کمسیون ملی ایران- یوسنکو

بیانیه كنفرانس جهاني آموزش براي توسعه پايدار31 مارس ـ 2 آوريل 2009، بن، آلمان - کمیسیون ملی یونسکو-ایران

بیانیه كنفرانس جهاني آموزش براي توسعه پايدار31 مارس ـ 2 آوريل 2009، بن، آلمان

بیانیة بُن
ما، شرکت‌کنندگان در کنفرانس جهانی آموزش برای توسعة پایدار یونسکو که از 31 مارس لغایت 2 آوریل 2009 در بُن آلمان برگزار شد، بیانیه و فراخوان اقدامی به شرح پیوست صادر مي‌كنيم:

1- علی‌رغم رشد بی‌سابقة اقتصادی در قرن بیستم، فقر طولانی مدت و نابرابری هنوز هم افراد زیادی، به‌ویژه آنان که بیش از همه آسیب‌پذیرند، را تحت تأثیر قرار می‌دهد. جنگ و درگیری‌ها نیاز به استقرار فرهنگ صلح را مداوماٌ یادآور می‌شوند. بحران‌های مالی و اقتصادی جهانی خطر اقدامات و الگوهای توسعة ناپایدار اقتصادی مبتنی بر سودهای کوتاه مدت را یادآور می‌شوند. بحران غذا و گرسنگی در سطح جهان مسئله‌ای بی‌نهایت جدی است. الگوهای تولید و مصرف ناپایدار آثار اکولوژیکی‌ای به همراه داشته‌ و دارند که با بروز پدیدة تغییر اقلیم امکانات نسل‌های حال و آینده و پایداری زندگی بر روی کرة زمین را به چالش می‌کشند.
2- با گذشت یک دهه از قرن 21، جهان با مشکلات و چالش‌هایی عظیم، مرتبط و پیچیده در رابطه با توسعه و شیوة زندگی روبه‌روست. چالش‌ها زاییدة ارزش‌های مولد جوامع ناپایدار هستند. چالش‌ها مرتبط به هم هستند و رفع آنها نیازمند تعهدات مستحکم‌تر سیاسی و اقدامات اثرگذار است. ما به دانش، فن‌آوری و مهارت‌های لازم برای تغییر شرایط پیش آمده مجهزیم. اکنون نیازمند آنیم که پتانسیل‌های خود را برای استفاده از کلیة فرصت‌های موجود به منظور بهبود عملکرد خود و ایجاد تغییراتی مطلوب بسیج نماییم.
3- آثار توسعة غیرپایدار، اولویت‌ها، مسئولیت‌ها و ظرفیت‌ها از منطقه تا منطقه و بین کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته متغیر است. تضمین توسعة پایدار در حال و آینده نیازمند همکاری همة کشورهاست. سرمایه‌گذاری در آموزش برای توسعة پایدار سرمایه‌گذاری برای آینده و اقدامی نجات بخش است، به ویژه در ارتباط با کشورهای کمتر توسعه یافته و کشورهایی که در شرایط پس از جنگ به‌سر می‌برند.
4- با توجه به وعده‌های اجلاس‌های ژوهانسبورگ، داکار و جامتین، ما نياز به يك تعهد مشترك براي آموزش داريم كه قادر به توانمندسازي مردم باشد. توانمندسازی مردم برای تغییر، تعهدی همگانی را نسبت به آموزش طلب می‌کند. این آموزش باید قادر به تأمین ارزش‌ها، دانش، مهارت‌ها و توانمندی‌های لازم برای یک زندگی پایدار، مشارکت اجتماعی و به‌دست آوردن شغلی شرافتمندانه باشد. بنابر آنچه که در دستورکار آموزش برای همه آمده است دسترسی به آموزش پایه اساس توسعة پایدار است. به‌علاوه، در این دستورکار بر آموزش‌های پیش دبستانی، آموزش روستاییان و سوادآموزی بزرگسالان نیز تأکید شده است. دستیابی به سواد و توان محاسباتی به افزایش کیفیت آموزش کمک کرده و در موفقیت برنامة آموزش براي توسعه پايدار نیز نقشی مهم دارد.
