کمسیون ملی ایران- یوسنکو

پیام‌های مدیرکل یونسکو - کمیسیون ملی یونسکو-ایران

پیام‌های مدیرکل یونسکو

امسال، روز جهانی علم برای صلح و توسعه به موضوع علم: حق تمامی انسان ها اختصاص یافته است. هفتادمین سالگرد تصویب بیانیه جهانی حقوق بشر فرصت مناسبی است تا بار دیگر بر حق بنیادین تمامی انسان ها برای دسترسی به علم تاکید کنیم و اقدامات انجام شده در این زمینه را بررسی کرده تا ببینیم که چه اقداماتی برای تحقق این هدف باید انجام شود.

پیشرفت های چشمگیر علم در طول چند دهه گذشته، تحولات بسیاری در زندگی بشر ایجاد کرده است. علم و کاربردهای فراوان بر تمامی ابعاد زندگ بشری تاثیرگذار است. ابتکارات علم زمینه توسعه جوامع را فراهم می آورد، رفاه اجتماعی را بهبود می بخشد، موجب تسهیل زندگی روزانه و همچنین دستیابی به ناممکن ها در زمینه پزشکی، حمل و نقل، ارتباطات و اشتراک گذاری دانش می شود. پیشرفت علم در جامعه عامل توسعه رشد و ثروت است.

اما از آن جایی که علم حاصل هوش و خرد انسان است و در طول قرن ها و هزاره ها انسان ها برای دستیابی به علم در حال تحقیق و بررسی بوده اند، علم به بشریت تعلق دارد و در واقع میراث مشترکی است که همه انسان ها باید از فواید آن بهره مند شوند. توصیه نامه علم و تحقیقات علمی در سال ۲۰۱۷ توسط یونسکو منتشر شد. این توصیه نامه به دولت های عضو یاد آور شد که کسانی که برای پیشرفت علم تلاش می کنند باید توجه داشته باشند که علم باید عامل توسعه پایدار باشد، آموزش محققان را تضمین کند و موجب تقویت جریان آزاد دانش و همکاری های بین المللی شود.

در این توصیه نامه به دربرگیری گروه های مختلف و اخلاقیات نیز توجه ویژه ای شده است. سیاست های عمومی باید موجب تقویت الحاق گروه های اقلیت در جامعه علمی شود. زنان در حوزه علم، فناوری، مهندسی و ریاضیات حضور کمی دارند و تنها ۳۰ درصد از محققان جهان را زنان تشکیل می دهند.

اخلاقیات برای مهار پیشرفت های دیوانه وار علم ضروری است. امروزه، تحولات فناوری تعریف جدیدی از آنچه که می تواند یک انسان باشد، ارائه کرده است. انسان هوشمند با بهره گیری از عقل خود در آستانه عصر جدیدی قرار گرفته و می تواند به ظرفیت هایی دست یابد که دستیابی به آن ها تاکنون غیر قابل تصور بوده است. ما باید تضمین کنیم که چشم انداز فناوری های جدید و پیشرفت های کنونی متناسب با حقوق جهانی انسان ها باشد.

image_printچاپ

میراث دیداری شنیداری بخش مهمی از میراث فرهنگی ما هستند، تصاویر و صداهای ضبط شده بر روی فیلم، نوارهای صوتی و ویدئویی،گذشته ما را زنده می کنند، و رویدادها، صحنه ها و موقعیت هایی را در ذهن ما ثبت می کنند که در صورت نبود این ابزار رسانه ای، این خاطرات یا از بین می رفتند و یا به گونه ای راکد و بی جان باقی می ماندند. میراث دیداری شنیداری، منبع ارزشمند دانش و شاهدی زنده بر تنوع زبانی، فرهنگی و اجتماعی هستند.

از گذشته های دور خاطره ای به شکل میراث دیداری شنیداری باقی مانده و دانشمندان، تاریخ شناسان و شهروندان عادی برای یافتن اطلاعاتی درباره گذشته از این خاطرات استفاده می کنند. اما این میراث شکننده هستند و توسط عواملی چون منسوخ شدن تکنولوژی، رسانه های آنالوگ و عدم توجه کافی، تهدید می شوند. این میراث ممکن است در بعضی از شرایط سیاسی و اجتماعی خاص نیز مورد تهدید قرار بگیرند.

هدف یونسکو از نامگذاری ۲۷ اکتبر به عنوان روز جهانی میراث دیداری شنیداری، افزایش آگاهی عمومی نسبت به حفاظت از این میراث، حمایت از موسسات نگهدارنده این میراث و ترویج دسترسی بیشتر به آن ها است.

یونسکو همچنین دولت ها را به دیجیتالی کردن اسناد دیداری و شنیداری دعوت می کند. علاوه بر این یونسکو بسیاری از منابع دیداری و شنیداری را در فهرست میراث مستند برنامه حافظه جهانی یونسکو ثبت کرده است، برای مثال فایل کنسرت های آرتا فرانکلین و لایونل همپتون در فستیوال جاز مونترو، مستندهایی که در دهه ۱۹۵۰ درباره قبیله کونگ یا Ju’hoansi در صحرای کالاهاری در نامبیا ساخته شده و کنفرانس باندونگ در اندونزی (۱۹۵۵).

