پیام‌های مدیرکل یونسکو

بیش از ۳۰۰۰ سال است که مردم سراسر دنیا فرارسیدن سال نو را جشن می‌گیرند. مردم از غرب، مرکز و جنوب شرقی آسیا تا قفقاز، بالکان و مناطق دیگر، همچنین افراد از فرهنگ‌ها، زبان‌ها و مذاهب مختلف برای جشن گرفتن نوروز و پاسداشت ارزش‌های آن به گرد هم می‌آیند.
زنان، مردان، دختران و پسران از طریق برگزاری مراسم شعر، رقص، غذاهای مختلف و دیگر مراسمات خاص، به طبیعت احترام گذاشته و آرزومند یک آینده بهتر هستند. از سال ۲۰۰۹ تا کنون، نوروز به عنوان جشنی غنی از تنوع که موجب ترویج صلح و یکپارچگی در میان مناطق و نسل‌های مختلف جهان می‌شود، در فهرست میراث ناملموس جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.
مولانا شاعر معروف فرموده: آنجا دشتی است، فراتر از همه تصورات درست و غلط. تو را آنجا خواهم دید ) از کفر و ز اسلام برون صحرائیست/ما را به میان آن فضا سودائیست/عارف چو بدان رسید سر را بنهد/نه کفر و نه اسلام و نه آنجا جائیست). نوروز همان بستری است که تعامل و مصالحه از آن ریشه می‌گیرد. نوروز جشنی است که به واسطه آن سنت‌ها و رسوم از نسلی به نسل دیگر منتقل شده و بدین ترتیب لحظات با هم بودن، صبر، توازن و مسرت ترویج می‌یابد.
در زمانی که افراطی گری خشونت آمیز موجب نابودی تنوع و آزادی گشته، نوروز یادآور این حقیقت است که فرهنگ و میراث بشری در ایجاد جوامعی پایدار و منعطف نقش مهمی دارند. نوروز به عنوان سرچشمه و خواستگاه صمیمیت و اطمینان به تمامی افراد بشر تعلق دارد. این پیام امروزه و هنگامی که دولت‌ها برای تحقق دستورالعمل توسعه پایدار ۲۰۳۰ تلاش می-کنند، در سراسر دنیا طنین انداز خواهد شد. بیایید در این روز ارزش نوروز را پاس بداریم و پیام صلح و یکپارچگی آن را پذیرا باشیم.

نوروز بر همگان مبارک

ایرینا بوکووا

“تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی نه تنها مربوط به فمنیست­ها و یا یک سازمان خاص بلکه مربوط به تمامی افرادی است که به حقوق انسان­ها اهمیت می­دهند.” جملات گلوریا اشتاینم، از فعالان حقوق زنان، بیانگر ماهیت جهانی مبارزه برای حقوق زنان است و ما هر ساله در تاریخ ۸ مارس بار دیگر بر تعهد خود نسبت به عدالت جنسیتی به عنوان عاملی موثر در تحقق کرامت انسانی برای همگان تاکید می­کنیم.

نابرابری زنان و مردان موجب موجب عقب ماندن جامعه در دستیابی به توسعه در تمامی سطوح خواهد شد. خشونت، بی عدالتی و کلیشه­های تاثیرگذار بر زندگی شخصی و حرفه­ای زنان، موجب تضعیف جامعه گشته و جامعه را از ظرفیت­های قابل توجه برای خلاقیت، قدرت و اطمینان بی بهره می­سازد. دردستورکار آرمان­گرایانه ۲۰۳۰ برای توسعه پایدار که توسط سازمان ملل به تصویب رسده است،  توانمندسازی کامل زنان و دختران یکی از مستحکمترین سطوح توسعه به شمار می­رود.

تمامی افراد (اعم از پایین ترین و بالاترین اقشار جامعه از جمله اعضای پارلمان و یا اعضای هئیت مدیره یک شرکت) در ترویج برابری بین زنان و مردان در تمامی سطوج اجتماعی هدفی دارند که این موضوع خود یک اصل عقلانی و اساسی است. زنان روستایی به طور مستقیم مسئولیت تولید نیمی از مواد غذایی جهان را بر عهده دارند و این زنان هستند که در درجه اول منابع طبیعی را کنترل و جمع­آوری می­کنند. نود درصد تجاوزات جنسی به زنان هنگامی رخ می­دهد که آنان در مسیر جمع­آوری آب و هیزم مشغول به کار هستند. زنان دوسوم جمعیت افراد بی­سواد در جهان را تشکیل می­دهند. از هر سه زن یک نفر از خشونت فیزیکی در محیط خانه رنج می­برد و این یک واقعیت است که بین زنان و مردانی که از نظر کاری و مهارت برابرند، از لحاظ دستمزد اختلاف وجود دارد.

