پیام‌های مدیرکل یونسکو

در مورخۀ ۱۰دسامبر هر سال، جهان روزی را که در آن مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۸، اعلامیۀ جهانی حقوق بشر را تصویب کرد و اصول آن را “اصولی مشترک برای همۀ انسان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها” نامید را گرامی‌می‌دارد.

همه ساله روز جهانی حقوق بشر فرصتی را برای همه فراهم می‌آورد تا بار دیگر با بشریت در راه تحقّق حقوق و کرامت انسانی تجدید پیمان کنند و برای رویارویی با چالش‌های قدیمی و جدیدی که به اشکال مختلف از جمله فقر و نابرابری، خشونت، طرد و تبعیض نمایان می­شوند، با هم متحد شوند.

در سراسر جهان، میلیون­ها زن و مرد خانه­‌های خود را ترک می‌کنند و برای ساختن آینده‌ای بهتر برای خود و خانواده‌اشان زندگی خود و اعضای خانوادۀ خود را به خطر می‌اندازند. حرکت‌های غیرقابل پیش‌بینی مردم، جوامع (انسانی) را در همۀ مناطق تحت تأثیر قرار داده است. این گروه‌های به حاشیه رانده شده و فقیرترین اقشار اجتماع هستند که همچنان بیش از دیگران رنج می‌برند.

این اتفاق پذیرفتنی نیست و نیازمند اقدام دولت‌ها و جامعۀ بین‌الملل است. رویارویی با این مشکل، بیش از هر چیز نیازمند اتحاد ما برای دفاع از حقوق دیگران بوده که خود لازمۀ اجرای دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعۀ پایدار و تحقّق وعدۀ رعایت برابری دراجرای این دستورکار است به­گونه­ای که هیچ‌کس نادیده گرفته نشود و کسی از این غافله عقب نماند.

یونسکو فعالیت‌های گسترده‌ای را به‌منظور توانمندسازی همۀ زنان و مردان برای احقاق حقوق حقۀ خود و دیگران، انجام می‌دهد. لازمۀ تحقّق کامل حقوق بشر دسترسی همه به آموزش است، چرا که آموزش قوی‌ترین نیروی ما برای توسعۀ انسانی، احترام (متقابل) و بردباری است. از اقدامات یونسکو در این زمینه، حمایت از آزادی بیان و اطلاعات و تقویت امنیت خبرنگران است. ضمانت بهره‌مندی همۀ زنان و مردان از حقوق خود از آن جهت مهم است که امکان مشارکت آنان را در زندگی فرهنگی فرام آورده و نیز احترام به سایر فرهنگ‌ها برای آموختن هنر چگونه با هم زیستن را به آنان می‌آموزد. به‌علاوه، این مطلب بیانگر تعهد ما در به‌اشتراک‌گذاری پیشرفت پژوهش‌های علمی به نفع همه است.

به گفتۀ نلسون ماندلا:

“آزادی به معنی باز کردن زنجیر از دست و پا نیست، بلکه آزادی به معنی زندگی کردن به روشی است که آزادی دیگران خدشه‌دار نشود”.

 ایستادگی برای تحقق حقوق بشر به معنای ایستادگی برای کرامت انسانی و به اشتراک گذاشتن آن می باشد. در جهان آشفته کنونی هرگز این انسجام و مسئولیت مشترک به عنوان امری مهم در نظر گرفته نشده است که می تواند با دفاع از ارزشهای انسانی و پیوستگی در میان تنوع فرهنگ ها تقویت گردد.

باید اینگونه فکر کرد و اینگونه به اشتراک گذاشت و این وظیفه تک تک افراد جامعه می‌باشد که از طریق احترام متقابل، درک و گفتگوی میان جوامع امکان پذیر خواهد بود و این راهیست برای تقویت نمودن و قدرت بخشیدن به بنیادهای فراگیر صلح آمیز برای دسترسی به جوامع دگرپذیر و ارتقای مدارا و بردباری.

یونسکو آموزش را زیربنای رویکردی پایدار و مؤثر در پیشگیری از ایدز می‌‌داند. بنا به گزارش سند موانع پیشگیری (از ایدز)، دو-سوم جوانان فاقد دانش جامع و صحیح در مورد ایدز هستند. این مطلب در کنار عوامل دیگری نظیر نبود دسترسی به خدمات، انگشت‌‌نما شدن، تبعیض و نابرابری‌‌های ساختاری تأثیر نامطلوبی بر برخی افراد و اجتماعات انسانی دارد.

به‌‌عنوان مثال، با وجود تلاش‌‌های چشمگیر انجام شده برای ارتقای آگاهی‌‌ها در مورد ایدز و مقابله با آن، در آفریقای جنوبی این ویروس از میان زنان و دختران هر هفته ۲۰۰۰ نفر قربانی جدید می‌‌گیرد. آموزش به تنهایی برای پیشگیری معجزه نمی‌‌کند، اما در غیاب آن سایر روش‌‌های پیشگیری نیز مؤثر نخواهند بود.

بر این اساس، به‌‌عنوان یکی از بنیان‌‌گذاران برنامۀ مشترک سازمان ملل متحد در زمینۀ ایدز، یونسکو به عضویت دبیرخانۀ UNAIDS در آمده و به همراه سایر شرکای این برنامه برای گرامیداشت اولین روز جهانی ایدز در عصر اهداف توسعۀ پایدار، تلاش می‌‌کند.