امسال، این روز جهانی با همکاری شورای هماهنگی انجمن مجموعه های دیداری شنیداری و با موضوع ” داستان شما ادامه دارد”، ساخته می شود. هدف از انتخاب این موضوع این است که افراد را تشویق کنیم که مجموعه های فردی و خانوادگی خود را از انبارها بیرون آورده و لحظاتی از زندگی و خاطراتی را که به صورت فیلم یا فایل ویدئویی ثبت شده با دیگران به اشتراک گذارند و بدین ترتیب بخشی از گذشته را دوباره زنده کنند.

مجموعه های دیداری شنیداری که گاهی به فراموشی سپرده می شوند، می توانند بخشی از حافظه جمعی ما را شکل دهند و بین نسل های مختلف ارتباط برقرار کنند، هنگامی که احساسات ما به واسطه این میراث برانگیخته شود، این ارتباط بین نسلی شکل می گیرد. در واقع میراث دیداری شنیداری اشیایی بی جان نیستند، بلکه سرشار از معنی، مفهوم و احساسات نسل های پیشین هستند.

یونسکو از شما دعوت می کند که در رویدادهایی که برای این روز تدارک دیده شده شرکت کنید.

image_printچاپ

آموزش، حق اساسی بشر و یک کالای عمومی است که زندگی بشر را از طریق توسعۀ اقتصادی و اجتماعی دگرگون می‌کند؛ موجب ارتقای صلح، دگرپذیری و شمول اجتماعی می‌شود؛ کلید ریشه‌کنی فقر است و کودکان و جوانان را قادر می‌سازد تا توان بالقوۀ خود را شکوفا کنند.

با این حال، در بسیاری از نقاط جهان، کودکان به دلیل کمبود جهانی معلمان حرفه‌ای و با تجربه به‌ویژه معلمان زن درکشورهای کم‌درآمد، از حق برخورداری از آموزش محروم‌اند. در مجموع، علی‌رغم افزایش دسترسی به آموزش، هنوز در سراسر دنیا بیش از ۲۶۳ میلیون کودک و جوان از تحصیل بازمانده‌اند. شگفت آنکه تعداد ۶۱۷ میلیون کودک و نوجوان، یعنی قریب به ۶۰ درصد در سطح جهان، هنوز سواد پایه، یا حساب را به خوبی فرانگرفته‌اند. فقیرترین و در حاشیه مانده‌ترین کودکان از جمله آن دسته از کودکانی که در مناطق متاثر از نزاع و درگیری‌ها زندگی می‌کنند، بیش از سایرین در معرض خطر بازماندن از مدرسه و یا ورود به مدرسه اما با یادگیری اندک هستند.

دستورکار جهانی آموزش که جامعۀ بین‌الملل بدان متعهد شده است، خواستار آموزش از اوان کودکی، ابتدایی و متوسطه درکل جهان برای همه است. برای دستیابی به این هدف، ما باید دسترسی به آموزش باکیفیت را برای هرکودک و جوان فراهم کنیم؛ به تبعیض آموزشی در کلیۀ سطوح نظام آموزشی پایان دهیم و کیفیت آموزش و نتایج یادگیری را به‌طور چشمگیر بهبود بخشیم. این اهداف، درعوض نیازمند افزایش جهانی تعداد معلمان  حرفه‌ای و متبحر و چیزی حدود ۶۹ میلیون معلم بیشتر است.

موضوع روز جهانی معلم ۲۰۱۸ : حق آموزش؛ یعنی حق دسترسی به یک معلم حرفه‌ای بیانگر این واقعیت است. این موضوع همچنین منعکس کنندۀ مفاد بیانیۀ حقوق بشر، مصوبۀ هفتاد سال پیش است که  آموزش را به‌عنوان یکی از حقوق اساسی به‌رسمیت می‌شناسد. امروز ما به دولت‌ها و جامعۀ بین‌المللی، اهمیت حراست از این حق را از طریق سرمایه‌گذاری بر یک نیروی کار آموزشی قوی، به‌ویژه در کشورهای متاثر از نزاع و درگیری یادآور می‌شویم. برای تضمین اینکه کلیۀ کودکان، آمادگی آموختن و یافتن جایگاه خود در جامعه را دارا باشند، معلمان باید آموزش‌های موثری را دریافت کنند تا به کمک آن بتوانند پاسخ‌گوی نیازهای آموزشی همه کودکان، از جمله کودکان مناطق محروم‌تر و در حاشیه مانده‌تر باشند.

و اما کمبود معلم، سدی در راه تلاش برای دستیابی به آموزش عادلانه، فراگیر و باکیفیت برای همه، به‌ویژه در کشورهای بسیار فقیر و و بحران‌زده و نیز مناطقی است که جمعیت جوان آن به‌سرعت در حال رشد است. در پاسخ به تقاضای نیاز به معلمان جدید، مقامات آموزشی اغلب افرادی را در حرفۀ معلمی به‌کار می‌گیرند که یا  کم آموزش دیده‌اند، یا اصلا آموزش‌دیده نیستند، یا از لحاظ صلاحیت و تبحر از شرایط حداقل برخوردارند. در کشورهای کم‌درآمد، پرداختن به مسئله کمبود معلم عمدتا به معنی بزرگ‌تر شدن کلاس‌های درس با تاثیر بسیار مخرب بر کیفیت آموزش و حجم بالای کار معلم‌ها ست.