5- آموزش و یادگیری مادام‌العمر به دستیابی به شیوه‌های زندگی مبتنی بر اقتصاد، عدالت اجتماعی، امنیت غذایی، انسجام اکولوژیکی، شیوه‌های پایدار امرار معاش، احترام به کلیة اشکال زندگی و ارزش‌های مهم عاملِ انسجام اجتماعی، مردم‎سالاری و اقدام مشارکت محور می‌انجامد. تساوی بین جنس‌ها با تأکید خاص بر مشارکت زنان و کودکان دختر در آموزش، برای ایجاد پایداری و توسعه امری حیاتی است. آموزش برای توسعة پایدار در تأمین روش‌های پایدار برای زندگی، ایجاد اشتیاق در افراد و تأمین آیندة آنان ضروری است.
آموزش برای توسعة پایدار در قرن بیست‌ویکم
6- آموزش برای توسعة پایدار به جهت‌گیری‌ای نوین در حوزة آموزش برای همه و یادگیری منجر می‌شود. این نوع آموزش به ترویج آموزش کیفی کمک کرده و به طور فراگیر همة افراد را شامل می‌شود. آموزش برای توسعة پایدار بر ارزش‌ها، اصول و اقدامات ضروری در پاسخ‌گویی به چالش‌های حال و آینده مبتنی است.
7- آموزش برای توسعة پایدار به جوامع کمک می‌کند راه‌حل‌هایی برای مشکلات متعدد پیدا کنند و اولویت‌های متعددی را برای خود قائل شوند که از این میان می‌توان به آب، انرژی، تغییر اقلیم، کاهش خطرات و بلایای طبیعی، از میان رفتن تنوع زیستی، بحران غذا، خطرات وارد به سلامتی، آسیب‌پذیری اجتماعی و ناامنی اشاره داشت. آموزش برای توسعة پایدار در ایجاد نگرش‌های جدید به اقتصاد مؤثر است. آموزش برای توسعة پایدار به ایجاد جوامعی مقاوم، سالم و پایدار از طریق رویکردی منسجم و نظام‌مند کمک می‌کند. آموزش براي توسعه پايدار نظام‌های آموزشی را هرچه مرتبط‌تر، با کیفیت‌تر، معنی‌دارتر و هدفمندتر می‌نماید. این نوع آموزش کلیة نظام‌های آموزش رسمی، غیر رسمی و کلیة بخش‌های جامعه را در یک فرآیند مادام‌العمر یادگیری دخیل می‌کند.
8- آموزش برای توسعة پایدار بر ارزش‌هایی نظیر عدالت، انصاف، بردباری، کفایت و مسئولیت استوار است. ترویج تساوی جنسیتی، انسجام اجتماعی و کاهش فقر از دیگر مزایای آموزش براي توسعه پايدار است ضمن اینکه بر اهمیت به همنوع، وحدت و صداقت، همانگونه که در منشور زمین ذکر شده است، نیز تأکید دارد. زیربنای آموزش برای توسعة پایدار اصولی هستند که در حمایت از زندگی پایدار، مردم سالاری و رفاه انسانی تدوین شده‌اند. حفاظت زیست محیطی و مرمت آثار طبیعی، حفاظت از منابع طبیعی و استفادة پایدار از آنها، یافتن راه حل برای رویارویی با الگوهای ناپایدار حفاظتی و مدل‌های غیر پایدار مصرف و ایجاد جوامع صلح و عدالت محور نیز به طور کلی از اصول مهم زیربنایی آموزش برای توسعة پایدار هستند.
9-  آموزش براي توسعه پايدار بر رویکردهای مهم و خلاق، تفکر طولانی‌- مدت، نوآوری و توانمندسازی برای رویارویی با عدم قطعیت‌ها و حل مشکلات پیچیده تأکید دارد. آموزش برای توسعة پایدار بیانگر ارتباط متقابل محیط زیست، اقتصاد، اجتماع و تنوع فرهنگی در سطوح محلی و جهانی بوده و بر زمان گذشته، حال و آینده تأکید دارد.