به این مناسبتUNAIDS کمپینی را با عنوان “مشارکت برای پیشگیری از ایدز”، که بر تقویت تلاش‌‌ها برای پیشگیری از این بیماری به‌‌منظور سرعت بخشیدن به روند حرکت به سوی جهانی عاری از ایدز تا سال ۲۰۳۰ تأکید دارد، ایجاد کرده است.

اکنون بیش از دو دهه است که یونسکو از طریق تقویت آموزش مسائل جنسی، و سایر نکات مهم بهداشتی، نظیر ارتقای آموزش‌‌ها در خصوص استفاده از مواد و نیز پیشگیری از خشونت‌‌های مبتنی بر جنسیت، هویت جنسی یا مسائل جنسی در مدارس در جهت پیشبرد دستورکار پیشگیری (از ایدز) تلاش کرده است.

این رویکرد، در راهبرد جدید سازمان در ارتباط با آموزش برای رفاه و سلامتی که در راستای اهداف توسعۀ پایدار و راهبرد سالهای ۲۰۱۶-۲۰۲۱ UNAIDS تدوین شده است، متجلی است و بیانگر ارتقای آگاهی‌‌ها در مورد پیوند متقابل میان آموزش، بهداشت و رفاه (انسانی) می‌‌باشد. رویکرد یونسکو در زمینۀ اقدام مشترک برای پیشگیری از ایدز، همان پیام یونسکو در روز جهانی ایدز بوده که هیچ‌‌گاه تا این اندازه اهمیت نداشته است.

ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک
گروه علوم
کمیسیون ملّی یونسکو – ایران

روز جهانی معلولان فرصتی برای جهانیان است که همه ساله با همکاری هم برای ممانعت از تبعیض علیه زنان و مردان معلول و نیز تحقّق شمول اجتماعی و توانمندسازی معلولان از طریق آموزش، علوم، فرهنگ، ارتباطات و اطلاعات بکوشند.

دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعۀ پایدار میان شمول اجتماعی و توسعه پیوند برقرار می‌کند. وجود چنین پیوندی حیاتی است زیرا معلولان همچنان با (مشکلاتی چون) تبعیض، خشونت، بدنامی و طرد مواجه هستند. این موضوع در مورد اقشار بسیار آسیب‌پذیر اجتماع از جمله مهاجران، پناهندگان و افراد بومی معلول، بیش از همه مصداق دارد. زنان و دختران نیز در معرض فشارهای بسیار هستند. فرصت‌ها از آن‌ها گرفته می‌شود و آنان بیشتر در معرض خطر سوءاستفاده، خشونت و طرد قرار می-گیرند. در نهایت، چالش‌هایی از این دست بر جوامع سایه افکنده‌اند.

در این سال اقدام برای عملیاتی‌سازی دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعۀ پایدار، پیام یونسکو روشن است. توسعۀ پایدار بدون حضور همه‌جانبۀ معلولان در همۀ ابعاد اجتماع و بدون توجه به نظرهای ایشان و توجه به نقش ایشان در همۀ سیاست‌گذاری‌ها و تصمیم‌گیری‌ها، تحقّق نمی‌یابد.

یونسکو در تلاش است تا برای حمایت از اجرای کنوانسیون سال ۲۰۰۶ سازمان ملل متحد در مورد حقوق معلولان و همچنین تحقّق اهداف توسعۀ هزاره، همۀ موانع موجود را از میان بردارد. به منظور ساختن جهانی متکثر، آزاد، مشارکت‌محور و دانش-بنیان باید برای تضمین حضور همه جانبۀ تمام زنان و مردان معلول در ابعاد مختلف زندگی اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی تلاس کنیم. این تنها راهی است که جوامع ما به معنای واقعی کلمه به جوامعی فراگیر تبدیل خواهند شد.

آموزش باید آغازگر این روند باشد. یونسکو به منظور اجرای هدف چهارم از اهداف توسعۀ هزاره (SGD4) از کشورهای عضو خود حمایت می‌کند. به موجب این هدف، همۀ کشوهای عضو نسبت به تضمین دسترسی برابر همه به همۀ مقاطع آموزشی و همچنین به آموزش فنِّی و حرفه‌ای بدون توجه به وضعیت معلولیت افراد، متعهد می‌شوند.

برای جلب حمایت‌های بیشتر، یونسکو باید حضور پررنگ‌تری (در کشورهای عضو) داشته باشد. در این راستا، باید به اهمیت جایزۀ UNESCO/Emir Jaber al-Ahmad al-Jaber al-Sabah که با هدف توانمندسازی دیجیتال معلولان طراحی شده است، اشاره داشت. امسال، این جایزه به قدردانی از اقدام‌های برجستۀ افراد و سازمان‌ها در ترویج دسترسی و شمول اجتماعی معلولان و نیز ارتقای وضعیت معیشتی آنان با استفاده از منابع، فن‌آوری‌ها و راه‌حل‌های دیجیتال، اختصاص یافته است.

یونسکو همچنین به منظور تقویت تربیت بدنی، فعالیت بدنی و ورزش در سراسر جهان، نسبت به بازبینی منشور بین‌المللی تربیت بدنی، فعالیت بدنی و ورزش اقدام کرده است و کشورهای عضو خود را در بازبینی سیاست‌های ملّی تربیت بدنی آن‌ها پشتیبانی می‌کند تا سیاست‌گذاری‌های انجام شده کودک‌محور، انعطاف‌پذیر و فراگیر باشند و به‌دور از هرگونه تبعیض در خصوص توانمندی‌های افراد انجام شوند.