در نتیجه کودکانِ محروم‌تر و در حاشیه مانده‌تر توسط معلمان بسیار کم تجربه‌ای آموزش می‌بینند که ممکن است دارای قرارداد موقت بوده و هیچ آموزش پیش از خدمت و یا ضمن خدمت دریافت نکرده باشند. معلمانی که در شرایط بحران و یا اضطرار دردسترس هستند، چه بسا برای پاسخ‌گویی به نیازهای پیچیدۀ کودکان حساس و شکننده، به ویژه دخترانی که به واسطه درگیری‌های مسلحانه، خشونت، یا بلایای طبیعی مجبور به فرار از خانه شده‌اند، آموزش ندیده باشند.

علی‌رغم تائیر همگان مبنی بر اینکه معلمان، کلید دسترسی به آموزش باکیفیت برای همه هستند، اما هنوز حرفۀ معلمی عمدتا به‌عنوان یک شغل با ارزش درنظر گرفته نمی‌شود. اين امر به يك اندازه، سد راه تلاش براي استخدام و حفظ معلمان در كشورهاي ثروتمند و فقير است. در پاسخ، دولت‌ها و شرکای آموزشی برای بهبود کیفیت آموزش و تربیت معلمان جدید و درحین خدمت، لازم است عملکرد قوی از خود نشان دهند. معلمان باید در ابتدا آموزش باکیفیت دریافت کنند؛ به‌طور موثر درگیر این حرفه شوند و برای بهبود و ارتقای مهارت‌های خود در طول دوران کاری، فرصت‌هایی برای توسعۀ حرفه‌ای باکیفیت داشته باشند. دولت‌ها و شرکای آموزشی همچنین باید از طریق فراهم کردن حقوق و دستمزد شایسته برای معلمان و بهبود شرایط کاری آنان در تمام سطوح آموزشی، به عموم نشان دهند که حرفه معلمی، بسیار با ارزش است.

  امروز در روز جهانی معلم، ضمن ارج نهادن به کمک و نقش پر اهمیت معلمان در بهبود زندگی کودکان و جوانان سراسر جهان، بار دیگر بر تعهد خود مبنی بر افزایش معلمان حرفه‌ای و متبحر در سراسر جهان تاکید می‌کنیم و برای این‌که همه کودکان و جوانان، فارغ از شرایط خویش بتوانند از حق خود در برخورداری از آموزش با کیفیت و زندگی بهتر صیانت کنند، از همه دولت‌ها و جامعه بین‌المللی مصرانه درخواست می‌کنیم تا در این تلاش سترگ به ما بپیوندند.

آدری آزوله، مدیرکل یونسکو

 گی ریدر، مدیرکل سازمان بین‌المللی کار

 هنریتا اچ فور، مدیر اجرایی یونیسف

آچیم استینر، سرپرست برنامه توسعه ملل متحد

 دیوید ادوارد، دبیرکل سازمان بین‌المللی آموزش

مترجم: پیمانه پورهادی

کارشناس گروه آموزش

image_printچاپ

جنگل‌های مانگرو در منطقه‌ای گرمسیری و در محل تلاقی زمین و دریا قرار دارند و به‌عنوان یک اکوسیستم منحصر به‌فرد، برای انسان‌ها، محیط و تنوع زیستی، فواید فراوانی دارند.

جنگل‌های مانگرو، در برابر سونامی، طوفان و بالا آمدن آب دریاها همچون یک سد محافظ هستند که از فرسایش خط ساحلی جلوگیری می‌کنند و کیفیت آب‌های ساحلی را متعادل می‌سازند. جنگل‌های مانگرو همچنین با حفاظت از مناطق ماهیگیری، موجب بهبود امنیت غذایی جوامع ساحلی می‌شوند  و زیستگاه مناسبی برای گونه‌های دریایی در خطر انقراض محسوب می‌شوند . علاوه بر این، مکانیسم طبیعی این جنگل‌ها برای ذخیره کربن، که با عنوان انباشتگاه کربن آبی شناخته می‌شود، موجب کاهش اثرات اختلالات آب و هوایی در مناطق ساحلی می‌شود.

با این حال، اکوسیستم مانگرو امروزه به شدت در معرض تهدید قرار دارد. اکنون به‌دلیل توسعه مناطق ساحلی، پوشش جهانی مانگرو به نسبت ۴۰ سال گذشته، به میزان یک دوم کاهش یافته است.

یونسکو تلاش می‌کند تا از طریق ذخیره‌گاه‌های زیستی و ژئوپارک‌ها، همچون جنگل سونداربانس (که یکی از بزرگ‌ترین جنگل‌های مانگرو جهان است) دانش و اطلاعات مربوط به این اکوسیستم منحصر به‌فرد را توسعه دهد و مدیریت و محافظت از آن را بهبود بخشد. در این راستا، تلاش‌های یونسکو بر توسعه پایدار جوامع محلی و تقویت نقش زنان به‌عنوان ارکان اصلی اقتصاد محلی، متمرکز است.

علاوه بر این، کمیسیون بین‌الدول اقیانوس شناسی یونسکو، یکی از ذی‌نفعان پروژه جهانی “کربن آبی” است، پروژه‌ای که با همکاری سازمان  Conservation Internationalو اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در حال انجام است. هدف از این پروژه، مقابله با اثرات تغییرات اقلیمی، حفاظت از اکوسیستم‌های دریایی و ساحلی، تجدید این اکوسیستم‌ها و استفاده پایدار از آن هاست که در این راستا حفاظت از جنگل های مانگرو، خلیج‌های جزر و مدی و علف‌های دریایی از اهمیت بسیاری برخوردار است.