10- از آنجا که آموزش برای توسعة پایدار با نیازهای متعدد و شرایط قابل لمس زندگی انسان‌ها در ارتباط است، مهارت‌های لازم را برای یافتن راه حل‌های مشکلات در اختیار افراد قرار می‌دهد ضمن اینکه بر دانش و تجربیات فرهنگ‌های محلی، اندیشه‌ها و فن‌آوری‌های نوین استوار است.
پیشرفت در اجرای دهة بین‌المللی آموزش برای توسعة پایدار
11- در پنج سال اولیة دهة بین‌المللی آموزش برای توسعة پایدار سازمان ملل متحد، که رهبری و هماهنگی‌های آن برعهدة یونسکو است، بسیاری از کشورها پیشرفت‌هایی در اجراي آموزش براي توسعه پايدار حاصل کرده و اقدام به ایجاد چارچوب‌های بدیع در امر سیاست‌گذاری نموده‌اند. تعدادی از آژانس‌های تخصصی ملل متحد، سازمان‌هاي غيردولتي نهادهای منطقه‌ای و شبکه‌های همکار درگیر فعالیت‌هایی ملموس در حمایت از بخش‌هایی از برنامة آموزش براي توسعه پايدار هستند. اکنون اقداماتی در جهت درک بهتر، ترویج، اجرا و ارزیابی کیفیت آموزش براي توسعه پايدار در دست اجراست. چارچوبی جهانی برای فعالیت‌های ارزیابی و پایش طراحی شده است. مکمل فعالیت‌های انجام شده در سطح جهانی برنامه‌ها و راهبردهای منطقه‌ای هستند.
12- ما آموزش را عاملی مهم در ارتقاء رفاه انسانی می‌دانیم. اکنون به دانش و تجربة لازم برای بهبود محتوا، روش‌ها و اهداف آموزش مجهزیم. اکنون می‌دانیم برای تحکیم آموزش مادام‌العمر چگونه نظام‌های آموزشی را از نو جهت دهیم. آموزش براي توسعه پايدار به ما آموخته است چگونه پیوندهای میان آموزش رسمی و غیر رسمی را ارتقا دهیم. ما به اهمیت تقویت فرآیندهای آموزشی متحول ساختن و به اشتراک‌گذاشتن دانش مربوطه واقفیم.
13- علم اطلاعات بهتری در حوزة تغییر اقلیم و نظام پشتیبان حیات زمین در اختیارمان گذاشته است؛ و دانش علمی ما را دربارة HIV/AIDS  ، مالاریا، سل، بیماری‌های قلبی و دیگر مشکلات جدی تهدیدکنندة سلامت انسان‌ها افزایش داده است. اکنون ما نظام‌های طبیعی را بهتر می‌شناسیم، تأثیر انسان را بر آنها بهتر می‌دانیم و چگونگی ارتقاي رفاه انسانی را به واسطة تنوع زیستی شناخته‌ایم. می‌دانیم که شیوه‌های معمول تفکر اقتصادی باید تغییر کنند و نیاز به پیشگیری از تولید و مصرف ناپایدار و پشتیبانی از به‌وجودآمدن کشورهای توسعه یافتة پایدار، یک ضرورت است. علوم اجتماعی درک بهتری از جنبه‌های احساسی، شناختی، فرهنگی و اخلاقی توسعة انسانی را به ارمغان آورده، ضمن اینکه درک ما را از جامعه‌‌شناسی تغییر نیز افزایش داده است.
14- اکنون زمان آن رسیده است که این دانش را اجرایی کنیم. این مطلب برای تقویت و گسترش نتایج دهة بین‌المللی آموزش برای توسعة پایدار ملل متحد در 5 سال آینده اهمیت زیادی دارد و به جز این مورد تضمینی برای اجرای بلندمدت آموزش براي توسعه پايدار نیز به حساب می‌آید.
