳۰ و چند سال گذشته در حوزه توسعۀ انسانی است. وی افزود: “در ۳۲ سال منتهی به ۲۰۱۲، کشور ما از لحاظ توسعه انسانی، سالانه رشد یک و شش دهمی داشته، در حالیکه در گروهی که با توسعۀ اقتصادی و اجتماعی بالا در آن قرار داریم، این عدد ۷۳ صدم درصد و متوسط رشد کل کشورها ۶۹ صدم درصد بوده است، یعنی ایران بیش از دو برابر درصد رشد کشورهای هم سطح و کل کشورها رشد داشته است. در هشت سال گذشته بالاترین رشد شاخص توسعه انسانی را داشتیم بطوری‌که در سال ۲۰۱۴ (سال ۹۳)، بین ۱۸۸ کشور جهان، ۶ پله صعود کردیم و رتبه ۶۹ را داریم البته با توجه به مقتضیات فرهنگی و سطح انتظارات مردم و مسئولین نظام و با توجه به اسناد بالادستی دورۀ چشم‌انداز سال ۱۴۰۴، هنوز مکفی نیست و اقدامات جدی‌تری را می‌طلبد.” قائم مقام وزیر بهداشت عنوان کرد: “در زمینۀ این اقدامات یکی از شاخص‌های اصلی و سه‌گانه، حوزۀ سلامت است که در این حوزه بالاترین رشد را ایجاد کرده‌ایم؛ زیرا اکنون در دوره‌ای هستیم که از بیماری‌های واگیر خارج و با بیماری‌های غیر واگیر مواجه‌‌ایم. خوشبختیم اعلام کنیم در ارزیابی بیماری‌های غیر واگیر، ایران از نظر کیفیت و استحکام برنامه‌هایی که درخصوص کاهش عوامل خطرزا و میزان بروز بیماری‌های غیر واگیر ارائه کرده است، از ۱۴معیار تعریف شده، رتبه دوم را داراست.”  آقای دکترحریرچی خاطرنشان کرد:” کلیۀ موفقیت‌های حوزه سلامت و رشدهایی که در ۳۰ سال و سه سال اخیر حاصل شده، با روش‌های کارآمد، کارآ و با هزینه‌های نسبتا کمی صورت گرفته است و  در کشور ما در مقایسه با  کشورهای هم سطح، میزان اعتباری که مجموع دولت و بیمه‌ها برای هزینه‌های عمومی تامین کرده‌اند، جزو پایین‌ترین درصد هاست.”

%d8%af%da%a9%d8%aa%d8%b1-%d8%ad%d8%b1%db%8c%d8%b1%da%86%db%8c

در پایان مراسم افتتاحیه، طی مراسم باشکوهی با حضور وزرا و معاونین وزرای مرتبط با آموزش ۲۰۳۰، نمایندگان نهادهای تخصصی سازمان ملل متحد، روسا و اعضای کارگروه‌های تخصصی تدوین سند ملی آموزش ۲۰۳۰، متخصصان ومدیران ارشد برنامه‌ریزی و توسعۀ کشور و پخش سرود جمهوری اسلامی ایران، از سند ملّی آموزش ۲۰۳۰ رونمایی شد. (سند ملّی آموزش ۲۰۳۰)

%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%db%8c%d8%af%d8%b1-%d8%b1%d9%88%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%db%8c

پس از مراسم افتتاحیه اولین پانل مشترک با عنوان” راهبردهای کلان ملی و آموزش ۲۰۳۰″ برگزار شد. در این پانل که ریاست آن بر عهده آقای دکتر حسن ظهور بود خانم ماکی هایاشی‌کاوا، هماهنگ‌کنندۀ آموزش ۲۰۳۰ در منطقه آسیا و اقیانوسیه، آقایان: دکتر مهدی نوید ادهم، دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش، دکتر محمدرضا واعظ مهدوی، معاون توسعه امور علمی و فرهنگی سازمان برنامه و بودجه، دکتر وحید احمدی، معاون پژوهشی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، و دکتر حبیب مسعودی فرید، از سازمان بهزیستی کشور سخنرانی کردند.