زنان باید از آزادی خود استفاده نموده و قدرت انتخاب، کنترل جسم و زندگی خود و همچنین شرکت در تصمیم­گیری­های مهم جامعه را داشته باشند. زنان و مردان در هر جایی باید برای ایجاد تغییر و محکوم کردن تبعیض تلاش کنند و خواستار برابری حقیقی باشند، و ما باید در این مسیر از آن­ها حمایت کنیم و همراه آنان باشیم. برای یونسکو، آموزش و پرورش و امکان فعالیت زنان در عرصه­ تحقیقات، سیاست و فرهنگ از عوامل اصلی ایجاد تغییر در یک جامعه به شمار می­رود. با تاکید برنقش زنان دانشمند، هنرمند و سیاست­مداری که در پیشرفت­های بشریت در زمینه­های مختلف نقش مهمی داشته­اند، رسانه­ها و اندیشه عمومی باید از تعصبات علیه زنان عاری گردند. در روز جهانی زنان در سال ۲۰۱۷، از تمامی کشورهای عضو یونسکو درخواست می­کنم که برای تحقق حقوق زنان متعهد شوند و بدین ترتیب امکان ارتقا حقوق و کرامت انسانی برای همگان را فراهم سازند.

ایرینا بوکووا

 

در روز جهانی زبان مادری، یونسکو بار دیگر بر تعهد صمیمانه خود به حمایت از تنوع زبانی و چند زبانگی تاکید می‌کند. زبان‌ها بیانگر ماهیت ما هستند و موجب شکل‌گیری افکار و هویت ما می‌شوند. تنوع زبانی درک درست هر فرهنگ را ممکن می‌سازد و همکاری‌های موثر و صحیح بین‌المللی تنها در سایه احترام به تنوع زبانی ممکن خواهد بود. دسترسی به تنوع زبانی، موجب بیدار شدن حس کنجکاوی و فهم متقابل در افراد می‌گردد به همین دلیل یادگیری زبان، نوید بخش صلح، نوآوری و خلاقیت می‌باشد.

روز جهانی زبان مادری که امسال به حفاظت و حمایت از آموزش چندزبانی می‌پردازد، فرصت مناسبی برای اجرای اهداف توسعه پایدار است، به ویژه هدف چهارم توسعه پایدار که به دنبال تضمین آموزش باکیفیت و فراگیر و ترویج یادگیری مادام‌العمر برای همگان است. ارائه آموزش و اطلاعات در زبان مادری برای بهبود یادگیری و رشد اعتماد و عزت نفس، که از عوامل قدرتمند توسعه محسوب می‌شوند، امری ضروری است.

زبان به ما زندگی می بخشد. همه ما فرهنگ‌ها، ایده‌ها، احساسات و حتی الهامات یک جهان بهتر را در درجه نخست، از طریق یک زبان خاص درک می‌کنیم. ارزش‌ها و چشم‌اندازهایی که موجب غنای بشریت می‌گردند، از طریق زبان منتقل می‌شوند. با ارزش دادن به زبان‌های گوناگون، دریچه‌ای به آینده‌های ممکن به رویمان گشوده شده و توان مورد نیاز برای دستیابی به آن‌ها نیز تقویت می­گردد. در روز جهانی زبان مادری، یونسکو خواستار درک آموزش چندزبانگی در همه جا، از جمله نظام‌های آموزشی و اداری، بیانات فرهنگی، رسانه، فضای مجازی و تجارت است. هر چه بیشتر زبان را ارج نهیم، به ابزارهای بیشتری برای ساخت آینده‌ای با کرامت برای همه افراد دست خواهیم یافت

ایرینا بوکووا

روز جهانی زنان و دختران در علم فرصتی است برای همه تا از حضور زنان و دختران در علم پشتیبانی کنند.

دختران همچنان با کلیشه‌ها و قالب‌های رفتاری و محدودیت‌های اجتماعی و فرهنگی‌ای رو‌به‌رو هستند به نحوی که امکان دسترسی آنان به آموزش و منابع مالی برای پژوهش را محدود می‌سازد و در نتیجه اشتغال آنان را در مشاغل علمی محدود و مانع شکوفایی استعدادهایشان می‌شود. زنان در حوزۀ پژوهش و تصمیم‌گیری علمی همچنان در اقلیت هستند. این موضوع تحقق دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعۀ پایدار و توافق‌نامۀ تغییر اقلیم پاریس را که هر دو بر نقش کلیدی علم و عدالت جنسیتی تأکید دارند تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

به‌علاوه، فقر و بی‌عدالتی بیش از همه بر دوش زنان و دختران سنگینی می‌کند. آنان در خط مقدم تغییر اقلیم و آثار زیان‌بار ناشی از بلایای طبیعی قرار دارند. زنان و دختران ساکن مناطق محروم و روستایی بیش از همه در معرض آسیب هستند.

پیشرفت زمانی معنی‌ پیدا می‌کند که از ابتدا به رعایت حقوق و کرامت زنان بپردازد و این کار در سایۀ شکوفایی استعداد، نبوغ و نوآوری به وسیلۀ زنان و دختران امکان‌پذیر می‌شود. این پیام در جریان دو کنفرانس گذشتۀ کشورهای عضو کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در زمینۀ تغییر اقلیم (COP 21 and 22) نیز اعلام شد. بشریت نمی‌تواند بدون نیمی از استعدادهای خلاق خود به نتیجه برسد.