بر این اساس، ما روز جهانی معلولان را به ترویج اهداف هفده‌گانۀ توسعۀ پایدار اختصاص می‌دهیم تا در سایۀ آن جهانی را بنا نهیم که همه در آن از شمول اجتماعی و برابری بهره‌مند شوند.

ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک

خشونت علیه زنان نمونۀ بارزی از نقض جدی حقوق اساسی زنان و تهدیدی برای میلیون‌ها زن و دختر در سراسر جهان محسوب می‌شود. از هر سه زن در جهان حداقل یک نفر از آنان کتک خورده، با زور و ارعاب مورد آزار جنسی قرار گرفته و یا به شکل دیگری در طول زندگیش مورد سوء استفاده قرار گرفته است. جوامعی هستند که همۀ افراد آن تحت تأثیر خشونت، اعم از خشونت فیزیکی، جنسی (شامل آزار جنسی، ارعاب یا تبعیض) و روانی (به شکل لفظی یا سوء استفادۀ احساسی از قبیل زورگویی یا طرد شدن) قرار گرفته‌اند.

در این روز جهانی رفع خشونت علیه زنان، یونسکو بر موضوع تغییر اقلیم و کمبود منابع به عنوان عوامل ایجاد کنندۀ خشونت علیه زنان در منزل، خیابان و در هنگام بروز بلایای طبیعی تأکید دارد.

تغییر اقلیم میزان تهدید را چندبرابر می‌کند. تغییر اقلیم می‌تواند باعث افزایش مهاجرت و جابه‌جایی افراد و همچنین کاهش رشد غلات، سیل و افزایش فشار در منازل شود و بر امرار معاش افراد تأثیر می‌گذارد. مطالعات نشان می‌دهد که در آسیا مسئولیت ۶۵ درصد از تولید مواد غذایی مورد استفادۀ خانوارها بر عهدۀ زنان است. این مقدار در جنوب صحرای آفریقا به ۷۵ در صد و در آمریکای لاتین به ۴۵ درصد می‌رسد. در اغلب موارد این نقش سنتی زنان (و نوع فعالیت‌های) آنان است که آنان را در معرض مخاطرات بیشتر ناشی از تغییر اقلیم قرار می‌دهد. آنان در طول مسیر ده‌ها کیلومتری که برای تأمین غذا، آب و هیزم برای خانواده در روز طی می‌کنند و یا به ‌علت جا‌به‌جایی‌ها یا فقری که پس از بروز بلایای طبیعی متحمل آن می‌شوند، بسیار آسیب‌پذیر می‌شوند. از بین رفتن منبع درآمد و فقر (ناشی از آن) می‌تواند به‌واسطۀ بروز فشار اقتصادی، عامل افزایش خشونت در منزل شود؛ ضمن اینکه ختنۀ زنان و دختران ازدواج دختران در دوران کودکی نیز ادامه پیدا می‌کند.

یونسکو به طرق مختلف به دنبال تقویت راه‌های افزایش مقاومت در شرایط تغییر اقلیم بوده و در این راستا رویکردی جنسیت‌محور را اتخاذ کرده است. یونسکو بر این باور است که زنان و دختران کلید رویارویی با مشکل تغییر اقلیم بوده و به‌ویژه در مسائل مربوط به مدیریت آب و آمادگی برای مقابله با خطر بلایای طبیعی نقش کلیدی داشته و در این راستای ترویج این ایده از برنامه‌های متنوع و همکاری‌های بین‌المللی استفاده می‌کند.

ما همه به تأثیر منفی انتشار گازهای گلخانه‌ای بر کرۀ زمین واقف هستیم. به علاوه، باید نسبت به تأثیرگذاری تغییراقلیم بر زندگی زنان و دختران در سراسر جهان نیز آگاه شویم. در زمانی که منتظر الزامی شدن اجرای توافق‌نامۀ پاریس و در حال آماده شدن برای برگزاری نشست موفقیت‌آمیز COP22 در مراکش هستیم نباید نیمی از جمعیت (کرۀ زمین) و توان بسیار بالای آنان را به دست فراموشی بسپاریم. در حل مشکلات تغییر اقلیم، نباید نقش زنان را نادیده بگیریم.

ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک
کمیسیون ملّی یونسکو – ایران

خشونت علیه زنان نمونۀ بارزی از نقض جدی حقوق اساسی زنان و تهدیدی برای میلیون‌ها زن و دختر در سراسر جهان محسوب می‌شود. از هر سه زن در جهان حداقل یک نفر از آنان کتک خورده، با زور و ارعاب مورد آزار جنسی قرار گرفته و یا به شکل دیگری در طول زندگیش مورد سوء استفاده قرار گرفته است. جوامعی هستند که همۀ افراد آن تحت تأثیر خشونت، اعم از خشونت فیزیکی، جنسی (شامل آزار جنسی، ارعاب یا تبعیض) و روانی (به شکل لفظی یا سوء استفادۀ احساسی از قبیل زورگویی یا طرد شدن) قرار گرفته‌اند.

در این روز جهانی رفع خشونت علیه زنان، یونسکو بر موضوع تغییر اقلیم و کمبود منابع به عنوان عوامل ایجاد کنندۀ خشونت علیه زنان در منزل، خیابان و در هنگام بروز بلایای طبیعی تأکید دارد.