فراخوانی برای اقدام
15- آموزش براي توسعه پايدار در حوزه‌های مختلف به اشکال متفاوتی پیشرفت کرده است که این پیشرفت نیازمند اتخاذ رویکردهای متفاوت در حوزه‌های مختلف بوده و هست. در سالهای آتی نیاز  تلاشی ویژه از جانب کشورهای در حال توسعه و کشورهای توسعه یافته، جامعة مدنی و سازمان‌های بین‌المللی در موارد زیر به شدت احساس می‌شود:
در سطح سیاست‌گذاری در کشورهای عضو
الف) بسط آموزش برای توسعة پایدار به کلیة سطوح آموزش و کاربرد آن در دستیابی به آموزش کیفی، با تأکید خاص بر برقراری پیوند میان آموزش براي توسعه پايدار  و آموزش براي همه در چارچوب رویکردی منسجم و نظام‌مند. تحقق و ترویج اهداف آموزش براي توسعه پايدار در مجامع بین‌المللی و در سطح بین‌المللی.
ب) افزایش درک  و آگاهی‌های عمومی از توسعة پایدار و آموزش براي توسعه پايدار از طریق ادغام آموزه‌های پنج سالة اول دهه آموزش براي توسعه پايدار ملل متحد در برنامه‌ها و سیاست‌گذاری‌های عمومی و در اشکال مختلف آموزش غیر رسمی. به این منظور، ارتقاي نقش و مشارکت رسانه‌ها در افزایش درک و آگاهی‌های عمومی از مسائل مربوط به پایداری ضرورت می‌یابد. علاوه بر این، افزایش ظرفیت‌های حرفه‌ای‌ها در حوزة رسانه‌ها نیز ضرورت دارد.
ج) بسیج منابع و هزینه‌های کافی به نفع آموزش براي توسعه پايدار، به ویژه از طریق ادغام آموزش براي توسعه پايدار در چارچوب‌های سیاست‌گذاری‌های ملی برای توسعه و چارچوب‌های مالی، در فرآیندهای مشترک  برنامه‌ریزی کشوری ملل متحد و دیگر چارچوب‌های سیاست‌گذاری کشوری (مانند رویکردهای بخشی) و در برنامه‌های  آموزش براي همه و اهداف توسعة هزاره، ترویج و افزودن آموزش براي توسعه پايدار به اولویت‌های بنیادها و اعطاکنندگان.
د) جهت‌دهی مجدد به آموزش و نظام‌های آموزشی با هدف توانمندسازی این دو مورد برای رویارویی با مشکلات مربوط به پایداری از طریق سیاست‌گذاری در سطوح ملی و محلی. توسعه و اجرای سیاست‌های آموزش براي توسعه پايدار از طریق رویکردهای هماهنگ بین بخشی و بین وزارتی که بخش‌ تجاری، جامعة مدنی، جوامع محلی و جامعة علمی را نیز شامل می‌شوند.
هـ) توسعه و تقویت سازوکارهای توانمندسازی ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی موجود در حوزة آموزش براي توسعه پايدار و تقویت و گسترش آن دسته از مشارکت‌های موجود در این حوزه که تنوع فرهنگی را به رسمیت شناخته و در رأس اولویت‌های خود قرار داده‌اند. تأسیس کمیته‌های منطقه‌ای و کشوری، شبکه‌ها و جوامعی که مجری آموزش براي توسعه پايدار باشند، پیوندهای ملی – منطقه‌ای و ملی – جهانی را تقویت کرده و همکاری‌های شمال – جنوب – جنوب و جنوب – جنوب را گسترش دهند.
در سطح عملیاتی
و) پشتیبانی از ادغام (آموزش‌های) توسعة پایدار و موارد مرتبط با آن در کلیة سطوح آموزش رسمی و غیر رسمی در سایة رویکردی منسجم و نظام‌مند، به‌ویژه از طریق تدوین رویکردهای تربیتی مؤثر، آموزش معلمان، تمرین معلمی، برنامه‌های درسی، مواد و وسایل یادگیری، توسعة نقش پیشتاز آموزش و همچنین از طریق به رسمیت شناختن نقش مؤثر آموزش و یادگیری غیر رسمی و نیز یادگیری در محل کار (ضمن خدمت) و یادگیری فنی و حرفه‌ای. توسعة پایدار ، موضوعی بین‌رشته‌ای است که به کلیة حوزه‌ها و رشته‌ها مربوط می‌شود.