زنان و دختران باید در همۀ سطوح از یادگیری و پژوهش گرفته تا امور مدیریتی و آموزش درهمۀ حوزه‌های علم توانمند شوند.  این هدف، زیربنای بیانیه‌ای است که یونسکو در سال گذشته با عنوان “برای زنان در علم” با بنیاد اورئال به منظور فراهم آوردن زمینۀ مشارکت دولت‌ها و ذی‌نفعان و با هدف ارتقای مشارکت کامل زنان و دختران (در علم) ارائه کرد.  ضروری است انگیزه‌های لازم را باید برای ارتقای شغلی از طریق قرار دادن فرصت‌های آموزشی برای زنان جوان دانشمند فراهم نمود.  باید آگاهی‌ها را نسبت به فعالیت‌های زنان دانشمند جوان از طریق ایجاد فرصت‌های برابر برای مشارکت و حضور در سطح وسیعی از نهادهای علمی و نیز راهبری این نهادها، ارتقا بخشید.

دنیا نیازمند علم است و علم به زنان نیازمند است. ما از همه دعوت می‌نماییم که بیانیۀ یاد شده را (http://www.fwis.fr/en/manifesto) امضا نمایند. با هم و درکنار هم می‌توانیم تغییر ایجاد کنیم.

 

ایرینا بوکووا

ترجمه و ویرایش: گروه علوم کمیسیون ملّی یونسکو – ایران         

در مورخۀ ۱۰دسامبر هر سال، جهان روزی را که در آن مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۸، اعلامیۀ جهانی حقوق بشر را تصویب کرد و اصول آن را “اصولی مشترک برای همۀ انسان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها” نامید را گرامی‌می‌دارد.

همه ساله روز جهانی حقوق بشر فرصتی را برای همه فراهم می‌آورد تا بار دیگر با بشریت در راه تحقّق حقوق و کرامت انسانی تجدید پیمان کنند و برای رویارویی با چالش‌های قدیمی و جدیدی که به اشکال مختلف از جمله فقر و نابرابری، خشونت، طرد و تبعیض نمایان می­شوند، با هم متحد شوند.

در سراسر جهان، میلیون­ها زن و مرد خانه­‌های خود را ترک می‌کنند و برای ساختن آینده‌ای بهتر برای خود و خانواده‌اشان زندگی خود و اعضای خانوادۀ خود را به خطر می‌اندازند. حرکت‌های غیرقابل پیش‌بینی مردم، جوامع (انسانی) را در همۀ مناطق تحت تأثیر قرار داده است. این گروه‌های به حاشیه رانده شده و فقیرترین اقشار اجتماع هستند که همچنان بیش از دیگران رنج می‌برند.

این اتفاق پذیرفتنی نیست و نیازمند اقدام دولت‌ها و جامعۀ بین‌الملل است. رویارویی با این مشکل، بیش از هر چیز نیازمند اتحاد ما برای دفاع از حقوق دیگران بوده که خود لازمۀ اجرای دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعۀ پایدار و تحقّق وعدۀ رعایت برابری دراجرای این دستورکار است به­گونه­ای که هیچ‌کس نادیده گرفته نشود و کسی از این غافله عقب نماند.

یونسکو فعالیت‌های گسترده‌ای را به‌منظور توانمندسازی همۀ زنان و مردان برای احقاق حقوق حقۀ خود و دیگران، انجام می‌دهد. لازمۀ تحقّق کامل حقوق بشر دسترسی همه به آموزش است، چرا که آموزش قوی‌ترین نیروی ما برای توسعۀ انسانی، احترام (متقابل) و بردباری است. از اقدامات یونسکو در این زمینه، حمایت از آزادی بیان و اطلاعات و تقویت امنیت خبرنگران است. ضمانت بهره‌مندی همۀ زنان و مردان از حقوق خود از آن جهت مهم است که امکان مشارکت آنان را در زندگی فرهنگی فرام آورده و نیز احترام به سایر فرهنگ‌ها برای آموختن هنر چگونه با هم زیستن را به آنان می‌آموزد. به‌علاوه، این مطلب بیانگر تعهد ما در به‌اشتراک‌گذاری پیشرفت پژوهش‌های علمی به نفع همه است.

به گفتۀ نلسون ماندلا:

“آزادی به معنی باز کردن زنجیر از دست و پا نیست، بلکه آزادی به معنی زندگی کردن به روشی است که آزادی دیگران خدشه‌دار نشود”.

 ایستادگی برای تحقق حقوق بشر به معنای ایستادگی برای کرامت انسانی و به اشتراک گذاشتن آن می باشد. در جهان آشفته کنونی هرگز این انسجام و مسئولیت مشترک به عنوان امری مهم در نظر گرفته نشده است که می تواند با دفاع از ارزشهای انسانی و پیوستگی در میان تنوع فرهنگ ها تقویت گردد.

باید اینگونه فکر کرد و اینگونه به اشتراک گذاشت و این وظیفه تک تک افراد جامعه می‌باشد که از طریق احترام متقابل، درک و گفتگوی میان جوامع امکان پذیر خواهد بود و این راهیست برای تقویت نمودن و قدرت بخشیدن به بنیادهای فراگیر صلح آمیز برای دسترسی به جوامع دگرپذیر و ارتقای مدارا و بردباری.