تغییر اقلیم میزان تهدید را چندبرابر می‌کند. تغییر اقلیم می‌تواند باعث افزایش مهاجرت و جابه‌جایی افراد و همچنین کاهش رشد غلات، سیل و افزایش فشار در منازل شود و بر امرار معاش افراد تأثیر می‌گذارد. مطالعات نشان می‌دهد که در آسیا مسئولیت ۶۵ درصد از تولید مواد غذایی مورد استفادۀ خانوارها بر عهدۀ زنان است. این مقدار در جنوب صحرای آفریقا به ۷۵ در صد و در آمریکای لاتین به ۴۵ درصد می‌رسد. در اغلب موارد این نقش سنتی زنان (و نوع فعالیت‌های) آنان است که آنان را در معرض مخاطرات بیشتر ناشی از تغییر اقلیم قرار می‌دهد. آنان در طول مسیر ده‌ها کیلومتری که برای تأمین غذا، آب و هیزم برای خانواده در روز طی می‌کنند و یا به ‌علت جا‌به‌جایی‌ها یا فقری که پس از بروز بلایای طبیعی متحمل آن می‌شوند، بسیار آسیب‌پذیر می‌شوند. از بین رفتن منبع درآمد و فقر (ناشی از آن) می‌تواند به‌واسطۀ بروز فشار اقتصادی، عامل افزایش خشونت در منزل شود؛ ضمن اینکه ختنۀ زنان و دختران ازدواج دختران در دوران کودکی نیز ادامه پیدا می‌کند.

یونسکو به طرق مختلف به دنبال تقویت راه‌های افزایش مقاومت در شرایط تغییر اقلیم بوده و در این راستا رویکردی جنسیت‌محور را اتخاذ کرده است. یونسکو بر این باور است که زنان و دختران کلید رویارویی با مشکل تغییر اقلیم بوده و به‌ویژه در مسائل مربوط به مدیریت آب و آمادگی برای مقابله با خطر بلایای طبیعی نقش کلیدی داشته و در این راستای ترویج این ایده از برنامه‌های متنوع و همکاری‌های بین‌المللی استفاده می‌کند.

ما همه به تأثیر منفی انتشار گازهای گلخانه‌ای بر کرۀ زمین واقف هستیم. به علاوه، باید نسبت به تأثیرگذاری تغییراقلیم بر زندگی زنان و دختران در سراسر جهان نیز آگاه شویم. در زمانی که منتظر الزامی شدن اجرای توافق‌نامۀ پاریس و در حال آماده شدن برای برگزاری نشست موفقیت‌آمیز COP22 در مراکش هستیم نباید نیمی از جمعیت (کرۀ زمین) و توان بسیار بالای آنان را به دست فراموشی بسپاریم. در حل مشکلات تغییر اقلیم، نباید نقش زنان را نادیده بگیریم.

                                                                                                                                                     ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک
کمیسیون ملّی یونسکو – ایران

امسال روز جهانی فلسفه را بلافاصله به دنبال روز جهانی برباری جشن می‌گیریم. به دلیل پیوند میان فلسفه و بردباری این تلاقی اهمیت ویژه‌ای دارد. فلسفه در احترام به تنوع دیدگاهها، اندیشه‌ها و فرهنگ‌ها و به رسمیت شناختن آنها ریشه دارد و این تنوع خود باعث غنای روش زندگی ما انسان‌ها در جهان است. دقیقاً مانند بردباری، فلسفه هنر باهم زیستن است که در این راستا توجه ویژه‌ای به حقوق و ارزش‌های مشترک بشر دارد. فلسفه عبارتست از توان دیدن جهان با نگاهی انتقادی و با آگاهی از دیدگاههای دیگران که به واسطه آزادی تفکر، باور و آگاهی تقویت می‌شود.

به همه دلایل ذکر شده، فلسفه چیزی بیش از صرفاً یک رشته دانشگاهی است. فلسفه راه و رسم با هم زیستن به روشی بهتر و انسانی‌تر را به افراد می‌آموزد. مهارت پرسشگری فلسفی از اوان کودکی فراگرفته می‌شود و اساس گفت‌و‌گوی عمومی و دفاع از بشریتی است که اکنون از خشونت و تنش‌های موجود در جهان در رنج است. فلسفه هیچ راه حل آماده‌ای را برای مشکلات در اختیارمان قرار نمی‌دهد، بلکه به مثابه جستجویی بی‌وقفه برای بررسی جهان و یافتن جایگاهی در آن است. در این راه، بردباری هم ارزشی اخلاقی و هم ابزاری کاربردی برای گفت‌و‌گو است. بردباری ارتباطی با نسبیت‌گرایی کودکانه‌ای که همه‌چیز را به‌طور یکسان معتبر می‌انگارد ندارد، بلکه یک ویژگی فردی است برای گوش کردن و جذابیت آن زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم بر مبنای عزمی راسخ برای دفاع از اصول جهانی آزادی و کرامت (انسانی) شکل گرفته است.

امسال یونسکو تولد دو فیلسوف بزرگ، ارسطو و لایبنیز که نقش مهمی در تحول و توسعه علم و متافیزیک، منطق و اخلاق داشتند، را جشن می‌گیرد. هر دو نفر با وجود اختلاف زمانی چند قرن با یکدیگر و با وجود قرار داشتن در بطن فرهنگ‌های مختلف، فلسفه را در رأس زندگی مردم و اساس زندگی آزاد و با کرامت می‌پنداشتند. بیایید این مهم را با هم ارج نهیم. بیایید جرأت آن را پیدا کنیم که محیط مناسبی برای تفکر آزاد، باز و مبتنی بر بردباری ایجاد کنیم. بر اساس چنین گفت‌و‌گویی می‌توانیم زمینه همکاری‌های مستحکم‌تری را میان شهروندان، دولت‌ها و جوامع پایه‌ریزی کنیم که خود بنیانی مستحکم برای صلح خواهد بود.