این روز بین‌المللی به ما یادآوری می‌کند که تلاش‌هایمان را برای حفاظت از  جنگل‌های مانگرو (اکوسیستمی که وجود آن برای سیاره ما و ساکنان آن بسیار حیاتی است) بیشتر کنیم. روز بین المللی حفاظت از جنگل های مانگرو با پیشنهاد کشور اکوادور در فهرست روزهای بین‌المللی یونسکو به ثبت رسیده است و در حال حاضر نیز این کشور در حال انجام فعالیت‌های قابل توجهی در ذخیره‌گاه زیست‌کره جزایر گالاپاگوس است، فعالیت‌هایی که می‌تواند الهام‌بخش سایر کشورها باشد.

image_printچاپ

در سال ۲۰۱۸ جامعه‌ بین‌الملل صدمین بزرگداشت زادروز نلسون ماندلا، فعال ضد آپارتاید، را برگزار می‌کند. نلسون ماندلا به‌عنوان یکی از بزرگان سیاسی جهان در قرن بیستم، همیشه در یادها خواهد ماند. اکنون که پنج سال از درگذشت وی می‌گذرد، جای خالی این رهبر بزرگ آزادی‌خواه، شجاعت، درایت و اقدامات او در ایجاد اتحاد بین ملت‌ها و تغییر مسیر تاریخ، احساس می‌‍شود.

در سخنرانی تاریخی‌ای که در سال ۱۹۶۴در جریان دادگاه ریونیا انجام داد، نلسون ماندلا چنین اظهار داشت: “من در سر اندیشه‌ جامعه‌ای آزاد و مردم‌سالار  را داشتم که در آن همه با سازش و هماهنگی و با برخورداری از فرصت‌های یکسان در کنار هم زندگی ‌کنند. این آرمانی است که مایلم آنقدر زنده بمانم تا تحقق آن را ببینم و اگر ضرورت ایجاب کند حاضرم برای تحقق این اندیشه جان خود را هم بدهم.”

رسالت ایشان به‌عنوان یک انقلابی مبارز و مخالف آپارتاید، ایجاد برابری میان همه‌ زنان، مردان و کودکان بود. او برای تحقق حقوق بنیادین همه‌ افراد بشر بدون توجه به جنسیت، ملیت یا نژاد تلاش می‌کرد. دقیقاً به همین دلیل است که ماندلا به مدت ۲۷ سال زندانی بود. با وجود زندانی بودن، ماندلا همچنان به آرمان‌هایش پایبند بود و بلافاصله پس از رهایی نیز برای عملی کردن آن‌ها تلاش خود را از سر گرفت.

او در سال ۱۹۹۰، مردان و زنان عادی را تاریخ‌سازان جهان معرفی کرد و گفت، “مشارکت آنان در هر تصمیمی که درباره‌ آینده گرفته می‌شود تنها ضامن تحقق آزادی و مردم‌سالاری به معنای واقعی کلمه است”.

در سال ۲۰۱۸ زنان و مردانی که ماندلا از آن‌ها یاد کرد، ما هستیم. وظیفه‌ بزرگ ما آن است که مطمئن شویم کسی از این قافله عقب نماند و آرمان‌های این مرد بزرگ را ادامه دهیم. به این ترتیب است که یونسکو و کشورهای عضو آن قادر خواهند بود رسالت خود را در زمینه‌ ریشه‌کنی فقر، مبارزه با بی‌عدالتی، ایجاد جوامع مقاوم، فراگیر و صلح‌آمیز عملی کنند و آینده‌ کره‌ زمین و رفاه نسل‌های آتی را تضمین کنند.

از این رو یونسکو از همه‌ کشورهای عضو تقاضای همکاری مجدانه دارد. یونسکو همچنان خود را متعهد به ترویج همکاری‌های بین‌المللی می‌داند.

زندگی ماندلا همچنان الهام‌بخش آزادی‌خواهان جهان خواهد بود.

اودری آزوله

ترجمه: گروه فرهنگ کمیسیون ملی یونسکو – ایران

image_printچاپ

تنوع زیستی منفعتی مشترک و میراثی ارزشمند است که طی میلیون‌ها سال شکل گرفته و سرمایه‌ای است برای انتقال به نسل‌های آینده. تنوع زیستی، تنوع استثنایی اشکال مختلف حیات بر روی کره‌ی زمین و محیط‌های طبیعی مرتبط با آن‌ها اکو سیستم‌ها را نشان می‌دهد. تنوع زیستی اهمیت زیادی در بقای نوع بشر دارد چراکه با در اختیار گذاشتن تمام منابع طبیعی، توسعه‌ جوامع بشری را در پی دارد.

با همه این‌ها تنوع زیستی جاودانه نیست. به این معنی که مداخلات انسانی استفاده‌های بیش از حد از منابع طبیعی، الگوهای مصرف غیرپایدار و آلودگی صنعتی منجر به تغییر اقلیم همگی آسیب‌های غیرقابل جبرانی به تنوع زیستی وارد کرده‌اند.