%d9%be%d8%a7%d9%86%d9%84-%d9%85%d8%b4%d8%aa%d8%b1%da%a9

اولین سخنران این بخش خانم ماکی‌هایاشی‌کاوا بود که در مرور اجرای آموزش ۲۰۳۰ در منطقه آسیا و اقیانوسیه اظهار داشت: “جمهوری اسلامی ایران، اولین کشور در منطقه آسیا و اقیانوسیه است که سند ملی آموزش ۲۰۳۰ را تهیه کرده است و اولین کشوری است که در طرح پیمایشی آموزش ۲۰۳۰ یونسکو شرکت کرده است و این امر بسیار قابل تقدیر است. هدف چهارم دستورکار توسعۀ پایدار یعنی آموزش ۲۰۳۰ را به‌نوعی می‌توان دنبالۀ برنامۀ آموزش برای همه یونسکو دانست؛ زیرا از جهتی بدنبال تحقق اهدافی است که در برنامۀ آموزش برای همه تحقق نیافته است؛ اما تفاوت‌هایی بین این دو وجود دارد؛ بدین معنی که هدف چهارم توسعۀ پایدار: ۱- جامع‌تر است و دسترسی به سایر اهداف توسعۀ پایدار را فراهم می‌سازد ۲- جهت‌گیری آن به سمت مهارت‌آموزی است ۳- با سایر اهداف توسعۀ پایدار به‌عنوان مثال اهداف شماره ۷ و ۸ آن هم‌پوشانی دارد ۴- به منابع مالی بیشتری نیازمند است.

%d9%87%d8%a7%db%8c%d8%a7%d8%b4%db%8c

یونسکو برای دستیابی به اهداف آموزش تا سال ۲۰۳۰، چارچوب عمل آموزش ۲۰۳۰ را  تهیه کرده است که در آن، دیدگاه، اصول حاکم، اهداف کلان و ویژه و رویکردهای راهبردی و شیوه‌های اجرای آموزش و شاخص‌های آموزشی به‌خوبی تشریح شده‌اند. بر اساس این چارچوب عمل، اجرای آموزش ۲۰۳۰ در کشورها نیازمند: ۱- حاکمیت، پاسخگویی و مشارکت، ۲- همکاری موثر، ۳- نظارت بر اجرا، پیگیری و بررسی، و ۴- تامین اعتبار است. یونسکو همچنین برای اجرای آموزش ۲۰۳۰ دستورالعمل‌هایی ارائه داده است و “نشست هماهنگ کننده‌های ملی آموزش ۲۰۳۰″ را با هدف اصلی توافق بر نقشه‌راه اجرای آموزش ۲۰۳۰ در منطقه برگزار کرده است. همچنین یک طرح پیمایشی را اجرا کرده که هدف آن ارزیابی میزان اجرای برنامۀ آموزش ۲۰۳۰ در کشورهای منطقه بوده است. اجرای آموزش ۲۰۳۰ دارای چالش‌هایی است که عبارتند از : ۱- شکاف ظرفیت‌سازی بین بخش‌های فنی، اقتصادی و آموزشی، ۲- جمع‌آوری آمار و اطلاعات مناسب،  ۳- هماهنگی بین وزارتخانه‌های مختلف و بخش‌های خصوصی، ۳- برنامه‌ریزی‌های منسجم، ۴- تبیین و عینی‌سازی مفهوم آموزش ۲۰۳۰ و اهداف آن، ۵- مشخص‌کردن اولویت اهداف، ۶- ارزیابی نتایج آموزشی به لحاظ مهارتی و ..  یونسکو برای چهارده سال آینده به‌منظور ارزیابی پیشرفت‌های حاصله در زمینه آموزش ۲۰۳۰ بدین شرح برنامه‌ریزی کرده است: ۱- اتمام حداقل یک برنامۀ سنجش مهارت ملی و برگزاری نشست جهانی آموزش ۲۰۳۰ تا سال ۲۰۱۹،  ۲- انجام اولین بررسی پنج‌ساله منطقه‌ای در سال ۲۰۲۰،  ۳- بررسی/ بازبینی سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌های تامین مالی در سال ۲۰۲۱، ۴- نشست جهانی هدف چهارم آموزش ۲۰۳۰ تا سال ۲۰۲۳، ۵ – اتمام حداقل یک برنامه سنجش مهارت (مثل PIZA یا هم ارز آن)، در سال ۲۰۲۴، ۶- بررسی منطقه‌ای دومین برنامۀ پنج ساله در سال ۲۰۲۵، ۶- بررسی و بازبینی سنجش مهارت در سال ۲۰۲۶، و ۷- تحقق اهداف در سال ۲۰۳۰٫”