 

 

                                                                                    ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک

کمیسیون ملی یونسکو ـ ایران

روز جهانی علم ۲۰۱۶ به “گرامی‌داشت مراکز علم و موزه‌های علم” اختصاص یافته است.

نقطۀ شروع روشن است. علم در رأس دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعۀ پایدار، دستورعمل آدیس آبابا، چارچوب عمل سِندای و توافق‌نامۀ تغییر اقلیم پاریس قرار دارد. توافق‌نامه‌های یاد‌شده در برگیرندۀ دیدگاهی جدید برای سعادتمندی نوع بشر، (استقرار) صلح و کرۀ زمین هستند. آن‌ها امکان تولید و به‌اشتراک‌گذاری دانش، بهره-مندی از نوآوری‌ها و خلاقیت‌های صورت گرفته و نیز استفاده از روشی عادلانه، پایدار و فراگیر برای تحقّق آینده را در اختیار همۀ جوامع قرار می‌دهند. لازمۀ دستیابی به موارد یاد‌شده، گسترش هر چه بیشتر علم و برقراری پیوندهای مستحکم‌تر میان علم و جامعه است.

به همین دلیل است که مراکز و موزه‌های علم تا این اندازه مهّم هستند. اهمیت آن‌ها در ظرفیت‌سازی (علمی)، پشتیبانی (علمی) و نیز اشاعۀ پیام اهمیت علم در (دستیابی) به صلح و توسعه است.

مراکز و موزه‌های علم نقش مهّمی در پاسخ‌گویی (به سؤال‌های موجود در) ذهن کاوشگر زنان و مردانی را دارد که در نقش آزمایشگاه‌های زندۀ خلاقیت به دنبال تسهیل پژوهش و یافتن راه‌حل‌های مناسبی برای کمک به جوامع در جهت رفع چالش‌های پیش‌رویشان هستند. در عصر دیجیتتال که نیازمند روش‌هایی ابتکاری برای ترویج علم‌آموزی در فضای خارج از کلاس‌های درس هستیم، موزه‌ها و مراکز علم مکان‌هایی مهّم برای آموزش به حساب می‌آیند. آن‌ها روش‌های بسیار خوبی را برای تشویق کودکان، به‌ویژه دختران، به کسب مشاغل علمی ارائه می‌کنند و به این ترتیب در چند برابر کردن ظرفیت‌های علمی جمعی نوع بشر نقش مهّمی ایفا می‌کنند.

در نوامبر ۲۰۱۵ یونسکو توصیه‌نامه‌ای جهانی را در خصوص “حفاظت و ارتقای موزه‌ها و مجموعه اشیای نگهداری شده در آن‌ها، تنوع و نقش آن‌ها در جامعه” تصویب کرد و به این واسطه تعهد ما را به بسیج موزه‌ها به‌عنوان بازیگران اصلی صلح و توسعه، تقویت کرد.

امسال، در جریان گرامی‌داشت روز جهانی علم برای صلح و توسعه، ما به کمک انجمن مراکز علم و فنّاوری و شورای بین‌المللی موزه‌ها به تعهد فوق عمل کرده و برای تولید و به‌اشتراک‌گذاری دانش علمی تلاش می‌کنیم.
موزه‌ها و مراکز علم جایگاه‌هایی برای گفت‌و‌گو، تفاهم و مقاومت هستند. آن‌ها بارقه‌هایی از شادی و شگفتیِ الهام‌بخش را برای بازدید‌کننده‌ها بدون توجه به سن و پیشینۀ اجتماعی آن‌ها ایجاد می‌کنند و این تجربه‌ای است که همۀ زنان و مردان را حول ارزش‌های مشترکی گردهم می‌آورد.

بر این اساس، من از همۀ شرکا و دولت‌ها دعوت می‌نمایم که برای ایجاد آینده‌ای پایدارتر و فراگیرتر برای همه از هیچ اقدامی برای پشتیبانی، تقویت و مهار توان کامل موزه‌ها و مراکز علم فروگذار نکنند.

ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک
کمیسیون ملّی یونسکو – ایران

روز جهانی میراث دیداری ـ شنیداری فرصتی است برای گرامیداشت اهمیت این میراث برای همه زنان و مردان و همه جوامع.

۲۷ اکتبر مصادف با روزی در سال ۱۹۸۰ است که کنفرانس عمومی توصیه‌نامه حفظ و پاسداشت تصاویر متحرک را تصویب کرد. این سند اولین سند بین‌المللی است که اهمیت تاریخی و فرهنگی فیلم و تصاویر ضبط شده تلویزیونی را برجسته می‌سازد و خواهان یافتن راه‌حل‌های مؤثر برای حفاظت از آنها است.

این روایت، داستان (زندگی) شماست، آن را به دست فراموشی نسپارید.

 

موضوع روز جهانی میراث دیداری ـ شنیداری امسال نیز همین است.