این موضوع توسط کارشناسان بین‌المللی که در نشست بین‌دولتی برنامه‌ تنوع‌زیستی و خدمات اکوسیستمی IPBES شرکت کردند، مورد تأکید قرار گرفت. گزارشاتی که توسط این کارشناسان تهیه شده است از تخریب سریع وضعیت تنوع زیستی و تأثیرات مستقیم این تخریب از جمله شیوع بیماری‌ خاص در بین انسان‌ها، حکایت دارد و هم اکنون نیز این آثار قابل مشاهده هستند.

یونسکو به عنوان آژانس همکار IPBES متعهد می‌شود که در مسیر توقف از بین رفتن تنوع زیستی و تقویت استفاده‌ پایدار از اکوسیستم‌ها گام بردارد. به عنوان مثال، هدف برنامه‌ بین‌المللی انسان و کره‌ مسکون سازمان، تضمین تعادل میان فعالیت‌های انسانی و محیط زیست طبیعی است. در دهه‌ تنوع زیستی سازمان ملل متحد (2020-2011)، یونسکو به طور فعال در اجرای کنوانسیون تنوع زیستی که 25 سال پیش توسط 197 کشور عضو با هدف حفاظت از تنوع زیستی و به اشتراک‌گذاری برابر و پایدار منابع تصویب شد، همکاری می‌کند. در سایت‌های میراث جهانی، شبکه‌ جهانی ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره و در ژئوپارک‌های جهانی، یونسکو با همکاران خود راه‌حل‌های نوآورانه‌ای را برای حل مشکلات تنوع زیستی و تنوع فرهنگی ارائه می‌کند.

فراتر از نیازفوری به حفاظت از تنوع زیستی و احیای اکوسیستم‌های تخریب شده، این برنامه به تغییر نگرش و توسعه‌اجتماعی و اقتصادی جوامع کمک می‌کند. در این ارتباط، آنچه تحت تأثیر قرار می‌گیرد کیفیت زندگی در کره‌ زمین است که لازمه‌ارتقای آن همکاری، احترام به تنوع و احترام به انسجام میان نسل‌ها است. این‌ها ارزش‌هایی هستند که در سایه‌ آموزش برای پیشرفت پایدار کسب شده و به بار می‌نشینند.

هدف از این روز بین‌المللی ارتقای آگاهی‌ها در مورد مسائلی است که امروز و در آینده در حیات انسان‌ها تأثیرگذار خواهند بود. در این روز جا دارد یادی کنیم از یک ضرب‌المثل زیبای ایندو-آمریکایی:

“ما زمین را از نیاکانمان به ارث نمی‌بریم؛ ما آن را از کودکانمان به امانت می‌گیریم”.

ترجمه: گروه علوم کمیسیون ملی یونسکو – ایران

image_printچاپ

ورزش مقوله ای است که با تلاش های فردی، جمعی، فعالیت های فردی و اجتماعی ما سر و کار دارد. ورزش بر پایه مفاهیمی چون احترام، خرد، یکپارچگی و تعامل متکی است و به رشد و شکوفایی افراد، فارغ از سن، جنسیت، اصالت، عقاید و افکار آن ها کمک می کند. به همین دلیل است که ورزش بستر منحصر به فردی برای تفکر، فعالیت و دگرگون ساختن جوامع است.

یونسکو نقش مهمی در تحقق اهداف فوق الذکر دارد، برای مثال، برنامه عمل کازان که سال گذشته توسط کنفرانس بین المللی وزرا و مقامات رسمی مسئول در حوزه ورزش و تربیت بدنی در فدراسیون روسیه به تصویب رسید، از همکاری های بین المللی در زمینه سیاست های ورزشی حمایت می کند.

یونسکو با در نظر گرفتن اهمیت ورزش، برای پنجمین سال متوالی، روز جهانی ورزش برای صلح و توسعه (6 آوریل) را گرامی می دارد. در این روز، یونسکو به همراه شرکای خود در یک برنامه گسترده آنلاین شرکت می کند و علاقه مندان می توانند با به اشتراک گذاشتن هشتگ  #IDSDP2018 در این رویداد شرکت کنند و رویدادها و فعالیت های خود را در سایت  sportanddev.org به اشتراک بگذارند. ما از شما می خواهیم که به حرکت #whitecard campaign ملحق شوید و ایده های خلاقانه خود را در سایت  www.april6.org به اشتراک بگذارید.

توازن و جهان شمولی از ارزش های ورزش هستند. ما باید در روز جهانی ورزش برای صلح و توسعه، انرژی و عزم خود را به کارگیریم تا با استفاده از ورزش، دنیایی سرشار از احترام، آرامش و مشارکت بسازیم.

image_printچاپ

اگر معلول هستید، بهترین حس این است که بدانید این معلولیت تاثیری بر زندگی شما ندارد؛ (آن وافولا استرایک، شرکت کننده در مسابقات ویلچر پارالمپیک)

پیام روز جهانی معلولان همین است: دفاع از کرامت و حقوق انسانی تمامی زنان و مردان از جمله افراد معلول و توانمندسازی آن ها برای رسیدن به آنچه می خواهند.

برنامه های یونسکو برای دستیابی به پیشرفت پایدار، نویدبخش این واقعیت است که هیچ کس عقب نمی ماند؛ زیرا توسعه تا زمانی که فراگیر نباشد، پایدار نیست و پیشرفت در صورتی که به اشتراک گذاشته نشود، معنایی ندارد.