ز) جهت‌دهی مجدد به برنامه‌های درسی و برنامه‌های آموزش معلمان به منظور ادغام آموزش برای توسعة پایدار در برنامه‌های آموزشی قبل و ضمن خدمت. حمایت از مؤسسات آموزش معلمان، اساتید دانشگاه و معلمان در امور شبکه‌سازی، توسعه و فعالیت‌های پژوهشی برای دستیابی به روش‌های صحیح تربیتی. از دیگر اقدامات حائز اهمیت عبارتند از : حمایت از معلمان در ایجاد راهبردهایی برای آموزش برای توسعة پایدار که قابل استفاده در کلاس‌هایی با تعداد نفرات بالا باشند و نیز تدوین راهبردهایی برای ارزیابی فرآیندهای یادگیری آموزش براي توسعه پايدار.
ح) ترویج گفتگوهای مبتنی بر شواهد برای سیاست‌گذاری در آموزش براي توسعه پايدار با تکیه بر نتایج پژوهش‌ها، بررسی‌ها و راهبردهای ارزیابی و با به رسمیت شناختن و به اشتراک گذاشتن اقدامات بهینه. ایجاد نشانگرهای ملی برای آموزش براي توسعه پايدار  که بیانگر اجرای مؤثر آموزش براي توسعه پايدار و بازبینی مؤثر فرآیندها و نتایج آن هستند.
ط) توسعه و گسترش همکاران در حوزة آموزش براي توسعه پايدار به منظور ادغام برنامه در امور تربیتی، آموزش‌های حرفه‌ای و یادگیری در محل کار از طریق به کار واداشتن جامعة مدنی، بخش‌های خصوصی و عمومی، سازمان‌های غیر دولتی و شرکای توسعه. آموزش براي توسعه پايدار باید جزئی مکمل از آموزش‌های رهبران امور تجاری، صنایع، اتحادیه‌های کارگری، سازمان‌های غیرانتفاعی و داوطلبانه و مؤسسات ارائة خدمات عمومی باشد. برنامه‌های آموزش فنی و ‌حرفه‌ای باید برای دربرگرفتن آموزش‌ توسعه پايدار  تغییر جهت‌ دهند.
ی) دخالت دادن جوانان در طراحی و اجراي آموزش براي توسعه پايدار. بهره‌مندی از تعهد، انسجام و توان جوانان و شبکه‌های سازمان‌های مرتبط به آنان در ترویج آموزش براي توسعه پايدار، به رسمیت شناختن حق جوانان در مطرح کردن سؤالاتی در زمینة آموزش براي توسعه پايدار  و مسائل مرتبط با آن.
ر) تقویت مشارکت و نقش کلیدی جامعة مدنی در امر گفتگو، مشارکت همگانی و اجرای آموزش براي توسعه پايدار. جستجوی راههایی برای گسترش چنین تعهد و مشارکتی.
س) ارزش نهادن و به رسمیت شناختن نقش مهم نظام‌های دانش محلی، بومی و سنتی در آموزش برای توسعة پایدار و ارزش نهادن بر نقش متفاوت فرهنگ‌ها در ترویج آموزش براي توسعه پايدار .
ش) آموزش براي توسعه پايدار باید فعالانه در جهت ترویج تساوی جنسیتی حرکت کند ضمن اینکه باید زمینه‌های ایجاد شرایط و راهبردهایی که زنان را در به اشتراک گذاشتن دانش و تجربة ایجاد تغییرات اجتماعی و رفاه انسانی توانمند می‌سازد، ایجاد نماید.