یونسکو آموزش را زیربنای رویکردی پایدار و مؤثر در پیشگیری از ایدز می‌‌داند. بنا به گزارش سند موانع پیشگیری (از ایدز)، دو-سوم جوانان فاقد دانش جامع و صحیح در مورد ایدز هستند. این مطلب در کنار عوامل دیگری نظیر نبود دسترسی به خدمات، انگشت‌‌نما شدن، تبعیض و نابرابری‌‌های ساختاری تأثیر نامطلوبی بر برخی افراد و اجتماعات انسانی دارد.

به‌‌عنوان مثال، با وجود تلاش‌‌های چشمگیر انجام شده برای ارتقای آگاهی‌‌ها در مورد ایدز و مقابله با آن، در آفریقای جنوبی این ویروس از میان زنان و دختران هر هفته ۲۰۰۰ نفر قربانی جدید می‌‌گیرد. آموزش به تنهایی برای پیشگیری معجزه نمی‌‌کند، اما در غیاب آن سایر روش‌‌های پیشگیری نیز مؤثر نخواهند بود.

بر این اساس، به‌‌عنوان یکی از بنیان‌‌گذاران برنامۀ مشترک سازمان ملل متحد در زمینۀ ایدز، یونسکو به عضویت دبیرخانۀ UNAIDS در آمده و به همراه سایر شرکای این برنامه برای گرامیداشت اولین روز جهانی ایدز در عصر اهداف توسعۀ پایدار، تلاش می‌‌کند.

به این مناسبتUNAIDS کمپینی را با عنوان “مشارکت برای پیشگیری از ایدز”، که بر تقویت تلاش‌‌ها برای پیشگیری از این بیماری به‌‌منظور سرعت بخشیدن به روند حرکت به سوی جهانی عاری از ایدز تا سال ۲۰۳۰ تأکید دارد، ایجاد کرده است.

اکنون بیش از دو دهه است که یونسکو از طریق تقویت آموزش مسائل جنسی، و سایر نکات مهم بهداشتی، نظیر ارتقای آموزش‌‌ها در خصوص استفاده از مواد و نیز پیشگیری از خشونت‌‌های مبتنی بر جنسیت، هویت جنسی یا مسائل جنسی در مدارس در جهت پیشبرد دستورکار پیشگیری (از ایدز) تلاش کرده است.

این رویکرد، در راهبرد جدید سازمان در ارتباط با آموزش برای رفاه و سلامتی که در راستای اهداف توسعۀ پایدار و راهبرد سالهای ۲۰۱۶-۲۰۲۱ UNAIDS تدوین شده است، متجلی است و بیانگر ارتقای آگاهی‌‌ها در مورد پیوند متقابل میان آموزش، بهداشت و رفاه (انسانی) می‌‌باشد. رویکرد یونسکو در زمینۀ اقدام مشترک برای پیشگیری از ایدز، همان پیام یونسکو در روز جهانی ایدز بوده که هیچ‌‌گاه تا این اندازه اهمیت نداشته است.

ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک
گروه علوم
کمیسیون ملّی یونسکو – ایران

روز جهانی معلولان فرصتی برای جهانیان است که همه ساله با همکاری هم برای ممانعت از تبعیض علیه زنان و مردان معلول و نیز تحقّق شمول اجتماعی و توانمندسازی معلولان از طریق آموزش، علوم، فرهنگ، ارتباطات و اطلاعات بکوشند.

دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعۀ پایدار میان شمول اجتماعی و توسعه پیوند برقرار می‌کند. وجود چنین پیوندی حیاتی است زیرا معلولان همچنان با (مشکلاتی چون) تبعیض، خشونت، بدنامی و طرد مواجه هستند. این موضوع در مورد اقشار بسیار آسیب‌پذیر اجتماع از جمله مهاجران، پناهندگان و افراد بومی معلول، بیش از همه مصداق دارد. زنان و دختران نیز در معرض فشارهای بسیار هستند. فرصت‌ها از آن‌ها گرفته می‌شود و آنان بیشتر در معرض خطر سوءاستفاده، خشونت و طرد قرار می-گیرند. در نهایت، چالش‌هایی از این دست بر جوامع سایه افکنده‌اند.

در این سال اقدام برای عملیاتی‌سازی دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعۀ پایدار، پیام یونسکو روشن است. توسعۀ پایدار بدون حضور همه‌جانبۀ معلولان در همۀ ابعاد اجتماع و بدون توجه به نظرهای ایشان و توجه به نقش ایشان در همۀ سیاست‌گذاری‌ها و تصمیم‌گیری‌ها، تحقّق نمی‌یابد.