در تلاش هایی که در راستای تقویت تغییرپذیری جوامع در برابر تغییرات و همچنین برای توانمندسازی زنان و مردان در استفاده از فرصت ها صورت می گیرد، باید به حقوق و دغدغه افراد معلول توجه ویژه ای شود.

دنیای کنونی به سرعت در حال تغییر است و جوامع نیز دگرگون می شوند، در  این میان، افراد معلول بیش از دیگران از تاثیرات بحران های انسان دوستانه و چالش های محیطی آسیب می بینند. این شرایط نباید ادامه پیدا کند و ما باید افراد معلول را در سیاست گذاری ها و تصمیم گیری ها  مشارکت دهیم.  ما باید برای پیشبرد چارچوب سِندای برای کاهش خطر بلایا، منشور 2016 درباره مشارکت افراد معلول در فعالیت های انسان دوستانه و همچنین دستورکار جدید شهری، تمامی تلاش خود را به کار گیریم تا بتوانیم افراد معلول را در تمامی محیط ها توانمند سازیم.

یونسکو در این راستا اقدامات خود را ادامه می دهد و برای تقویت نظام های آموزشی و ایجاد فرصت برای همگان از راهنمای یونسکو برای تضمین آموزش برابر و فراگیر بهره می گیرد. تضمین دسترسی به اطلاعات برای همه، بکارگیری فناوری های ارتباطی و اطلاعاتی، حمایت از خلاقیت و حقوق فرهنگی افراد معلول و تضمین مشارکت این افراد در فعالیت های ورزشی و تربیت بدنی از دیگر اقدامات یونسکو در این راستا است.

امروزه، پیام یونسکو روشن است؛ ایجاد جوامع پایدار و قابل تغییر، نیازمند مشارکت تمامی زنان و مردان از جمله افراد معلول و توانمندسازی آنان است. پیام یونسکو حقوق برابر و کرامت انسانی برای همگان است و ما تلاش می کنیم که آینده بهتری برای همگان بسازیم.

image_printچاپ

 علوم، فناوری و نوآوری از مهم‌ترین عوامل مؤثر در استقرار صلح و ارتقای پیشرفت پایدار هستند. برای تقویت مدیریت آب، تضمین استفاده پایدار از اقیانوس‌ها، حفاظت از بوم‌سازگان‌ها و تنوع زیستی، رویارویی با پدیده تغییر اقلیم و بلایای طبیعی و ترویج نوآوری، نیازمند انسجام هر چه بیشتر میان علوم هستیم.
به همین دلیل است که علم، فناوری و نوآوری در رأس دستورکار پیشرفت پایدار سازمان ملل و توافقنامه پاریس در زمینه تغییر اقلیم قرار دارد. یونسکو به‌منظور ترویج همکاری‌های علمی بین‌المللی اقدام به ایجاد رویکردی منحصربه‌فرد کرده است. ضمن اینکه اقدام‌های ملی را در حوزه برابری میان زنان و مردان و آفریقا نیز ترویج می‌کند. در این راستا، در سال 2017 یونسکو اقدام به برگزاری یک سمپوزیوم مهم و منحصر‌به‌فرد سیاست‌گذاری بین‌المللی در زمینه آموزش علم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) به دختران به منظور رویارویی با نابرابری‌های میان زنان و مردان در این‌گونه آموزش‌ها، کرده است.
امروزه، پیچیدگی‌های مشکلاتی که جهان ما با آن روبه‌روست فراتر از آن است که تنها یک دانش علمی خاص پاسخ‌گوی آن باشد. بنابراین، یونسکو به منظور تحقق (پیشرفت) پایدار و ایجاد شبکه‌های دارای ذی‌نفعان متعدد مانند موزه‌ها، دانشگاه‌ها، فعالان خصوصی و دولتی، سازمان‌های مردم‌نهاد و دولتی سازوکاری بین‌رشته‌ای را سرلوحه اقدامات خود قرار داده است. موضوع امسال برای روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه عبارتست از: “علم برای تفاهم بین‌المللی” که بیانگر رویکرد یونسکو در توسعه همکاری‌های علمی در میان و در درون جوامع از طریق برقرای پیوند میان (پیشرفت) پایدار در جهان، اقدامات ملی و دانش (جهانی) است.
بنابراین، به منظور ترویج علم، فناوری و نوآوری برای تحقق پیشرفت پایدار و همچنین بسترسازی برای تفاهم متقابل و صلح، امروز جهان بیش از هر چیز نیازمند ترویج همکاری‌های جنوب-جنوب و شمال-جنوب-جنوب است. در این راستا، سیاست‌گذاری در علم، ابزاری قدرتمند خواهد بود که امکان کاربرد علم را به ‌عنوان زمینه‌ساز استقرار فرهنگ همکاری فراهم می‌آورد. سرمایه‌گذاری در آموزش علم نیز به همین اندازه اهمیت دارد. لازم است تا امکان بهره‌مندی از آموزش‌های علمی را از سنین پایین برای همه، به ویژه دختران، فراهم کنیم.
در این راستا، من از همه شرکای یونسکو و همه ذی‌نفعان، اعم از مجامع علمی و غیرعلمی، می‌خواهم که به منظور استفاده از تمام توان علوم برای تحقق صلح و توسعه، بسیج شوند.

