کمسیون ملی ایران- یوسنکو

متن سخنراني دكتر محمدرضا سعيدآباديدبيركل كميسيون ملي يونسكو – ايران در سمينار بين‌المللي آب براي همه19 بهمن‌‌ 1387 - کمیسیون ملی یونسکو-ایران

متن سخنراني دكتر محمدرضا سعيدآباديدبيركل كميسيون ملي يونسكو – ايران در سمينار بين‌المللي آب براي همه19 بهمن‌‌ 1387

 تمامي ذرات جهان اعم از انسان و حيوان و گياه و خاك و آنچه در بالاترين و پايين‌ترين مكان هستي است زندگاني و طراوت را از آب يافته‌اند.
اولين تمدن‌هاي جهان در فرادست آبها شكل گرفته‌اند. آن زمان كه گروه‌هاي تشنه و خستة مردمان تاريخي به كنارة درياها و درياچه‌ها، رودخانه‌ها و نهرها رسيدند، سر از پا نشناخته و شادمان بارها بر زمين نهادند و تن و جان تفتيده را به آب سپردند، اميد به ماندن، به توليد و به ساختن در آنها نيرو گرفت، به كشت و كار پرداختند و نهال زندگاني را به تولاي بارور شدن در نمناكي روح پُر خاك سواحل كاشتند.
اين چنين بود كه نوع انسان توانست هزاران سال بر اين خاك سيراب زندگي كند و نيازها و خواست‌هاي خويش را از دل آن بيرون كشد. او حساب شده و همگام با رموز و نشانه‌هاي زيباي طبيعت و قانون نانوشتة آن رفتار مي‌كرد و به آن احترام مي‌گذاشت، به همين دليل در همة فرهنگ‌ها و مكاتب گونه‌گون جهان آب را ستايش كرده‌اند و آن را نماد جاودانگي و منشأ هستي دانسته‌اند. در همة اديان بهشت موعود را پر از نهرها و چشمه‌هاي گوارا توصيف كرده‌اند.
متأسفانه با گذشت زمان و ازدياد بي‌مهار جمعيت و به تبع آن نياز روزافزون به محصولات كشاورزي و توليدات صنعتي دست‌اندازهاي خلاف عرف و قانون طبيعت به آب و خاك و كوه و جنگل آغازيدن گرفت، مسئولان در سراسر جهان دچار نسيان شدند و پديده‌هاي طبيعت را بي‌زوال تصور كردند. مسئوليت‌ها و تخصص‌ها كاستي گرفت و كارهايي بدون نگاه به آينده انجام شد كه امروز خطر انهدام محيط زيست، كمبود آب، آلودگي آب، آلودگي هوا، نابودي انواع جانوران و پيامد آن انقراض نوع بشر و هر آنچه تكميل‌ كننده زندگي اوست بسيار جدي شده است.

از كهن‌ترين ادوار تاكنون آب به دليل نقش حياتي آن موجب بروز منازعات و درگيري‌هاي فراوان به‌ويژه در مناطق كم آب جهان بوده است. اكنون نيز مي‌گويند جنگ‌هاي بزرگ آينده به خاطر آب صورت خواهد گرفت. اما در اين ميان صاحب‌نظراني نيز معتقدند كمبود آب به تحكيم بيشتر پايه‌هاي صلح مي‌انجامد، زيرا اين معضل بزرگ جهاني فقط با دور هم نشستن و چاره‌انديشي جهان نگرانه و تعامل انديشمندانة رهبران جهان قابل رفع خواهد بود.
آب در ابتدا موجب همايش انسان‌ها و زندگي اجتماعي آنها شد، شايد در آينده نيز اين نقش مهم را به عهده گيرد. آب نعمتي شگرف است و از آنجا كه قابل ساختن و پرورش دادن نيست تمامي مردم جهان محقّ‌اند كه از آن درست و عادلانه استفاده كنند. در اين ميان كودكان كه نماد معصوميت‌اند و چشم به دست و زبان ديگران دوخته‌اند و آماج مستقيم تصميم‌ها و رويكردهاي قانون‌گذاران جهان‌اند، نبايد فراموش شوند آنان بايد آب سالم بنوشند، از محصولات سالم تغذيه كنند، در هواي سالم تنفس و رشد كنند. نبايد بيشتر از اين وجود آنها ناديده گرفته شود. به اين بينديشيم كه هيچ نقشي در نامتعادل كردن طبيعت نداشته‌اند،‌ آنان نمي‌دانند قانون طبيعت را چه كساني زير پا نهاده‌اند، آنها نمي‌دانند آلودگي گلخانه‌اي چه معنايي دارد و چه اقداماتي آنها را از ديدن فرود زيباي دانه‌هاي پروانه‌اي برف محروم كرده، و چه كسي آسمان آبي را از آنها گرفته است. اين ماييم كه حق آنها را محترم نشمرده‌ايم، آنها به دنيا نيامده‌اند كه با انواع آلودگي‌ها سر كنند و متحمل روحي افسرده و تني بيمار باشند.
گاه آن آمده است كه با توسل به اين همايش‌هاي جهاني و فشار روزافزون بر منفعت طلبي‌هاي تنگ نظرانة كشورهاي صنعتي و غيرصنعتي، توسعه يافته و در حال توسعه كه زندگي همة انسان‌ها را به مخاطره افكنده است آگاهانه مبارزه شود. آنان بايد دمي به حق زندگي سالم براي كودكان بينديشند و زيبايي و سرسبزي و سلامت را به جهان برگردانند.

image_printچاپ
Web Analytics