تصاویر متحرک غیرصامت بخش‌های مهمی از زندگی‌های ما هستند که ضبط شده‌اند و همچنین دربرگیرنده قسمت اعظم حافظه شخصی و اجتماعی ما می‌باشند که لازمه تعیین هویت‌ها و حس تعلق ما هستند. به همین دلیل است که اینها باید حفظ شوند و به عنوان بخشی از میراث مشترک بشریت به اشتراک گذاشته شوند. روایت‌های نقل شده به‌واسطه این میراث بیان‌هایی تأثیرگذار از فرهنگ و ابعاد مکانی هستند که تجارب شخصی و جمعی (بشریت) را به هم متصل می‌کنند و معنا و مفهوم مشترکی را به تصویر می‌کشند که همه در جستجویش هستند. این میراث به مثابه دستاویزی محکم در دنیایی متغیر است، به ویژه برای جوامع محلی. این میراث سابقه‌ای از فعالیت‌های فرهنگی و بیان‌های متنوع (فرهنگی) را در اختیارمان می‌گذارد. آرشیوها نیز به‌واسطه ترویج همبستگی از اجزای جدایی‌ناپذیر و مکمل در گفتگوهای مرتبط با تعیین اولویت‌های آینده هستند زیرا حافظ روایت‌های متنوع بوده و به درک بهتر نسل‌های آینده در مورد آنچه بر گذشتگان رفته است، کمک می‌کند.

آرشیوها به مثابه بانک حافظه مشترک بشریت هستند که در بسیاری از سازمانهای دولتی و خصوصی نیز وجود دارند. حفاظت از میراث دیداری ـ شنیداری به ویژه در مناطق دورافتاده یک ضرورت است.

با این دیدگاه، من از همکاران و فعالان حوزه آرشیوها، سازمانهای خصوصی و دولتی و همه فعالان مرتبط می‌خواهم تا نسبت به پاسداشت کارهای دیداری ـ شنیداری و همینطور کارهای ضبط شده به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از میراث مشترک بشریت اقدام کنند.

                                                                                                ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک

کمیسیون ملی یونسکو ـ ایران

ارج نهادن به معلمان، بهبود جایگاه و منزلت آنان

ما هر سال، روز جهانی معلم را به پاس تلاش‌های بی حد و حصر معلمان سراسر جهان، جشن می‌گیریم. این زنان و مردان متعهد، روزها و سال‌های متمادی، دانش‌آموزان را در دنیای یادگیری، هدایت و همراهی می‌کنند و به آنان کمک می‌نمایند تا توانایی‌های بالقوه خود را شناخته و آن را به منصّه ظهور برسانند. بر این اساس، معلمان نه تنها به شکل‌دهی آیندۀ فردی میلیون‌ها کودک کمک می‌کنند بلکه همچنین در ایجاد دنیایی بهتر برای همه، یاری می‌رسانند.
دستورکار توسعه پایدار ۲۰۳۰، بین آموزش و توسعه، ارتباط بسیار حیاتی به‌وجود می‌آورد. با تصویب هدف چهارم توسعه پایدار، رهبران جهان متعهد شدند تا “آموزش برابر، فراگیر و با کیفیت را تضمین کنند و فرصت‌های یادگیری مادام‌العمر برای همه را ارتقا بخشند”. دستیابی به این هدف امکان‌پذیر نخواهد بود مگر اینکه تعداد معلمان واجد شرایط را افزایش دهیم و این توانمندی را در آن‌ها ایجاد کنیم تا بتوانند عاملی برای ایجاد تغییرات آموزشی در زندگی دانش‌آموزان تحت تعلیم خود باشند.
وضعیت، اضطراری است. برای دستیابی جهان به آموزش ابتدایی تا سال ۲۰۳۰، به ۴/۲۴ میلیون معلم بیشتر، نیازمندیم. این تعداد برای دوره متوسطه، بیشتر و به میزان ۴/۴۴ میلیون نفر است. چگونه می‌توانیم این تعداد معلم را استخدام کنیم و آنان را به سمت حرفه حیاتی تدریس جذب نمائیم درحالیکه بسیاری از معلمان در گوشه و کنار جهان از آموزش بی بهره‌اند، حقوق و دستمزد ناچیزی دریافت می‌کنند و شان و منزلت آنان در نظر گرفته نمی‌شود؟
بسیاری از معلمان هنوز با قرارداد و پرداخت‌های نامناسب کار می‌کنند. اغلب، در شرایط دشوار زندگی به‌سر می‌برند و فاقد آموزش‌های اولیه مناسب، توسعۀ حرفه‌ای مداوم وحمایت‌های دائمی هستند. معلمان گاهی قربانی تبعیض و حتی حملات خشونت‌آمیز می‌شوند.
تدریس می‌تواند شغلی بسیار جذاب و در واقع اولین حرفۀ انتخابی باشد به شرط آن‌که به معلمان به همان‌اندازه که به کودکان ما بها می‌دهند، ارج نهاده شود و جایگاه و منزلت حرفه‌ای آنان به‌عنوان یک آموزگار در تاثیر شگرفی که حرفۀ آنان در آیندۀ همه ما دارد، منعکس گردد.
این بدان معناست که آموزش و توسعۀ حرفه‌ای مداوم معلمان در جهت حمایت از آن‌ها در ایفای نقش حیاتی‌شان در آموزش همه کودکان، در کلیه مکان‌ها و موقعیت‌ها از جمله در فقیرترین و دورافتاده‌ترین اجتماعات و جوامع تحت بحران، فراهم شود. یعنی باید کاستی‌ها به‌طور کامل جبران شود و ابزار موردنیاز برای انجام شغل معلمی در اختیار معلمان قرار گیرد. باید سیاست‌ها‌یی به مرحله اجرا درآید که از معلمان محافظت کند و برجایگاه و منزلت آنان تاکید نماید و این امر می‌تواند از طریق اعطای جایگاه و نقش فعال به معلمان در تصمیم‌سازی‌هایی باشد که بر کار آنان تاثیرگذار است. این بدین معنی است که باید کارایی و اثربخشی نظام‌های آموزشی در کلیه سطوح اصلاح شود.
پنجاه سال پیش در چنین روزی، این اصول در توصیه‌نامه ۱۹۶۶ یونسکو-سازمان بین‌المللی کار درخصوص جایگاه و منزلت معلمان که به ایجاد اولین ابزار معیارگذاری در خصوص معلمان منجر گردید، بنا نهاده شد. از آن پس، اگرچه در زمینه ترفیع جایگاه و منزلت معلمان، پیشرفت‌های بسیاری انجام شده است اما هنوز در این زمینه نیازمند انجام فعالیت‌های بیشتر هستیم.
ما روز جهانی معلم ۲۰۱۶ را به پاس این نقطۀ عطف جشن می‌گیریم و بر تعهدات خود نسبت به معیارها و آرمان‌های این توصیه‌نامه تاکید می‌کنیم و تلاش خود را برای دستیابی به این معیارها مضاعف خواهیم کرد. استحقاق معلمان و کودکان جهان کم‌تر از این نیست.