ایرینا بوکووا
مترجم: مهرناز پیروزنیک
گروه علوم کمیسیون ملی یونسکو- ایران

image_printچاپ

فناوری‌‌های دیجیتال بر تمام عرصه‌های زندگی ما سایه افکنده‌ است و به‌طور اساسی شیوۀ زندگی، کار، یادگیری و اجتماعی‌شدن ما را شکل  می‌دهد.

این فناوری‌های‌ جدید، فرصت‌های زیادی را برای بهبود زندگی و ارتباطات جهانی ما فراهم می‌کند، اما درعین حال می‌تواند آن دسته از افرادی را که فاقد مهارت‌های اصلی مورد نیاز، نظیر سواد، برای یافتن مسیر زندگی خود هستند، به حاشیه براند.

سواد در نگرش سنتی به مجموعۀ مهارت‌های خواندن، نوشتن و حساب کردن که در شرایط معینی کاربرد دارند، اطلاق می‌شود. اما در جوامعی که به‌واسطه فناوری‌های دیجیتال به دانش دست می‌یابند، مفهوم “‌باسواد” تغییر می‌یابد و بر فردی دلالت می‌کند که مهارت‌های جدید و سطح بالاتری از سواد را کسب کرده است.  در این شرایط، فناوری نیز به نوبه خود می‌تواند به توسعۀ سوادآموزی کمک نماید.

این مطلب درچارچوب گسترده‌تر، بیشتر قابل درک است. هم اکنون در سطح جهان 750 میلیون بزرگسال، حتی فاقد مهارت‌های اولیه سوادآموزی هستند. حدود 264 میلیون کودک و بزرگسال از تحصیل در مدرسه محرومند. علاوه بر این، بررسی‌ها و پیمایش‌های بین‌المللی نشان می‌دهد که بخش زیادی از جمعیت بزرگسال و جوان جهان از جمله در کشورهای توسعه یافته، فاقد مهارت‌های اولیه و مورد نیاز در حوزه دیجیتال، برای عملکرد مناسب و بهینه در جوامع و محیط‌های کار دنیای امروز هستند.

فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات، فرصت‌های مناسبی را برای پرداختن به این چالش‌ فراهم می‌کند. ابزارهای دیجیتالی می‌توانند دسترسی به یادگیری را افزایش داده و کیفیت آن را بهبود بخشند. این ابزارها،  دارای این قدرت هستند که باعث دسترسی بازماندگان از تحصیل به آموزش شوند، پایش پیشرفت سوادآموزی را بهبود بخشند، سنجش مهارت‌ها را تسهیل کنند، و موجب اثربخشی هر چه بیشتر مدیریت و حاکمیت نظام‌های آموزشِ مهارت گردند.

برای ایجاد و استفاده از فرصت‌های جدید به منظور پیشبرد اهداف پیشرفت پایدار و یادگیری مادام‌العمر برای همه، نیازمند فعالیت مشارکتی هستیم. امروزه برای حمایت از سوادآموزی در دنیای دیجیتال، مشارکت میان دولت‌ها، جامعه مدنی و بخش خصوصی ضروری است. به عقیده من، “ائتلاف جهانی برای سوادآموزی در چارچوب یادگیری مادام‌العمر” نمونه‌ای از تلاش‌های مشترک است که برای توسعۀ دستورکار جهانی و حمایت از طرح‌های ابتکاری سوادآموزی ملی به آن نیازمندیم.

روز بین‌المللی سوادآموزی فرصتی برای بررسی پیشرفت‌های انجام شده و همکاری برای رفع چالش‌های پیش رو فراهم می‌کند. این رویداد، امسال، به درک بهتری از سواد مورد نیاز در دنیای دیجیتال برای ایجاد جوامع فراگیرتر، عادلانه‌تر و پایدارتر اختصاص یافته است و هر فردی باید قادر باشد تا از عصر جدید دیجیتال، برای حقوق انسانی، گفتگو و تبادل عقیده و پیشرفت پایدار بهره‌مند شود.

ترجمه: یپمانه پورهادی

کارشناس بخش آموزش

image_printچاپ

جهان هرگز تا این حد جوان نبوده است و روز‌به‌روز نیز جوان‌تر می‌شود. پیشرفت و توسعه یک جامعه بسته به آن است که آن جامعه چگونه زنان و مردم خود را پرورش می‌دهد و از آن‌ها حمایت می‌کند.

در سال 2015، 1.2 میلیارد زن و مرد جوان در جهان وجود داشت که بیش از 600 میلیون نفر آنان در شرایطی حساس و پرتنش زندگی می‌کردند. افراد جوان بار سنگین درگیری و خشونت را به دوش می‌کشند. جوانان همچنین در دستیابی به هرگونه راه‌حل پایداری که تحقق صلح را امکان‌پذیر سازد، نقش بسیار مهمی دارند.

جوانانِ نمونه بسیاری در سراسر جهان وجود دارند؛ برای مثال نوشا کباوت در کمپ‌های پناهندگان به آموزش مهارت‌های حل درگیری مشغول است، ماندی کولینز از فعالان صلح‌طلبی است که می‌تواند الهام‌بخش دیگر جوانان جهان باشد، نادیزکا پلنسیا مدافع حقوق بشر، جوانی است که در فرآیند صلح کلمبیا فعالیت می‌کند. هر یک از این جوانان عضو جامعه #YouthofUNESCO هستند و هر کدام از آن‌ها شاهدی زنده بر این حقیقتند که جوانان در حال تغییر جهان و بهتر ساختن آن هستند، ما باید این جوانان را بشناسیم و از آن‌ها حمایت کنیم.