%d8%af%da%a9%d8%aa%d8%b1-%d9%86%d9%88%db%8c%d8%af

دکتر مهدی نوید ادهم، دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش در سخنرانی خود با عنوان: اسناد کلان بالادستی ج.ا. ایران و آموزش ۲۰۳۰ اظهار داشت: “برنامه آموزش برای همه ((EFA حدود ۴۵ تا ۵۰ درصد در سطح جهانی و ملی عملیاتی شد و کلیه برنامه‌های پنج ساله از قبل از انقلاب و بعد از انقلاب حداکثر ۳۵ تا ۴۰ درصد اجرا شده‌اند. دلیل عملیاتی نشدن این برنامه‌ها چه بوده است؟ برای اجرای سند ملی آموزش ۲۰۳۰ اگر به چند سوال اصلی پاسخ مناسبی داده نشود، دچار همین وضعیت می‌شود و اگر این موارد بررسی نشوند می‌توانند اجرای سند ۲۰۳۰ را تحت تاثیر قرار دهند. سوالات تامل‌برانگیز در این زمینه  عبارتند از:

۱-چه مقدار از برنامۀ آموزش برای همه اجرا شد، چه نقاط قوت و ضعفی در اجرا وجود داشت و چرا برنامۀ آموزش برای همه در سطح ملی و جهانی به‌طور کامل اجرا نشد؟ پاسخ این سوال این است: الف –آموزش، اولویت دولت‌ها نیست و دولت دچار کوچک‌انگاری آموزش و پرورش شده است. ب- زیرساخت‌ها، امکانات و منابع مناسب و مکفی تامین نشده است. ج- عزم ملی برای اجرای برنامه‌ها وجود ندارد. “آموزش برای همه” نیازمند “همه برای آموزش” است یعنی EFA نیازمند AFE  است. د- هماهنگی و هم‌افزایی بین سازمان‌ها و نهادهای ذیربط در سطح ملی و محلی ضعیف بوده است.

۲-  آیا اجرای برنامه آموزش برای همه، دستاوردهای مورد انتظار را به ارمغان آورده است؟ دلایلی که باعث تحقق نتایج مورد انتظار نبوده را می‌توان به دلایل اجتماعی و اقتصادی و فضای حاکم بر جوامع ربط داد. افزایش جنگ‌ها و نزاع‌ها در فاصله سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵، افزایش شکاف‌های اقتصادی، اجتماعی و دیجیتالی، و نیز افزایش نا امنی‌ها از عوامل موثر در عدم دستیابی به نتایج مورد انتظار بوده است.

۳-آیا اجرای برنامۀ آموزش ۲۰۳۰ به تغییر زندگی انسان‌ها منتهی خواهد شد؟ پاسخ به این سوال این است: الف- آموزش، شرط لازم برای تغییر و بهبود زندگی است نه شرط کافی. ب- انسان امروز بیش از گذشته به معنویت و اخلاق و ارزش‌ها نیازمند است. و در نهایت ج) بازگشت آگاهانه به تعالیم انبیای الهی با رویکرد عقلانی و متناسب با شرایط زمان از ضروریات به شمار می‌رود.

اگر بتوان به سه سوال فوق پاسخ مناسبی داد می توان به اجرای مناسب و مطلوب سند ملی آموزش ۲۰۳۰ امیدوار بود.”