یونسکو در تلاش است تا برای حمایت از اجرای کنوانسیون سال ۲۰۰۶ سازمان ملل متحد در مورد حقوق معلولان و همچنین تحقّق اهداف توسعۀ هزاره، همۀ موانع موجود را از میان بردارد. به منظور ساختن جهانی متکثر، آزاد، مشارکت‌محور و دانش-بنیان باید برای تضمین حضور همه جانبۀ تمام زنان و مردان معلول در ابعاد مختلف زندگی اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی تلاس کنیم. این تنها راهی است که جوامع ما به معنای واقعی کلمه به جوامعی فراگیر تبدیل خواهند شد.

آموزش باید آغازگر این روند باشد. یونسکو به منظور اجرای هدف چهارم از اهداف توسعۀ هزاره (SGD4) از کشورهای عضو خود حمایت می‌کند. به موجب این هدف، همۀ کشوهای عضو نسبت به تضمین دسترسی برابر همه به همۀ مقاطع آموزشی و همچنین به آموزش فنِّی و حرفه‌ای بدون توجه به وضعیت معلولیت افراد، متعهد می‌شوند.

برای جلب حمایت‌های بیشتر، یونسکو باید حضور پررنگ‌تری (در کشورهای عضو) داشته باشد. در این راستا، باید به اهمیت جایزۀ UNESCO/Emir Jaber al-Ahmad al-Jaber al-Sabah که با هدف توانمندسازی دیجیتال معلولان طراحی شده است، اشاره داشت. امسال، این جایزه به قدردانی از اقدام‌های برجستۀ افراد و سازمان‌ها در ترویج دسترسی و شمول اجتماعی معلولان و نیز ارتقای وضعیت معیشتی آنان با استفاده از منابع، فن‌آوری‌ها و راه‌حل‌های دیجیتال، اختصاص یافته است.

یونسکو همچنین به منظور تقویت تربیت بدنی، فعالیت بدنی و ورزش در سراسر جهان، نسبت به بازبینی منشور بین‌المللی تربیت بدنی، فعالیت بدنی و ورزش اقدام کرده است و کشورهای عضو خود را در بازبینی سیاست‌های ملّی تربیت بدنی آن‌ها پشتیبانی می‌کند تا سیاست‌گذاری‌های انجام شده کودک‌محور، انعطاف‌پذیر و فراگیر باشند و به‌دور از هرگونه تبعیض در خصوص توانمندی‌های افراد انجام شوند.

بر این اساس، ما روز جهانی معلولان را به ترویج اهداف هفده‌گانۀ توسعۀ پایدار اختصاص می‌دهیم تا در سایۀ آن جهانی را بنا نهیم که همه در آن از شمول اجتماعی و برابری بهره‌مند شوند.

ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک

خشونت علیه زنان نمونۀ بارزی از نقض جدی حقوق اساسی زنان و تهدیدی برای میلیون‌ها زن و دختر در سراسر جهان محسوب می‌شود. از هر سه زن در جهان حداقل یک نفر از آنان کتک خورده، با زور و ارعاب مورد آزار جنسی قرار گرفته و یا به شکل دیگری در طول زندگیش مورد سوء استفاده قرار گرفته است. جوامعی هستند که همۀ افراد آن تحت تأثیر خشونت، اعم از خشونت فیزیکی، جنسی (شامل آزار جنسی، ارعاب یا تبعیض) و روانی (به شکل لفظی یا سوء استفادۀ احساسی از قبیل زورگویی یا طرد شدن) قرار گرفته‌اند.

در این روز جهانی رفع خشونت علیه زنان، یونسکو بر موضوع تغییر اقلیم و کمبود منابع به عنوان عوامل ایجاد کنندۀ خشونت علیه زنان در منزل، خیابان و در هنگام بروز بلایای طبیعی تأکید دارد.

تغییر اقلیم میزان تهدید را چندبرابر می‌کند. تغییر اقلیم می‌تواند باعث افزایش مهاجرت و جابه‌جایی افراد و همچنین کاهش رشد غلات، سیل و افزایش فشار در منازل شود و بر امرار معاش افراد تأثیر می‌گذارد. مطالعات نشان می‌دهد که در آسیا مسئولیت ۶۵ درصد از تولید مواد غذایی مورد استفادۀ خانوارها بر عهدۀ زنان است. این مقدار در جنوب صحرای آفریقا به ۷۵ در صد و در آمریکای لاتین به ۴۵ درصد می‌رسد. در اغلب موارد این نقش سنتی زنان (و نوع فعالیت‌های) آنان است که آنان را در معرض مخاطرات بیشتر ناشی از تغییر اقلیم قرار می‌دهد. آنان در طول مسیر ده‌ها کیلومتری که برای تأمین غذا، آب و هیزم برای خانواده در روز طی می‌کنند و یا به ‌علت جا‌به‌جایی‌ها یا فقری که پس از بروز بلایای طبیعی متحمل آن می‌شوند، بسیار آسیب‌پذیر می‌شوند. از بین رفتن منبع درآمد و فقر (ناشی از آن) می‌تواند به‌واسطۀ بروز فشار اقتصادی، عامل افزایش خشونت در منزل شود؛ ضمن اینکه ختنۀ زنان و دختران ازدواج دختران در دوران کودکی نیز ادامه پیدا می‌کند.