مترجم: پیمانه پورهادی

اکنون سیاره ما و بشریت در آشفته‌ترین زمان خود قرار دارند.

فقر همچنان پابرجاست و نابرابری‌ها هم در حال افزایش هستند. جنگ‌ها همچنان جوامع را از هم می‌پاشند و میلیون‌ها زن و مرد را در معرض رنج و عذاب قرار می‌دهند. افراط‌گرایی خشونت‌آمیز روبه افزایش است ـ جوامع در مناطق مختلف جهان در معرض اقدام‌های تروریستی وحشیانه قرار می‌گیرند. اکنون جهان با حادترین بحران از منظر پناهندگان و افرادی که مجبور به ترک وطن شده‌اند رو‌به‌رو است. در سال ۲۰۱۵ تعداد ۳/۶۵ میلیون نفر به اجبار وادار به ترک وطن شدند. میراث و تنوع فرهنگی بشر مورد تهاجم قرار گرفته‌اند. محوطه‌های میراث جهانی نابود می‌شوند تا به این واسطه پیام بردباری و گفت‌وگو را که در آنها نهادینه شده است از بین ببرند. در عین حال، کره زمین با فشارهای زیاد ناشی از پدیده تغییر اقلیم دست‌به‌گریبان است.

همه اینها بنیان صلح را سست می‌کنند. به علاوه، همه اینها بیانگر اهمیت حیاتی اقدام جهانی در راستای ارزش‌ها و اصول سازمان ملل هستند.

اصل و اساس و روح دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعه پایدار و همچنین توافق تغییر اقلیم پاریس در همین امر نهفته است. اسناد یادشده دربرگیرنده دستورکار جدیدی برای استقرار صلح، حقوق بشر و کرامت انسانی، عدالت و نیک‌بختی و همین‌طور برای پایداری و حفاظت از کره زمین هستند.

در متن دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعه پایدار آمده است که «توسعه پایدار در نبود صلح و صلح در نبود توسعه پایدار تحقق نمی‌یابند». اهداف هفده‌گانه توسعه پایدار، دیدگاهی متفاوت و دگرگون‌کننده را از نحوه استقرار صلح ارائه می‌دهند. در این راستا، به بیان شانزدهمین هدف از اهداف توسعه پایدار، یونسکو نقشی کلیدی در تقویت «جوامع فراگیر، عدالت‌محور و صلح‌آمیز» از طریق ترویج حاکمیت خوب، ایجاد مؤسسه‌های تأثیرگذار، پاسخگویی و ترویج عدالت برای همه، ایفا می‌کند.

به منظور تحقق این اهداف، ما نیازمند روش‌های نوین اقدام، مشارکت‌های جدید میان دولت‌ها، جامعه مدنی و بخش خصوصی و همین‌طور نیازمند تقویت زنان و مردان هستیم.

نقطه آغاز ما باید توجه به حقوق و کرامت فرد فرد زنان و مردان باشد. بنابر اساسنامه یونسکو، تدافعات صلح می‌بایست به کمک آموزش، آزادی بیان، گفت‌و‌گوی بین فرهنگی، احترام به حقوق بشر و تنوع فرهنگی و از طریق همکاری‌های علمی در اذهان افراد ایجاد شود. این پیام که در سال ۱۹۴۵ به دنبال جنگی وحشتناک و مخرب نگاشته شده است هیچ‌گاه به اندازه امروز در جوامعی که اکنون بسیار متنوع و در حال دگرگونی هستند، مهم نبوده است.

حفظ صلح یعنی ایجاد صلح به شکل روزمره و در همه جوامع و با کمک همه زنان و مردان. حفظ صلح یعنی همکاری و تلاش برای ساختن آینده‌ای مشترک برای همه.

                                                                                    ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک

کمیسیون ملی یونسکو ـ ایران

بیش از دو هزار سال پیش ارسطو اینطور نوشت: «همه انسان‌ها به‌واسطه طبیعتشان نیازمند دانستن هستند».

لازمه دانستن، دسترسی داشتن به اطلاعات است ـ دانستن از حقوق بنیادین بشر است و در واقع آن چیزی است که از ما انسان می‌سازد. دانستن لازمه شمول اجتماعی، گفت‌و‌گو و پایه و اساس حاکمیت قانون و راهبری خوب بوده؛ ضمن اینکه از ملزومات یافتن راه‌های جدید برای تحقق توسعه پایدار نیز می‌باشد.