آقای دکتر واعظ مهدوی، در زمینۀ “بودجه و اعتبار آموزش ۲۰۳۰” اظهار داشت: “روند اعتبارات آموزش در کشور تقریبا یک روند رو به رشدی داشته و دارد. اگر بخواهیم روند اعتبارات آموزشی از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ را بررسی نمائیم، مشاهده خواهیم کرد که این روند با افزایش ۱۱۶ درصدی مواجه بوده است. با این وجود، ما نیازمند تامین اعتبار بیشتر برای آموزش هستیم. اعتبارات مالی تحت تاثیر فرایندها و شوک‌هایی که اقتصاد را تهدید می‌کند، قرار می‌گیرد. به عنوان مثال هنگامی که درآمدهای نفتی بالا می‌رود هزینه نیز بالا می‌رود، هنگامی که درآمد نفتی پایین می‌آید هزینه همچنان بالاست و این موضوع روند تعادل در نظام بودجه را بهم می‌زند. در شرایط عدم تعادل، بها دادن به بخش آموزش خیلی امکان‌پذیر نیست. مجلس شورای اسلامی در سال ۹۳ یک گام مهم برداشت و ۱ درصد از مالیات‌ها را برای بهداشت و درمان نشان‌دار کرد ولی این اتفاق هنوز در بخش آموزش رخ نداده است. در کشورهای جهان سوم یعنی کشورهایی که تخصیص منابع مالی تحت فشار است تخصیص منابع به جایگاه‌های ضروری الزاما تحقق نمی‌یابد. بنابراین برای پایدارسازی منابع آموزشی نیازمند تنوع‌بخشی به منابع آموزشی هستیم که شامل مشارکت مردم، وقف، امور خیریه، عوارض محلی و مالیات‌های اختصاصی است. براین اساس، با توجه به لزوم تامین اعتبار بیشتر برای آموزش و با توجه به چالش‌های ذکر شده لازم است منابع مالی غیردولتی افزایش یابد. در این زمینۀ بهره‌گیری از تجربیات کشورهای موفق در این صورت ضروری بنظر می‌رسد.”

موضوع سخنرانی آقای دکتر وحید احمدی، نقش پژوهش و جایگاه جامعه علمی و پژوهشی در تحقق آموزش ۲۰۳۰ بود. وی اظهار داشت:” بدون انجام پژوهش، امور آموزشي از پویایي و نشاط لازم برخوردار نخواهد بود. از آنجا که استقرار راهبردهاي اصلي سند آموزش ۲۰۳۰، مبتني بر کیفیت و اثربخشي آموزش است، انجام پژوهش اعم از بنیادي، توسعه‌اي و کاربردي مي‌تواند متضمن افزایش کیفیت و اثربخشي در حوزۀ آموزش باشد. اما در راستای توسعه آموزش، چالش‌های پژوهشی وجود دارد که برخی از آن‌ها عبارتنداز: ۱-نبود قوانین مشخص پژوهشي در مالکیت فکري، ۲-جهت‌مند نبودن موضوعات پژوهشي به سمت پژوهش‌هاي بنیادي و اولویت‌هاي مورد نیاز کشور، ۳-ضعف تطابق زمینه‌هاي تحقیقاتي با نیازهاي جامعه در مقالات و طرح‌هاي تحقیقاتي، ۴-نبود مشارکت بخش‌هاي دولتي با واحدهاي پژوهشي خصوصي و مردم‌نهاد در بهر‌ه‌برداري از ظرفیت‌هاي متراکم تخصصي و کارشناسي، ۵-نگاه تفکیکي و تجزیه‌گرایانه نسبت به پژوهش در آموزش و قراردادن تمرکز آموزش کشور بر ابعاد توسعه آموزش و به تبع آن مغفول‌ماندن جایگاه پژوهش در نظام آموزشي و …

%d9%88%d8%ad%db%8c%d8%af-%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af%db%8c

در زمینۀ پژوهش و فناوري، برخی از راهبردهای کلی که می‌توان در زمینه تقویت نقش پژوهش در آموزش به آن‌ها اشاره کرد، عبارتند از: ۱-جاري و ساري‌نمودن فرهنگ پژوهش در مجموعۀ فرآیندهاي آموزشي، ۲-تحول در معماري کلان برنامۀ درسي دانشگاه‌ها، معطوف به افزایش نقش پژوهش در کلیه فرآیندهاي یاددهي و یادگیري و توسعۀ نقش پژوهش به‌عنوان مولفۀ یادگیري مکمل و قوام‌بخشي به امر آموزش، ۳-بسط مدیریت علمي در ظرفیت‌سازي پژوهشي در دانشگاه‌ها، ارتقای شایستگي‌هاي پژوهشي اساتید و دانشجویان، تقویت فرایندهاي پژوهش و ارتقای کیفي دستاوردهاي پژوهشي و بهره‌گیري از آنان در حوزه آموزش، ۴-بسط مداخلات کلیه اساتید دانشگاه و مشارکت آنان در حوزه‌هاي پژوهشي به‌عنوان بخشي از وظایف اساتید به‌ویژه در توسعۀ آموزش و … اشاره کرد.