ص) تولید دانش به روش شبکه‌سازی در آموزش براي توسعه پايدار. شناسایی و حمایت از مدارس، دانشگاهها و دیگر مؤسسات آموزش عالی وپژوهشی و مراکز و شبکه‌های آموزشی‌ای که قادرند در نقش مراکز نوآوری و مراکز تخصصی برای ایجاد و به اشتراک گذاشتن دانش فعالیت کنند و برای پیشبرد آموزش براي توسعه پايدار  منابع مالی فراهم کنند. بررسی پتانسیل محوطه‌های خاص جغرافیایی و محوطه‌های طبیعی که محدودة آن توسط رشته‌کوهها و اکوسیستم‌ها مشخص شده است که می‌توانند از نظر مکانی در نقش ” آزمایشگاههایی” برای اين نوع از آموزش ـ فعالیت کنند.
ض) ترویج و ترغیب به کسب تخصص علمی، پژوهش و تولید دانش جدید در زمینة آموزش براي توسعه پايدار از طریق درگیرنمودن مؤسسات آموزش عالی و شبکه‌های پژوهشی فعال در حوزة آموزش براي توسعه پايدار. استفاده از پتانسیل‌های اصلی دانشگاه‌ها: آموزش، پژوهش و مشارکت جوامع با هدف تقویت دانش محلی و جهانی در حوزة آموزش براي توسعه پايدار و بهره‌برداری از کرسی‌های یونسکو در زمینة آموزش براي توسعه پايدار و شبکه‌های برنامه‌ای یونسکو در این فرآیند. ایجاد ساختارهای سازمانی و نهادینه‌ای که موجب انعطاف‌پذیری و تسهیل‌کنندة مشارکت دانش‌آموزی/ دانشجویی و برنامه‌های بین‌رشته‌ای هستند و به تدوین پروژه‌هایی منجر می‌شوند که توان رویارویی با پیچیدگی‌ و فوریت آموزش براي توسعه پايدار را دارند. حمایت از برنامه‌های تدوین شده در حوزة آموزش براي توسعه پايدار و پژوهش در آموزش عالی، ایجاد و اجرای نظام‌های پاداش‌دهی را ایجاب می‌کند.
ط) تدوین سازوکارهایی نهادینه در جریان دهة بین‌المللی آموزش برای توسعة پایدار ملل متحد و دیگر دهه‌های جاری سازمان ملل مانند دهة اقدام ملل متحد و آب برای زندگی با هدف تضمین اجرای آموزش براي توسعه پايدار در ورای دهه‌های یادشده.
ظ) استفاده از تخصص موجود در نظام ملل متحد برای تحکیم آموزش براي توسعه پايدار در کنوانسیون‌های کلیدی تدوین شده در حوزة توسعة پایدار ، به عنوان مثال کنوانسیون‌های متمرکز بر تنوع زیستی، تغییر اقلیم، بیابانی شدن و میراث معنوی فرهنگی.
ع) تقویت آموزش و نظام‌های آموزشی برای رویارویی با چالش‌های مهم و چالش‌های نیازمند اقدام عاجل در مسائل مربوط به پایداری نظیر تغییر اقلیم و امنیت آب و غذا از طریق تدوین برنامه‌های اقدام ویژه در چارچوب‌های مشارکتی و در چارچوب دهة بین‌المللی آموزش برای توسعة پایدار ملل متحد.
16- شرکت‌کنندگان در کنفرانس جهانی آموزش براي توسعه پايدار در سال 2009 از یونسکو به عنوان سازمان رهبری‌کنندة دهة آموزش براي توسعه پايدار ملل متحد می‌خواهند که :
الف) نقش رهبری‌کننده و هماهنگ کنندة خود را در رابطه با دهه آموزش براي توسعه پايدار ملل متحد در سایة برنامة عمل بین‌المللی و در همکاری با دیگر آژانس‌های ملل متحد و برنامه‌هایی نظیر UNEP، UNU و آژانس‌های مجری EFA (UNICEF، NDP ، UNFPA  و بانک جهانی) افزایش دهد و آموزش براي توسعه پايدار مربوط به راهبردهاي ملل متحد واحد درسطح کشوری ادغام کند، به‌ویژه از طریق فرآیندهای چارچوب مساعدت توسعه ملل متحد.