یونسکو به طرق مختلف به دنبال تقویت راه‌های افزایش مقاومت در شرایط تغییر اقلیم بوده و در این راستا رویکردی جنسیت‌محور را اتخاذ کرده است. یونسکو بر این باور است که زنان و دختران کلید رویارویی با مشکل تغییر اقلیم بوده و به‌ویژه در مسائل مربوط به مدیریت آب و آمادگی برای مقابله با خطر بلایای طبیعی نقش کلیدی داشته و در این راستای ترویج این ایده از برنامه‌های متنوع و همکاری‌های بین‌المللی استفاده می‌کند.

ما همه به تأثیر منفی انتشار گازهای گلخانه‌ای بر کرۀ زمین واقف هستیم. به علاوه، باید نسبت به تأثیرگذاری تغییراقلیم بر زندگی زنان و دختران در سراسر جهان نیز آگاه شویم. در زمانی که منتظر الزامی شدن اجرای توافق‌نامۀ پاریس و در حال آماده شدن برای برگزاری نشست موفقیت‌آمیز COP22 در مراکش هستیم نباید نیمی از جمعیت (کرۀ زمین) و توان بسیار بالای آنان را به دست فراموشی بسپاریم. در حل مشکلات تغییر اقلیم، نباید نقش زنان را نادیده بگیریم.

ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک
کمیسیون ملّی یونسکو – ایران

خشونت علیه زنان نمونۀ بارزی از نقض جدی حقوق اساسی زنان و تهدیدی برای میلیون‌ها زن و دختر در سراسر جهان محسوب می‌شود. از هر سه زن در جهان حداقل یک نفر از آنان کتک خورده، با زور و ارعاب مورد آزار جنسی قرار گرفته و یا به شکل دیگری در طول زندگیش مورد سوء استفاده قرار گرفته است. جوامعی هستند که همۀ افراد آن تحت تأثیر خشونت، اعم از خشونت فیزیکی، جنسی (شامل آزار جنسی، ارعاب یا تبعیض) و روانی (به شکل لفظی یا سوء استفادۀ احساسی از قبیل زورگویی یا طرد شدن) قرار گرفته‌اند.

در این روز جهانی رفع خشونت علیه زنان، یونسکو بر موضوع تغییر اقلیم و کمبود منابع به عنوان عوامل ایجاد کنندۀ خشونت علیه زنان در منزل، خیابان و در هنگام بروز بلایای طبیعی تأکید دارد.

تغییر اقلیم میزان تهدید را چندبرابر می‌کند. تغییر اقلیم می‌تواند باعث افزایش مهاجرت و جابه‌جایی افراد و همچنین کاهش رشد غلات، سیل و افزایش فشار در منازل شود و بر امرار معاش افراد تأثیر می‌گذارد. مطالعات نشان می‌دهد که در آسیا مسئولیت ۶۵ درصد از تولید مواد غذایی مورد استفادۀ خانوارها بر عهدۀ زنان است. این مقدار در جنوب صحرای آفریقا به ۷۵ در صد و در آمریکای لاتین به ۴۵ درصد می‌رسد. در اغلب موارد این نقش سنتی زنان (و نوع فعالیت‌های) آنان است که آنان را در معرض مخاطرات بیشتر ناشی از تغییر اقلیم قرار می‌دهد. آنان در طول مسیر ده‌ها کیلومتری که برای تأمین غذا، آب و هیزم برای خانواده در روز طی می‌کنند و یا به ‌علت جا‌به‌جایی‌ها یا فقری که پس از بروز بلایای طبیعی متحمل آن می‌شوند، بسیار آسیب‌پذیر می‌شوند. از بین رفتن منبع درآمد و فقر (ناشی از آن) می‌تواند به‌واسطۀ بروز فشار اقتصادی، عامل افزایش خشونت در منزل شود؛ ضمن اینکه ختنۀ زنان و دختران ازدواج دختران در دوران کودکی نیز ادامه پیدا می‌کند.

یونسکو به طرق مختلف به دنبال تقویت راه‌های افزایش مقاومت در شرایط تغییر اقلیم بوده و در این راستا رویکردی جنسیت‌محور را اتخاذ کرده است. یونسکو بر این باور است که زنان و دختران کلید رویارویی با مشکل تغییر اقلیم بوده و به‌ویژه در مسائل مربوط به مدیریت آب و آمادگی برای مقابله با خطر بلایای طبیعی نقش کلیدی داشته و در این راستای ترویج این ایده از برنامه‌های متنوع و همکاری‌های بین‌المللی استفاده می‌کند.

ما همه به تأثیر منفی انتشار گازهای گلخانه‌ای بر کرۀ زمین واقف هستیم. به علاوه، باید نسبت به تأثیرگذاری تغییراقلیم بر زندگی زنان و دختران در سراسر جهان نیز آگاه شویم. در زمانی که منتظر الزامی شدن اجرای توافق‌نامۀ پاریس و در حال آماده شدن برای برگزاری نشست موفقیت‌آمیز COP22 در مراکش هستیم نباید نیمی از جمعیت (کرۀ زمین) و توان بسیار بالای آنان را به دست فراموشی بسپاریم. در حل مشکلات تغییر اقلیم، نباید نقش زنان را نادیده بگیریم.