براي استقرار سند ۲۰۳۰ یونسکو موارد زیر پیشنهاد می‌شود:

۱-فراهم‌ساختن زمینه‌هاي لازم براي تحقق اهداف آموزش ۲۰۳۰ ناظر به زیرساخت‌ها، برنامه‌ها، ایجاد گروه‌هاي کاري و دبیرخانه

۲- ترسیم چارچوبي براي تدوین راهبردهاي ناظر به تحول در نظام آموزش عالي معطوف به پژوهش‌هاي مبتني بر استراتژي‌هاي ۲۰۳۰

۳- ترسیم چارچوبي براي همکاري با یونسکو در زمینه نحوه دستیابی به اهداف۲۰۳۰ در حوزه پژوهش‌و فناوري

۴-تهیه Terms of Reference با همکاري یونسکو براي همکاري مشترک در زمینه پیاده‌سازي سند

۵-بهره‌گیري از Technical Support یونسکو در حوزه پیاده‌سازي استراتژي‌ها

۶-بهره‌گیري از Platform یونسکو در کشورهاي مختلف جهان

۷-بهره‌گیري از Financial Support یونسکو در جهت استقرار برنامه‌هاي۲۰۳۰

۸-انجام Field Visit  و Study Tour با همکاري یونسکو

۹- انجام University Base Course براي سایر کشورهاي منطقه توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوري

۱۰-مشارکت فعال ایران در دوره‌هاي منطقه‌اي و بین‌المللي یونسکو در حوزه استقرار استراتژي‌هاي ۲۰۳۰

در ایران.

 ما در پي شبکه‌سازي یافته‌هاي پژوهشي براي افزایش هم‌افزایی و بهره‌گیري حداکثري پژوهشگران از تحقیقات انجام شده هستیم. پیشنهاد می‌شود، یونسکو شبکه تبادل یافته‌هاي علمي و پژوهشي بین کشورهاي عضو سند ۲۰۳۰  را برقرار کند و به‌نوعي عدالت در برخورداري از قابلیت‌هاي پژوهش را توسعه دهد.”

آقای دکتر حبیب مسعودی فرید، درخصوص موضوع: دسترسی اقشار آسیب‌پذیر به آموزش اظهار داشت:” در بحث دسترسی همگانی به آموزش باید بحث دسترسی آموزشی کودکان بی‌سرپرست، بدسرپرست، کودکان کار و بازمانده از تحصیل مورد توجه قرار گیرد و سبب شناسی شود. در این رابطه باید موانع رفتاری، و نحوه رفتار مناسب با این کودکان آموزش داده شود که این خود مستلزم آموزش و تربیت معلمان در برخورد با این کودکان است. موضوع مددکاری اجتماعی موضوع مهمی است که باید در نظام آموزشی به آن پرداخته شود. یکی از طرح‌هایی که توسط سازمان بهزیستی با مشارکت بسیاری از وزارتخانه‌ها انجام شده است، طرح نماد است که در این طرح افراد روانشناس و مددکار اجتماعی که تا حدی به مسائل بهداشتی نیز آشنا هستند به کودکان در معرض آسیب برای ادامه آموزش آنان کمک می‌کنند. عدم هماهنگی بین دستگاه‌های ذیربط، و نبود اطلاعات در مورد این کودکان از جمله چالش‌هایی است که در رابطه با آموزش کودکان آسیب‌دیده و آسیب‌پذیر وجود دارد. راهبردهای آموزشی در رابطه با این کودکان عبارتند از: ۱- توسعه دسترسی کودکان محروم و با نیازهای ویژه و آسیب‌پذیر به آموزش، ۲- تاکید بر یکپارچگی آموزش و ادغام این کودکان در نظام جاری آموزش کشور، ۳- تامین منابع مالی از طریق سازمان‌های مردم‌نهاد و مشارکت مردمی و کمک‌های سازمان‌های بین‌المللی. در مورد آموزش کودکان با نیازهای ویژه و آسیب‌پذیر لازم است در نظام برنامه و بودجه یک ردپایی از این کودکان وجود داشته باشد و بودجه‌ای برای آموزش آنان در نظر گرفته شود.”