این است پیام اولین روز بین‌المللی دسترسی جهانی به اطلاعات که کشورهای عضو یونسکو تعیین کرده‌اند و به همین دلیل است که اطلاعات از عوامل اصلی تحقق سند دستورکار ۲۰۳۰ (سازمان ملل) برای توسعه پایدار و نیز عامل ترویج حقوق بشر و کرامت انسانی، ریشه‌کنی فقر و ساختن جوامع دانش‌بنیان فراگیر به‌شمار می‌آید.

دسترسی برابر و جهانی به اطلاعات عامل قدرتمندی برای ایجاد تغییر مثبت است زیرا بر فرصت‌های مواجهه و از میان برداشتن نابرابری‌ها می‌افزاید، دسترسی به اقشار به‌حاشیه رانده شده را امکان‌پذیر می‌سازد، ایجاد و به اشتراک‌گذاری دانش و آشنایی با سایر فرهنگ‌ها را ممکن ساخته و به تقویت بنیان‌های نهادهای مردم‌سالار کمک می‌کند. در دنیایی که در حال جهانی‌شدن است، حق دسترسی به اطلاعات می‌بایست هم به شکل برخط و هم در فضای خارج از اینترنت رعایت شود. انقلاب دیجیتال می‌بایست انقلاب تحول و توسعه باشد و در این راستا می‌بایست از نیروی توانمندکننده فناوری‌های نوین اطلاعاتی و ارتباطی برای دستیابی به شمول اجتماعی و نوآوری بهره گیرد.

این به معنای شکستن همه موانع موجود در راه دسترسی به اطلاعات و ترویج ارتباطات به کمک ارتقا مهارت‌ها است و اهمیت وضع کردن و داشتن قوانین محکم در حوزه آزادی اطلاعات و اجرای مؤثر این قوانین نیز دقیقاً به همین واسطه است.

دویست و پنجاه سال پیش بود که کشورهایی که اکنون سوئد و فنلاند هستند اولین قانون مربوط به حق دسترسی به اطلاعات را وضع کردند و این مسئله در نامگذاری روز جهانی آزادی مطبوعات در سال ۲۰۱۶ با عنوان “بیانیۀ فنلاند”[۱] لحاظ شده است.

به منظور پیشرفت در این حوزه، می‌بایست همه زنان و مردان را با آگاهی از حقشان برای دسترسی به اطلاعات توانمند سازیم. به علاوه، باید برای ترویج و ارتقا مهارت‌های سواد اطلاعاتی نیز تلاش نماییم تا به این واسطه همه بتوانند از حقشان برای توسعه پایدار بهره‌مند شوند.

تحقق این اهداف به منظور حمایت از جوامع و دولت‌ها همین‌طور برای تضمین بهره‌مندی کامل همه زنان و مردان از دسترسی به اطلاعات که لازمه حقوق بشر، کرامت و توانمندسازی انسان‌ها است، در رأس همه فعالیت‌های یونسکو قرار داد.

این است پیام یونسکو در این اولین روز بین‌المللی دسترسی جهانی به اطلاعات.

 

                                                                                                 ایرینا بوکووا

مترجم: مهرناز پیروزنیک

کمیسیون ملی یونسکو ـ ایران

[۱] ۲۰۱۶ World Press Freedom Day Finlandia Declaration

ورزش دانشگاهی به عنوان عامل تعیین‌کننده ارزش‌های مدنی، اجتماعی و انسانی جایگاهی ویژه در جهان ورزش دارد و به‌طور کامل در برنامه‌های آموزشی شهروندان امروز و شهروندان آتی ادغام شده است.

با قراردادن ورزش در رأس گفتگوهای میان معلمان و دانشجویان، دانش‌آموزان این روز که اولین روز جهانی ورزش دانشگاهی است و ازجانب یونسکو و فدراسیون بین‌المللی ورزش دانشگاهی گرامی داشته می‌شود، با هدف ترویج ارزش‌های فوق‌الذکر میان بزرگسالان جوان و از طریق آنان به کل جامعه اعلام شده و گرامی داشته می‌شود.

گفتگو، احترام به خود و احترام به دیگران، رعایت انصاف در ورزش و کمال‌جویی همگی از جمله اصول شکل‌دهنده تربیتی در پرورش دانشجویان و دانش‌آموزان هستند. آموزش و ورزش باید در مرکزیت جوامع ما قرار بگیرند. بنابراین، روز جهانی ورزش دانشگاهی در واقع مجمعی را برای برجسته‌سازی نقش اجتماعی دانشگاهها و برنامه‌های درسی آنان از طریق در دسترس قراردادن ورزش برای همه و تشویق افراد به ورزش منظم فراهم می‌آورد.

به علاوه، گرامیداشت این روز بین‌المللی فرصتی را برای یونسکو فراهم می‌آورد تا همانطور که در منشور بین‌المللی تربیت بدنی، فعالیت بدنی و ورزش و همینطور کنوانسیون بین‌المللی مبارزه با دوپینگ در ورزش نیز آمده است بر تعهد خود به توسعه فردی و جمعی از طریق آموزش و ورزش تأکیدی مجدد داشته باشد.

در این راستا، یونسکو مفتخر است از فدراسیون جهانی ورزش دانشگاهی حمایت کند و برای ایجاد و حفظ یک محیط اجتماعی منصفانه‌تر و صلح‌آمیزتر برای ورزش با آن مؤسسه همکاری کند.

 

Web Analytics