قطعنامه شماره 2250 شورای امنیت سازمان ملل درباره جوانان، صلح و امنیت، همکاری و مشارکت با مردم جهان را لازمه ترویج صلح و جلوگیری از افراطی‌گری خشونت‌آمیز می‌داند. جوانان در قلب توسعه قرار دارند و یونسکو به دنبال آن است که با جوانان نه تنها به‌عنوان ذی‌نفعان این مسیر، بلکه به عنوان عاملانی مؤثر در تحقق آن همکاری کند، در این راستا جوانان می‌توانند در سطوح محلی، ملی و جهانی نقشی حیاتی داشته باشند. برای تحقق این هدف باید در ابتدا محیط‌هایی را برای توامندسازی زنان و مردان جوان به‌عنوان عاملان دگرگون‌کننده جامعه ایجاد کنیم و همچنین پایه‌های تعامل و صلح را به‌ویژه در مناطق درگیر خشونت و مناقشه تقویت نماییم.

در روز جهانی جوان، همه ما نهادهای بین‌المللی، دولت‌ها، جوامع مدنی و مؤسسات آموزشی باید از جوانان حمایت کنیم و در راستای تحقق جوامع صلح‌آمیز، با همکاری و مشارکت آنان، مسیرهای تازه‌ای را ایجاد کنیم.

 

image_printچاپ

مانگروهای(جنگل‌های حرا) ساحلی از جمله اکوسیستم‌های زمین هستند که بیش از همه مورد تهدید قرار گرفته‌اند. آمار جدید بیانگر آن است که حدود 67 درصد از جنگل‌های مانگرو تا امروز از بین رفته‌اند و تقریباً همه مانگروهای حفاظت نشده نیز طی صد سال آتی از بین خواهند رفت.

از بین رفتن جنگل‌های مانگرو آثار مخربی دارد، زیرا اکوسیستم‌های مانگرو خدمات و مزایایی را در اختیارمان قرار می‌دهند که لازمه حیات هستند؛ از توسعه امنیت غذایی گرفته، پایدارسازی شیلات و فرآورده‌های جنگلی و حفاظت در مقابل طوفان‌ها، سونامی و بالا آمدن سطح آب دریا تا پیشگیری از فرسایش خطوط ساحلی. خدمات جنگل‌های مانگرو فهرست بلندبالایی دارد که از آن جمله نقش منحصر به فرد آن‌ها در ترسیب و ذخیره‌سازی مقادیر بالای کربن آبی ساحلی از اتمسفر و اقیانوس است که در کاهش پدیده تغییر اقلیم مؤثر است.

یونسکو تمام توان خود را از طریق برنامه‌های انسان و کره مسکون، برنامه بین‌المللی آب‌شناسی، کمیسیون بین‌الدول اقیانوس‌شناسی و برنامه سیستم‌های دانش بومی و محلی خود در جهت حفاظت از اکوسیستم‌های مانگرو به‌کار خواهد گرفت. اقدامات یونسکو در این حوزه در همه جای جهان انجام می‌شود؛ از جمله ذخیره‌گاه بین مرزی باسک دِ پاز (Bosque de Paz) در اکوادور تا ذخیره‌گاه دلتا دِ سَلوم (Delta de Saloum) در سنگال تا ژئوپارک جهانی یونسکو لانگکاوی در مالزی. یونسکو نقش مهمی در حفاظت از سیستم‌های مانگرو دارد، ضمن اینکه به توسعه پایدار جوامع محلی‌ای که در ارتباط با آنان هستند و معیشتشان که به خدمات و کالاهای این اکوسیستم‌ها وابسته است نیز کمک می‌کند. به علاوه، یونسکو نقش فعالی در برنامه کربن آبی به‌منظور کاهش آثار تغییر اقلیم از طریق حفاظت، پاسداشت، احیا و استفاده پایدار از اکوسیستم‌های دریایی و ساحلی، با تأکید بر مانگروها، تالاب‌های جزر و مدی و علف‌های دریایی دارد.

باید تلاش‌هایمان را چند برابر کنیم، اما لازمه این کار ارتقای علمی است. به‌منظور تحقق این هدف، یونسکو به‌دنبال گسترش ظرفیت کشورهای عضو و تقویت دانش علمی آنان، به‌ویژه در کشورهایی که وابستگی زیادی به اکوسیستم‌های مانگرو دارند از جمله آفریقا و کشورهای کوچک جزیره‌ای در حال توسعه است و در این راستا ارتباطی مداوم با جوامع محلی دارد و از دانش بومی آنها استفاده می‌کند.

روز بین‌المللی حفاظت از اکوسیستم‌های مانگرو فرصتی است تا همگی تعهدشان را به تحقق اهداف توسعه پایدار و توافق‌‌نامه پاریس در زمینه تغییر اقلیم، دو برابر کنند. امروز پیام یونسکو واضح است، “لازم است تا روند تخریب را معکوس کنیم و از مانگروها که وجودشان اهمیت زیادی برای سلامت کره زمین دارد حفاظت کنیم.”

                                                                                  ایرینا بوکووا

ترجمه: گروه علوم کمیسیون ملی یونسکو ـ ایران

image_printچاپ
Loading...
image_printچاپ
Web Analytics