سپس سه پانل موازی به شرح زیر برگزار شد و در آن روسای کارگروه‌های تدوین سند ملی ۲۰۳۰ به ارائه گزارش‌های خود پرداختند:

%d9%be%d8%a7%d9%86%d9%84-1

 در پانل۱ با عنوان: آموزش پایه و متوسطه که ریاست آن بر عهدۀ دکتر مهدی نوید ادهم بود مباحث زیر مطرح شد:

۱-توسعۀ مراقبت اوان کودکی و آموزش پیش دبستانی و ابتدائی فراگیر (مهندس نادر جهان آراء)

 ۲-آموزش توسعۀ پایدار در آموزش ابتدائی و متوسطه ( دکتر امانی تهرانی)

۳- آموزش سلامت و ترویج شیوه‌های زندگی سالم و بهداشتی (دکتر رفیع‌پور)

 ۳-آموزش متوسطه و توسعۀ آموزش فنی و حرفه‌ای  (مهندس زرافشان)

۴- توسعۀ سوادآموزی (مهندس باقرزاده)

۵- تحلیل کیفیت در آموزش ابتدائی و متوسطه (دکتر عمادی)

۶-آموزش و پرورش کودکان با نارسایی‌ها در جمهوری اسلامی ایران در برنامة آموزش و پرورش ۲۰۳۰  (دکتر مجید قدمی)

%d9%be%d8%a7%d9%86%d9%842پانل۲ با عنوان: آموزش عالی، آموزش فنی- حرفه‌ای و مهارتی و کارآفرینی برگزار شد. رئیس پانل  آقای دکتر جعفر توفیقی بود و موضوعات زیر مطرح شد:

۱-دسترسی به آموزش عالی باکیفیت و برابر (دکتر مجتبی شریعتی نیاسر)

 ۲-آموزش عالی و توسعۀ پایدار (دکتر نسرین نورشاهی)

۳- آموزش عالی مهارتی (دکتر سینائی)

۴- توسعه مهارت‌های جوانان و بزرگسالان در سطح غیر رسمی (دکتر عزیزی)

۵- کارآفرینی و توسعه مهارتهای مرتبط با کار شایسته (دکتر سپهری)

۶- توسعه آموزش های کاردانش و فنی و حرفه‌ای با رويكرد توسعه پایدار ۲۰۳۰ و اهداف آموزش ( مهندس آذرکیش)

img_0816 پانل ۳ با عنوان: عوامل موثر در اجرای آموزش ۲۰۳۰  با ریاست دکتر سعدالله نصیری قیداری و مباحث زیر برگزار شد:

۱-توسعه فضاهای مناسب یادگیری  (هدف ۴٫الف )

الف – توسعه  مدارس و تجهیزات آموزشی (دکتر رئیسی)

ب- توسعه و بازسازی دانشگاهها و نهادهای آموزش عالی (دکتر رخشانی مهر)

ج – توسعه فناوری و تجهیزات آموزش های غیر رسمی مهارتی (مهندس سید علی موسوی)

۲- توسعه همکاری‌های علمی و بین‌المللی در آموزش عالی و آموزش مهندسی از طریق بورس‌ها (هدف ۴٫ب) (دکتر طالبیان و دکتر معماریان)

۳- معلمان و توسعه همکاری‌های علمی و بین‌المللی در تربیت معلم، ( هدف ۴٫ج ) (دکتر محمود مهر محمدی)

 

پس از برگزاری پنل های تخصصی موازی، جلسه اختتامیه نشست با عنوان: پایش و ارزیابی اجرای آموزش ۲۰۳۰ برگزار شد. رئیس این جلسه آقای دکتر نصیری قیداری بود. ایشان در ابتدای جلسه، به لزوم حضور ج.ا. ایران در مجامع بین‌المللی و یونسکو اشاره کرد و کسب تجربیات جهانی و حضور در تدوین قوانین و مصوبات یونسکو را از دلایل فعالیت‌های بین‌المللی کمیسیون ملی یونسکو برشمرد.