ب) از کشورهای عضو و دیگر همکاران در اجرای دهة آموزش براي توسعه پايدار حمایت کند، به ویژه از طریق ظرفیت‌سازی‌های بالا دست و ارائة توصیه‌هایی در مورد تدوین راهبردهای منسجم ملی، پایش و ارزیابی، شناسایی و به اشتراک گذاشتن نتایج اقدامات بهینة انجام گرفته در حوزة آموزش براي توسعه پايدار ملل متحد، ارائة پشتیبانی‌های لازم و فراهم آوردن زمینة گسترش همکاری‌های بین‌المللی با تأکید خاص بر کشورهای کمتر توسعه یافته و مناطقی که در شرایط پس از جنگ به سر می‌برند.
ج) دستورکار آموزش براي توسعه پايدار را در مجامع مهم بین‌المللی در حوزة آموزش مانند کنفرانس و مذاکرات بین‌المللی نظیر G8 ، G20، کنفرانس تغییر اقلیم کپنهاگ، گروه بلندپایة آموزش براي همه، شوراهای مهم اجرایی ملل متحد و کنفرانس‌های جهانی يونسكو (در کنار دیگر فعالیت‌های جاری) ارائه یا ترویج کند.
د) از تخصص موجود در ذخیره‌گاههای زیست سپهری یونسکو، محوطه‌های میراث جهانی و دیگر برنامه‌های علمی، فرهنگی و آموزشی مانند برنامة آموزش معلمان در منطقة شمال صحرای آفریقا، مدارس وابسته و برنامة سوادآموزی برای توانمندسازی در جهت پیشبرد اهداف آموزش براي توسعه پايدار و ضمانت ادغام اولویت‌های اصلی اين برنامه در راهبردها و برنامه‌های طولانی مدت‌تر یونسکو استفاده کند.
ذ) فعالیت‌های پژوهشی مرتبط با آموزش براي توسعه پايدار  را از طریق برنامه‌های یونسکو ترویج کند تا به این‌وسیله کیفیت و ادلة اين گونه از آموزش را تقویت نماید. نظام ارزیابی و پایش جهانی را به منظور ارزیابی آموزش براي توسعه پايدار و اقدام به تدوین و تعریف راهبردها و عملکردهای بین‌المللی‌ای که می‌توانند به یک نتیجه‌گیری موفقیت‌آمیز، ملموس و قابل مشاهده از دهة آموزش براي توسعه پايدار ملل متحد  منجر شوند، هرچه بیشتر تقویت نماید.
ر) با مشورت و همکاری دیگر شرکا بر ارتباط و اهمیت آموزش و پرورش در اجلاس سران ملل تحد در مورد تغییر اقلیم (COP 15) تأکید کند؛ این اجلاس در کپنهاگ، دانمارک در دسامبر 2009 برگزار می‌شود.
ز) تلاش‌ها و برنامه‌های لازم را برای قراردادن آموزش تغییر اقلیم در صدر فعالیت‌های بین‌المللی، برای گنجاندن آن در چارچوب دهة آموزش براي توسعه پايدار ملل متحد و در چارچوب راهبرد یونسکو برای اقدام در مورد تغییر اقلیم و نیز در نظر گرفتن آن به عنوان جزیی از عملکرد گستردة نظام ملل متحد، افزایش دهد.
17- علاوه بر موارد فوق، شرکت‌کنندگان در این کنفرانس نسبت به اجرای بیانیة حاضر متعهد می‌شوند.
18- شرکت‌کنندگان خواستار بسیج منابع کافی مالی در راستای توصیه‌های بیانیة حاضر هستند.
19- شرکت‌کنندگان در کنفرانس جهانی از دولت آلمان برای میزبانی این نشست قدردانی می‌کنند و از خواست دولت ژاپن برای میزبانی  کنفرانس جهانی پایان دهه در حوزة آموزش براي توسعه پايدار در مشارکت با یونسکو استقبال می‌کنند.

image_printچاپ

Web Analytics