                                                                                                                                                     ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک
کمیسیون ملّی یونسکو – ایران

امسال روز جهانی فلسفه را بلافاصله به دنبال روز جهانی برباری جشن می‌گیریم. به دلیل پیوند میان فلسفه و بردباری این تلاقی اهمیت ویژه‌ای دارد. فلسفه در احترام به تنوع دیدگاهها، اندیشه‌ها و فرهنگ‌ها و به رسمیت شناختن آنها ریشه دارد و این تنوع خود باعث غنای روش زندگی ما انسان‌ها در جهان است. دقیقاً مانند بردباری، فلسفه هنر باهم زیستن است که در این راستا توجه ویژه‌ای به حقوق و ارزش‌های مشترک بشر دارد. فلسفه عبارتست از توان دیدن جهان با نگاهی انتقادی و با آگاهی از دیدگاههای دیگران که به واسطه آزادی تفکر، باور و آگاهی تقویت می‌شود.

به همه دلایل ذکر شده، فلسفه چیزی بیش از صرفاً یک رشته دانشگاهی است. فلسفه راه و رسم با هم زیستن به روشی بهتر و انسانی‌تر را به افراد می‌آموزد. مهارت پرسشگری فلسفی از اوان کودکی فراگرفته می‌شود و اساس گفت‌و‌گوی عمومی و دفاع از بشریتی است که اکنون از خشونت و تنش‌های موجود در جهان در رنج است. فلسفه هیچ راه حل آماده‌ای را برای مشکلات در اختیارمان قرار نمی‌دهد، بلکه به مثابه جستجویی بی‌وقفه برای بررسی جهان و یافتن جایگاهی در آن است. در این راه، بردباری هم ارزشی اخلاقی و هم ابزاری کاربردی برای گفت‌و‌گو است. بردباری ارتباطی با نسبیت‌گرایی کودکانه‌ای که همه‌چیز را به‌طور یکسان معتبر می‌انگارد ندارد، بلکه یک ویژگی فردی است برای گوش کردن و جذابیت آن زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم بر مبنای عزمی راسخ برای دفاع از اصول جهانی آزادی و کرامت (انسانی) شکل گرفته است.

امسال یونسکو تولد دو فیلسوف بزرگ، ارسطو و لایبنیز که نقش مهمی در تحول و توسعه علم و متافیزیک، منطق و اخلاق داشتند، را جشن می‌گیرد. هر دو نفر با وجود اختلاف زمانی چند قرن با یکدیگر و با وجود قرار داشتن در بطن فرهنگ‌های مختلف، فلسفه را در رأس زندگی مردم و اساس زندگی آزاد و با کرامت می‌پنداشتند. بیایید این مهم را با هم ارج نهیم. بیایید جرأت آن را پیدا کنیم که محیط مناسبی برای تفکر آزاد، باز و مبتنی بر بردباری ایجاد کنیم. بر اساس چنین گفت‌و‌گویی می‌توانیم زمینه همکاری‌های مستحکم‌تری را میان شهروندان، دولت‌ها و جوامع پایه‌ریزی کنیم که خود بنیانی مستحکم برای صلح خواهد بود.

 

 

                                                                                    ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک

کمیسیون ملی یونسکو ـ ایران

روز جهانی علم ۲۰۱۶ به “گرامی‌داشت مراکز علم و موزه‌های علم” اختصاص یافته است.

نقطۀ شروع روشن است. علم در رأس دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعۀ پایدار، دستورعمل آدیس آبابا، چارچوب عمل سِندای و توافق‌نامۀ تغییر اقلیم پاریس قرار دارد. توافق‌نامه‌های یاد‌شده در برگیرندۀ دیدگاهی جدید برای سعادتمندی نوع بشر، (استقرار) صلح و کرۀ زمین هستند. آن‌ها امکان تولید و به‌اشتراک‌گذاری دانش، بهره-مندی از نوآوری‌ها و خلاقیت‌های صورت گرفته و نیز استفاده از روشی عادلانه، پایدار و فراگیر برای تحقّق آینده را در اختیار همۀ جوامع قرار می‌دهند. لازمۀ دستیابی به موارد یاد‌شده، گسترش هر چه بیشتر علم و برقراری پیوندهای مستحکم‌تر میان علم و جامعه است.

به همین دلیل است که مراکز و موزه‌های علم تا این اندازه مهّم هستند. اهمیت آن‌ها در ظرفیت‌سازی (علمی)، پشتیبانی (علمی) و نیز اشاعۀ پیام اهمیت علم در (دستیابی) به صلح و توسعه است.