در بخش اول این مراسم، آقای دکتر علی الهیار ترکمن در مورد انطباق شاخص های ملی با شاخص های جهانی آموزش۲۰۳۰ اظهار داشت: “برنامۀ آموزش ۲۰۳۰ برنامه‌ای جامع‌نگر، پیامدمحور و چندمولفه‌ای است که از آموزش پیش‌دبستان تا تحصیلات تکمیلی را در بر می‌گیرد. یکی از مولفه‌های اصلی برای رصد اجرای آموزش ۲۰۳۰، بحث شاخص‌هاست. در این رابطه، یونسکو یکسری شاخص‌های جهانی و یکسری شاخص‌های موضوعی پیشنهاد کرده است و کشورها با توجه به تفاوت‌های فردی و نظام‌های ملی شاخص‌های ملی خود را تعریف می‌کنند و ما نیز بر این اساس، حدود ۶۰ شاخص ملی تعریف کرده‌ایم. بحث شاخص‌ها یک بحث مستمر است و تا پایان اجرای آموزش ۲۰۳۰ نیازمند بازنگری است. اصلی‌ترین چالش‌هایی که در زمینه شاخص‌ها وجود دارد، عبارتند از: ۱- تفاوت بین مفهوم شاخص‌ها ۲- سختی در اندازه‌گیری (به‌عنوان مثال: شاخص کیفیت آموزش)، ۳- اندازه‌گیری و پایش نتایج یادگیری، ۴- تعدد و تنوع آموزش‌ها، ۵- ناآشنا بودن کارشناسان با برخی از مفاهیم (به‌عنوان مثال: مفهوم رشد شناختی)، ۶- سختی در تعیین شاخص‌های آموزش‌های غیر رسمی و آزاد، ۷- تحلیل محتوا و …. این مفاهیم باید تعریف شوند تا شاخص‌های آن‌ها مشخص شود. باید شاخص‌هایی که توسط دستگاه‌های مخلتف تعیین شده‌اند با یکدیگر هم‌سو شوند و بحث شاخص‌ها در سطح ملی نیازمند بازنگری در سطوح آموش و پرورش، آموزش عالی و فنی و حرفه‌ای است.”

در بخش بعدی مراسم اختتامیه، روسای پانل‌های تخصصی گزارش پانل‌ها را به شرح زیر ارائه دادند:

آقای دکتر علی باقرزاده، پنل شماره ۱ با عنوان: آموزش پایه و متوسطه را بدین شرح جمع‌بندی کرد: “‌هدف دسترسی یکسان به آموزش در کشورما هنوز به طور کامل محقق نشده است. بر این اساس، دسترسی برابر به آموزش، استراتژی اصلی نظام آموزشی است. چالش اصلی هم‌اکنون کیفیت آموزش است. تقاضا برای آموزش باکیفیت، رو به افزایش است. سهم آموزش و پرورش از منابع عمومی دولت باید افزایش یابد و از سوی دیگر لازم است مشارکت مالی نهادهای مردمی بیشتر شود. نرخ گذار از دورۀ ابتدایی به مرحله اول متوسطه ارتقاء یافته است. لازم است مواد آموزشی و صلاحیت حرفه‌‌ای معلمان در یک بسته دیده شوند و با یکدیگر کاملا انطباق داشته باشند. همچنین بر استقرار نظام جامع آموزش سلامت، از پیش دبستانی تا متوسطۀ دوم به‌منظور ارتقای توانمندی و مراقبت از خود و سلامت جامعه تاکید شد. نکته دیگر، ایجاد یک شبکه حمایتی از آموزش کودکان بازمانده از تحصیل بود که مورد تاکید قرار گرفت. جایگاه آموزش مهارتی باید ارتقا یابد و برای هر دانش‌آموز پایۀ متوسطه، متناسب با تحولات کسب وکار شرایطی برای کسب مهارت ایجاد شود. سهم آموزش فنی و حرفه‌ای تا ۵۰ درصد برای دختران افزایش یافته است. برنامه‌‌های سوادآموزی با رویکرد حداکثر سودمندی و با هدف دسترسی کودکان بازمانده، زندانیان و عشایر طراحی شده‌اند. برای افزایش یادگیری و سوادآموزی، مراکز یادگیری محلی (CLC) ایجاد شده‌اند. طرح سوادسنجی با هدف سوادآموزی انجام شده است. رویکرد تلفیق کودکان با نیازهای ویژه با کودکان عادی جزو برنامه‌ها و رویکردهای آموزشی است. بهبود شاخص‌ها در حوزه آموزش نیز مورد تاکید قرار گرفت.”

آقای دکتر جعفر توفیقی در جمع بندی پانل شماره ۲ با عنوان: آموزش عالی، آموزش فنی- حرفه‌ای و مهارتی و کارآفرینی به این موارد اشاره کرد:” نظام آموزش کشور در آموزش عمومی و عالی و فنی و حرفه‌ای و علمی و کاربردی و مهارتی پیشرفت‌های جدی داشته است و آمادگی خوبی برای تحقق چهارمین هدف توسعه پایدار ۲۰۳۰ کسب کرده است. تمهیدات آموزش فنی و حرفه‌ای برای آینده با توجه به سند توسعۀ پایدار تشریح شد. بر تجدید نظر در روندهای آموزشی در جهت عبور از ناپایداری به سمت توسعۀ پایدار تاکید شد. در بازنگری نظام آموزشی، ایجاد توازن در آموزش‌های نظری، علمی – کاربردی و مهارتی، توجه به آمایش آموزش عالی، تطبیق آموزش با استانداردهای بین‌المللی مورد تاکید قرار گرفت. در خصوص اینکه  دانشگاه‌ها و نظام آموزش عالی  چگونه می‌توانند در نظام برنامه‌ریز ی درسی، آموزش دانشجویان، هیات علمی، برنامه‌های پژوهشی و ساختار خود تجدید نظر کنند و نقش استقلال دانشگاه‌ها  در این بازبینی چیست موضوعاتی مطرح شد. اهمیت نقش دانشگاه‌ها در اقتصاد دانش‌بنیان، ضرورت بازنگری در ارتباط دانشگاه و صنعت و تربیت نیروی انسانی متناسب با بازار اشتغال، تاسیس شرکت‌های مهارت‌بنیان، نقش نیروی ماهر در اقتصاد دانش‌بنیان و اثربخشی پیوند آموزش فنی و حرفه‌ای با بازار کار و نقش آموزش‌های غیررسمی در کمک به اقتصاد مورد تاکید قرار گرفت. موضوع توجه به کیفیت در آموزش عالی مطرح شد. بر ضرورت هماهنگی و انسجام در بخش‌های مختلف آموزش تاکید گردید. مفهوم جدید کارآفرینی و کار شایسته مطرح شد و  توجه به مهارت‌های نرم در کنار مهارت‌های سخت و اینکه آموزش عالی باید به ایجاد اشتغال و کار شایسته بینجامد مورد تاکید قرار گرفت.”

  آقای دکتر سعدالله نصیری قیداری در جمع بندی پانل ۳ با عنوان: عوامل موثر در اجرای آموزش ۲۰۳۰ به این موارد اشاره کرد:” روند توسعه و مقاوم‌سازی مدارس تشریح شد بر اساس گزارش‌ها، مقاوم‌سازی مدارس افزایش یافته است. در حوزه آموزش عالی فضاهای آموزشی گسترش یافته است، بویژه فضاهای فاخر برای دانشگاه‌های هنر تاسیس شده است. در حوزه آموزش فنی و حرفه‌ای تجهیزات و امکانات آزمایشگاهی و فنی و حرفه‌ای توسعه یافته است. طرح اعتبارسنجی آموزشگاه‌های آزاد به منظور دریافت گواهینامه رتبه‌بندی به‌عنوان یکی از طرح‌های موفق سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای مطرح شد. در حوزه آموزش و تربیت معلمان عنوان شد که در  سند آموزش ۲۰۳۰  جایگاه معلم به خوبی دیده نشده است و این سند معلم را صرفا به‌عنوان یک ابزار اجرایی می‌بیند که لازم است این نقیصه در سندملی آموزش ۲۰۳۰ رفع شود.”

در پایان جلسه اختتامیه، بیانیه نشست توسط خانم دکتر محب حسینی، رئیس بخش آموزش کمیسیون ملی یونسکو و دبیر علمی نشست قرائت شد.

تهیه و تنظیم: پیمانه پورهادی

ناظر علمی: دکتر محدثه محب حسینی

IMG 0782 IMG 0788 IMG 0790 IMG 0794 IMG 0785 IMG 0783 IMG 0796 IMG 0806 IMG 0801 IMG 0803 IMG 0808 IMG 0810 IMG 0805 IMG 0811 IMG 0827 IMG 0817 IMG 0814 IMG 0816 IMG 0815 IMG 7021 IMG 0784 IMG 0785 (1) IMG 0790 (1) IMG 0789 IMG 0791 IMG 0793 IMG 0803 (1) IMG 0802 IMG 0796 (1) IMG 0806 (1) IMG 0808 (1) IMG 0805 (1) IMG 0814 (1) IMG 0811 (1) IMG 0810 (1) IMG 0820 IMG 0825 IMG 0817 (1) IMG 0826 IMG 7022

 

 

 

Web Analytics