مراکز و موزه‌های علم نقش مهّمی در پاسخ‌گویی (به سؤال‌های موجود در) ذهن کاوشگر زنان و مردانی را دارد که در نقش آزمایشگاه‌های زندۀ خلاقیت به دنبال تسهیل پژوهش و یافتن راه‌حل‌های مناسبی برای کمک به جوامع در جهت رفع چالش‌های پیش‌رویشان هستند. در عصر دیجیتتال که نیازمند روش‌هایی ابتکاری برای ترویج علم‌آموزی در فضای خارج از کلاس‌های درس هستیم، موزه‌ها و مراکز علم مکان‌هایی مهّم برای آموزش به حساب می‌آیند. آن‌ها روش‌های بسیار خوبی را برای تشویق کودکان، به‌ویژه دختران، به کسب مشاغل علمی ارائه می‌کنند و به این ترتیب در چند برابر کردن ظرفیت‌های علمی جمعی نوع بشر نقش مهّمی ایفا می‌کنند.

در نوامبر ۲۰۱۵ یونسکو توصیه‌نامه‌ای جهانی را در خصوص “حفاظت و ارتقای موزه‌ها و مجموعه اشیای نگهداری شده در آن‌ها، تنوع و نقش آن‌ها در جامعه” تصویب کرد و به این واسطه تعهد ما را به بسیج موزه‌ها به‌عنوان بازیگران اصلی صلح و توسعه، تقویت کرد.

امسال، در جریان گرامی‌داشت روز جهانی علم برای صلح و توسعه، ما به کمک انجمن مراکز علم و فنّاوری و شورای بین‌المللی موزه‌ها به تعهد فوق عمل کرده و برای تولید و به‌اشتراک‌گذاری دانش علمی تلاش می‌کنیم.
موزه‌ها و مراکز علم جایگاه‌هایی برای گفت‌و‌گو، تفاهم و مقاومت هستند. آن‌ها بارقه‌هایی از شادی و شگفتیِ الهام‌بخش را برای بازدید‌کننده‌ها بدون توجه به سن و پیشینۀ اجتماعی آن‌ها ایجاد می‌کنند و این تجربه‌ای است که همۀ زنان و مردان را حول ارزش‌های مشترکی گردهم می‌آورد.

بر این اساس، من از همۀ شرکا و دولت‌ها دعوت می‌نمایم که برای ایجاد آینده‌ای پایدارتر و فراگیرتر برای همه از هیچ اقدامی برای پشتیبانی، تقویت و مهار توان کامل موزه‌ها و مراکز علم فروگذار نکنند.

ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک
کمیسیون ملّی یونسکو – ایران

روز جهانی میراث دیداری ـ شنیداری فرصتی است برای گرامیداشت اهمیت این میراث برای همه زنان و مردان و همه جوامع.

۲۷ اکتبر مصادف با روزی در سال ۱۹۸۰ است که کنفرانس عمومی توصیه‌نامه حفظ و پاسداشت تصاویر متحرک را تصویب کرد. این سند اولین سند بین‌المللی است که اهمیت تاریخی و فرهنگی فیلم و تصاویر ضبط شده تلویزیونی را برجسته می‌سازد و خواهان یافتن راه‌حل‌های مؤثر برای حفاظت از آنها است.

این روایت، داستان (زندگی) شماست، آن را به دست فراموشی نسپارید.

 

موضوع روز جهانی میراث دیداری ـ شنیداری امسال نیز همین است.

تصاویر متحرک غیرصامت بخش‌های مهمی از زندگی‌های ما هستند که ضبط شده‌اند و همچنین دربرگیرنده قسمت اعظم حافظه شخصی و اجتماعی ما می‌باشند که لازمه تعیین هویت‌ها و حس تعلق ما هستند. به همین دلیل است که اینها باید حفظ شوند و به عنوان بخشی از میراث مشترک بشریت به اشتراک گذاشته شوند. روایت‌های نقل شده به‌واسطه این میراث بیان‌هایی تأثیرگذار از فرهنگ و ابعاد مکانی هستند که تجارب شخصی و جمعی (بشریت) را به هم متصل می‌کنند و معنا و مفهوم مشترکی را به تصویر می‌کشند که همه در جستجویش هستند. این میراث به مثابه دستاویزی محکم در دنیایی متغیر است، به ویژه برای جوامع محلی. این میراث سابقه‌ای از فعالیت‌های فرهنگی و بیان‌های متنوع (فرهنگی) را در اختیارمان می‌گذارد. آرشیوها نیز به‌واسطه ترویج همبستگی از اجزای جدایی‌ناپذیر و مکمل در گفتگوهای مرتبط با تعیین اولویت‌های آینده هستند زیرا حافظ روایت‌های متنوع بوده و به درک بهتر نسل‌های آینده در مورد آنچه بر گذشتگان رفته است، کمک می‌کند.

آرشیوها به مثابه بانک حافظه مشترک بشریت هستند که در بسیاری از سازمانهای دولتی و خصوصی نیز وجود دارند. حفاظت از میراث دیداری ـ شنیداری به ویژه در مناطق دورافتاده یک ضرورت است.

با این دیدگاه، من از همکاران و فعالان حوزه آرشیوها، سازمانهای خصوصی و دولتی و همه فعالان مرتبط می‌خواهم تا نسبت به پاسداشت کارهای دیداری ـ شنیداری و همینطور کارهای ضبط شده به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از میراث مشترک بشریت اقدام کنند.

                                                                                                ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک

کمیسیون ملی یونسکو ـ ایران

Web Analytics